Νέα καταγγελία για απλήρωτους εργαζόμενους στην Πλεύση Ελευθερίας δημοσιοποίησε ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Στη δημοσιοποίηση νέας καταγγελίας που αφορά το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου προχώρησε ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης, εντείνοντας την πολιτική αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει γύρω από τις συνθήκες εργασίας στο κόμμα.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται μετά τον σάλο που προκλήθηκε από προηγούμενη καταγγελία πρώην εργαζόμενης στην Επιθεώρηση Εργασίας, η οποία υποστήριξε ότι παρέμενε απλήρωτη επί μήνες και αντιμετώπιζε ακόμη και πρόβλημα επιβίωσης.
Σύμφωνα με ανάρτηση του κ. Γεωργιάδη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η νέα καταγγελία προέρχεται από τον Αλέξανδρο Καζάκο, ο οποίος είχε δραστηριοποιηθεί ως εθελοντής στο κόμμα από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως τον Μάιο του 2018.
Όπως αναφέρει, διαπίστωσε ότι η έκφραση «κάθε διαφορετικής άποψης προκαλούσε έντονες αντιδράσεις και προσωπική στοχοποίηση», ενώ υποστηρίζει ότι είχε γίνει αποδέκτης επανειλημμένων παραπόνων από εργαζόμενους.
Στην ίδια καταγγελία γίνεται αναφορά σε περιπτώσεις εργαζομένων που, σύμφωνα με τα όσα περιγράφονται, αποχώρησαν λόγω μη καταβολής αποδοχών, καθώς και σε εργαζόμενο που φέρεται να προσέφερε εργασία για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς αμοιβή, καλύπτοντας μάλιστα και προσωπικά έξοδα, τα οποία – όπως υποστηρίζεται – δεν του επιστράφηκαν ποτέ.
Αναλυτικά η ανάρτηση Γεωργιάδη:
Έλαβα και άλλη καταγγελία από πρώην εργαζόμενο της @ZoeKonstant που την κατηγορεί και αυτός. Είναι η 3η καταγγελία (Βασιλική Πολύζου και η κουνιάδα της κας Κεφαλά). Η «υπερασπιστής» των εργαζομένων, τους αφήνει απλήρωτους και τους ασκεί ψυχολογική βία.
Με την άδεια του αποστολέα δημοσιεύω αυτούσιο το μέιλ με την καταγγελία του:
“Κύριε Γεωργιάδη, καλησπέρα σας,
Με αφορμή τη δημόσια συζήτηση που έχει ανοίξει σχετικά με καταγγελίες για μη καταβολή δεδουλευμένων, θα ήθελα να σας μεταφέρω τη δική μου προσωπική εμπειρία από το διάστημα που συμμετείχα ως εθελοντής στην Πλεύση Ελευθερίας, ήτοι από τον Σεπτέμβριο του 2017 έως και την αποχώρησή μου τον Μάιο του 2018.
Η αποχώρησή μου συνδεόταν με την διαπίστωση πως κάθε διατύπωση διαφορετικής άποψης προκαλούσε έντονες αντιδράσεις και προσωπική στοχοποίηση. Το περιβάλλον, όπως το βίωσα, δεν ενθάρρυνε τον διάλογο αλλά αντίθετα υπήρχαν επαναλαμβανόμενες προσωπικές επιθέσεις σε όποιον διαφωνούσε.
Παράλληλα, έγινα αποδέκτης επαναλαμβανόμενων παραπόνων από εργαζομένους. Σε μία περίπτωση, πρώην εργαζόμενη αποχώρησε καταγγέλλοντας πολύμηνη μη καταβολή αποδοχών. Σε άλλη περίπτωση, εργαζόμενος περιέγραφε ότι εργαζόταν επί μακρόν χωρίς να έχει λάβει αμοιβή και ότι είχε αναλάβει προσωπικά έξοδα τα οποία, σύμφωνα με όσα ανέφερε, δεν του επιστράφηκαν ποτέ. Για τα περιστατικά αυτά δεν μπορώ να γνωρίζω το σύνολο των πραγματικών δεδομένων, μεταφέρω όμως το γεγονός ότι τέτοιες αναφορές υπήρχαν συχνά ανά διαστήματα.
Ζώντας έκτοτε στο εξωτερικό, είναι κρίμα σήμερα έχοντας αυτήν την προσωπική εμπειρία να βλέπω ανθρώπους στην ελληνική πολιτική σκηνή να υποστηρίζουν δήθεν τον σεβασμό των εργατικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων όταν είναι αυτοί οι ίδιοι που κατεπανάληψη δεν τα έχουν σεβαστεί. Νιώθω έτσι ότι πρέπει έστω και με αυτόν τον τρόπο να πάρω μια θέση μοιραζόμενος την εμπειρία μου.
Παραμένω στην διάθεση σας για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνηση.
Με εκτίμηση, Αλέξανδρος Καζάκος»
