Η Ζωή Κωνσταντόπουλου «πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένη», αφού ενώ η ίδια βρέθηκε στο επίκεντρο της δημοσιότητας μετά τη νυχτερινή της παρουσία σε αστυνομικό τμήμα - στο πλαίσιο αντιπαράθεσης με τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, η επικαιρότητα των τελευταίων ημερών μετατοπίστηκε αλλού: σε καταγγελίες που διατυπώθηκαν εις βάρος της, από εργαζόμενη στο κόμμα της!
Σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η εργαζόμενη καταγγέλλει προβληματική εργοδοτική συμπεριφορά, λεκτική πίεση και εξαναγκασμό, ενώ κάνει λόγο και για οφειλόμενες αποδοχές από το προηγούμενο έτος. Παράλληλα, ζητά λύση της συνεργασίας με υπαιτιότητα του εργοδότη. Τα ίδια δημοσιεύματα αναφέρουν ότι η υπόθεση ενδέχεται να ελεγχθεί από την αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, εφόσον κινηθούν οι προβλεπόμενες διαδικασίες.
Προφανώς, σε αυτή τη φάση πρόκειται για ισχυρισμούς που δεν έχουν κριθεί από τα αρμόδια όργανα. Σε κάθε εργασιακή διαφορά, ο έλεγχος των καταγγελιών αποτελεί έργο των θεσμικών μηχανισμών, και όχι της δημόσιας σφαίρας. Ωστόσο, όταν πολιτικά πρόσωπα που ασκούν δημόσια κριτική και καταγγελίες βρεθούν τα ίδια αντιμέτωπα με καταγγελτικούς ισχυρισμούς, το ζήτημα αποκτά αυξημένο πολιτικό και ηθικό ενδιαφέρον.
Σε κάθε περίπτωση, η θεσμική συνέπεια και η διαφάνεια, είναι προϋποθέσεις αξιοπιστίας. Διότι, όπως λέγεται συχνά, η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να είναι τίμια, αλλά και να φαίνεται.
