Στις διαφορετικές οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες που επικρατούν σήμερα σε Ελλάδα και Γερμανία αποδίδει ο Άκης Σκέρτσος τη διαφορετική εικόνα που παρουσιάζουν τα δύο πολιτικά συστήματα, σχολιάζοντας τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα στη Γερμανία.
Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο υπουργός Επικρατείας υποστηρίζει ότι τα αποτελέσματα στη Γερμανία πρέπει να εξεταστούν μέσα στο συγκεκριμένο οικονομικό και κοινωνικό περιβάλλον της χώρας και όχι ως απόδειξη μιας ενιαίας πολιτικής μετατόπισης ολόκληρης της Ευρώπης.
Κατά τον ίδιο, παράγοντες όπως η πολιτική αστάθεια, οι πιέσεις στη γερμανική οικονομία, η αποβιομηχάνιση, η ανεργία, οι δυσκολίες ενσωμάτωσης μεγάλων μεταναστευτικών πληθυσμών και οι επιπτώσεις τους στην κοινωνική συνοχή εξηγούν σε σημαντικό βαθμό τις διαφορετικές πολιτικές τάσεις που καταγράφονται.
«Πριν βάλουμε τις ταμπέλες του “κέντρου”, της “δεξιάς” ή της “αριστεράς” στην πολιτική, οφείλουμε να εξετάσουμε πρώτα και πάνω από όλα κατά πόσο είναι αποτελεσματική», αναφέρει ο κ. Σκέρτσος.
Στο ίδιο πλαίσιο σημειώνει ότι, κατά την εκτίμησή του, οι πολιτικές δυνάμεις των άκρων ενισχύονται όταν οι κυβερνήσεις δεν καταφέρνουν να δώσουν πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα των πολιτών. Υποστηρίζει επίσης ότι λαϊκιστικές πολιτικές δυνάμεις έχουν συχνά τη δυνατότητα να περιγράψουν με απλό τρόπο υπαρκτά κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα, χωρίς όμως να παρουσιάζουν αντίστοιχη αποτελεσματικότητα όταν αναλαμβάνουν κυβερνητικές ευθύνες.
Η σύγκριση Ελλάδας και Γερμανίας
Ο Άκης Σκέρτσος παραθέτει σειρά οικονομικών και κοινωνικών δεικτών για την περίοδο 2019-2026, επιχειρώντας να εξηγήσει τη διαφορετική πολιτική εικόνα των δύο χωρών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, το πραγματικό ΑΕΠ στην Ελλάδα έχει αυξηθεί κατά 12,2% από το 2019, έναντι αύξησης 2,2% στη Γερμανία.
Αντίστοιχα, αναφέρει ότι η ανεργία στην Ελλάδα υποχώρησε από 17,3% το 2019 στο 7,9%, ενώ στη Γερμανία αυξήθηκε από 5,5% σε 6,5%.
Διαφορετική εικόνα παρουσιάζεται, σύμφωνα με την ανάρτηση, και στη βιομηχανική παραγωγή. Ο κ. Σκέρτσος κάνει λόγο για αύξηση κατά 25% στην Ελλάδα την εξεταζόμενη περίοδο και μείωση κατά 12% στη Γερμανία.
Παράλληλα υποστηρίζει ότι η απασχόληση στη μεταποίηση και τη βιομηχανία αυξήθηκε κατά 19% στην Ελλάδα, ενώ στη Γερμανία μειώθηκε κατά 7%.
Το μεταναστευτικό και η κοινωνική συνοχή
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει ο υπουργός Επικρατείας και στο μεταναστευτικό, εκτιμώντας ότι οι πιέσεις που ασκούνται σήμερα στη γερμανική κοινωνία είναι διαφορετικές από εκείνες που καταγράφονται στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, ο πληθυσμός προσφύγων και μεταναστών στη Γερμανία έχει αυξηθεί κατά 50% σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία, ενώ στην Ελλάδα έχει μειωθεί κατά 16%.
Ο ίδιος συνδέει τις εξελίξεις αυτές με τη συζήτηση για την κοινωνική συνοχή και την πολιτική συμπεριφορά των πολιτών.
Η παράμετρος της πολιτικής σταθερότητας
Ο κ. Σκέρτσος αποδίδει ιδιαίτερη σημασία και στην πολιτική σταθερότητα, αντιπαραβάλλοντας την αυτοδύναμη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας στην Ελλάδα με τις κυβερνήσεις συνεργασίας που σχηματίστηκαν στη Γερμανία.
Υποστηρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση διαχειρίστηκε την περίοδο αυτή διαδοχικές κρίσεις και διατήρησε ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης υψηλότερους από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Για τη Γερμανία επισημαίνει ότι η διαδοχή διαφορετικών κυβερνητικών σχημάτων συνεργασίας επηρέασε τη συνέχεια και την εφαρμογή της κυβερνητικής πολιτικής.
Ο ίδιος διευκρινίζει πάντως ότι η σύγκριση δεν αποσκοπεί στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα έχει συνολικά καλύτερες οικονομικές επιδόσεις ή υψηλότερο επίπεδο διαβίωσης από τη Γερμανία.
«Η σύγκριση αυτή δεν γίνεται για να πούμε ότι η Ελλάδα τα πάει καλύτερα από τη Γερμανία. Ούτε για να κρύψουμε τις διαφορές στο επίπεδο ζωής και στα εισοδήματα, που παραμένουν σημαντικές», σημειώνει.
«Η Ευρώπη δεν είναι μία κοινωνία»
Κεντρικό συμπέρασμα της ανάρτησης είναι ότι οι πολιτικές μετακινήσεις στις ευρωπαϊκές χώρες δεν πρέπει, κατά τον Άκη Σκέρτσο, να εξετάζονται ανεξάρτητα από τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες κάθε κράτους.
«Η Ευρώπη δεν είναι μία κοινωνία. Είναι πολλές διαφορετικές κοινωνίες, με διαφορετικές οικονομίες, διαφορετικές προκλήσεις και διαφορετικές πολιτικές απαντήσεις», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Με αυτή τη λογική, θεωρεί υπεραπλουστευτικό το συμπέρασμα ότι η Ευρώπη συνολικά μετακινείται προς την ακροδεξιά ή την άκρα αριστερά, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική συμπεριφορά των κοινωνιών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την οικονομική τους πορεία, την απασχόληση, την παραγωγή, την κοινωνική συνοχή και την αποτελεσματικότητα της εκάστοτε κυβέρνησης.
Καταλήγοντας, θέτει ως βασικό κριτήριο πολιτικής αποτελεσματικότητας τη δυνατότητα μιας κυβέρνησης να βελτιώνει τις συνθήκες ζωής και να ενισχύει την προσδοκία των πολιτών για το μέλλον.
«Μπορούν να κάνουν τη ζωή των πολιτών καλύτερη και να τους δώσουν ξανά την αίσθηση ότι το αύριο μπορεί να είναι καλύτερο από το σήμερα; Εκεί, τελικά, κρίνεται η πολιτική αποτελεσματικότητα», αναφέρει.
