Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με σύμμαχο τα fake news των social media, καταφεύγει συνεχώς σε χαρακτηρισμούς, ειρωνείες και θεατρικές κορόνες προσπαθώντας να πείσει ότι είναι η μόνη που ασκεί αντιπολίτευση.
Το ότι η Ζωή Κωνσταντοπούλου τρέφεται πολιτικά από την τοξικότητα, την ένταση και τη διαρκή κόντρα είναι πλέον γνωστό. Στην περίπτωσή της, άλλωστε, φαίνεται να ισχύει απόλυτα το παλιό λαϊκό δόγμα «πες, πες, κάτι θα μείνει», ακόμα κι αν για να μείνει πρέπει να προηγηθεί ένας ακόμα καβγάς, μία ακόμα προσωπική επίθεση ή μία ακόμα έκρηξη μέσα στη Βουλή.
Η εικόνα των τελευταίων ημερών στη Βουλή ήταν ενδεικτική. Όχι επειδή σημειώθηκαν μερικές λεκτικές αντιπαραθέσεις, στις οποίες η ίδια βρίσκεται στο επίκεντρο, αυτές πλέον θεωρούνται σχεδόν αναμενόμενες, αλλά γιατί αποτυπώθηκε ότι η υψωμένη της γροθιά το 2015 πριν το δημοψήφισμα δεν ήταν τελικά ένα «κάλεσμα» προς τους αγανακτισμένους (την πολιτική δεξαμενή της), αλλά η μόνιμη ταυτότητά της.
Με λίγα λόγια, η αδιάκοπη ανάγκη να βρίσκεται στο επίκεντρο της έντασης την οδηγεί αναγκαστικά σε μια λογική να χρησιμοποιεί μέχρι και fake news, ώστε να παραμείνει επικοινωνιακά στον αφρό.
Ενδεικτικό είναι ότι στην πρόσφατη συζήτηση για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας επανάφερε όλο το γνώριμο πολιτικό οπλοστάσιό της περί «διαφθοράς», «συγκάλυψης», «εγκληματικής οργάνωσης», «βούρκου» και «διαπλοκής», φτάνοντας στο σημείο να προαναγγέλλει μέχρι και «κάγκελα» για τους πολιτικούς της αντιπάλους.
Ενώ κατάφερε να επιτεθεί ακόμα και στη βουλευτή του ΚΚΕ, Μαρία Κομνηνάκα, όταν μάλιστα είχαν κλείσει οι κάμερες. Και βέβαια με επιχειρήματα νηπιακού επιπέδου. Η συζήτηση εκτροχιάστηκε σε αναφορές περί οικογενειακών σχέσεων, συγγενικών δεσμών και προσωπικών αιχμών, με τη συνεδρίαση να διακόπτεται και το κλίμα να θυμίζει περισσότερο τηλεοπτικό καβγά εποχής… αγανακτισμένων.
Και αυτό ήταν ένας επιπλέον κρίκος σε μία αλυσίδα συνεχών συγκρούσεων που έχει δημιουργήσει η ίδια η Ζωή Κωνσταντοπούλου σχεδόν με τους πάντες: Με τη Νέα Δημοκρατία, με το ΠΑΣΟΚ, με τον ΣΥΡΙΖΑ, με το ΚΚΕ, με προεδρεύοντες της Βουλής, με δικαστικούς λειτουργούς, με δημοσιογράφους, ακόμα και με συγγενείς θυμάτων ή πρόσωπα που αρχικά βρίσκονταν πολιτικά κοντά της.
«Αντισυστημική»... ανωτερότητα
Η πολιτική της παρουσία μοιάζει πλέον να στηρίζεται σε διαρκή λογική ηθικής ανωτερότητας, όπου οι υπόλοιποι παρουσιάζονται είτε ως συνένοχοι είτε ως μέρος ενός «συστήματος» που πρέπει να καταγγελθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι και βουλευτές της αντιπολίτευσης συχνά αποστασιοποιούνται από τη ρητορική της. Διότι άλλο η σκληρή πολιτική αντιπαράθεση και άλλο η δημιουργία –επί μονίμου βάσεως– κλίματος πολιορκίας, όπου κάθε διαφωνία βαφτίζεται συγκάλυψη και κάθε αντίπαλος παρουσιάζεται περίπου ως πολιτικά ή ηθικά ύποπτος.
Η ίδια επιχειρεί να εμφανίζεται ως «αντισυστημική» φωνή. Αλλά η συνεχής υπερβολή έχει αρχίσει να λειτουργεί αντίστροφα, τη στιγμή δε που νέοι σχηματισμοί αρχίζουν να της προκαλούν ζημιά. Και η ίδια, αντί να μάθει από τα… παθήματά της (ήδη η Βουλή έχει άρει την ασυλία της για πλείστα ζητήματα), επιλέγει να μεταφέρει τη σύγκρουση σε προσωπικό επίπεδο. Οι χαρακτηρισμοί, οι ειρωνείες, οι θεατρικές κορόνες και οι σκηνές έντασης αποτελούν –με λίγα λόγια– αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής της ταυτότητας.
Κάπως έτσι, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας δείχνει να επενδύει ολοένα και περισσότερο σε μία πολιτική κουλτούρα που θυμίζει περισσότερο μόνιμη διαδικτυακή αγανάκτηση παρά οργανωμένη κοινοβουλευτική παρουσία. Με όρους πολιτικού ακτιβισμού και όχι θεσμικής λειτουργίας, τη θεσμική δηλαδή λειτουργία που δήθεν προάσπιζε την εποχή που χάρη στον Αλέξη Τσίπρα κατείχε το τρίτο πολιτειακό αξίωμα της χώρας, αυτό του προέδρου της Βουλής.
Το ερώτημα, βέβαια, είναι μέχρι πότε αυτή η στρατηγική θα συνεχίσει να αποδίδει πολιτικά, αν και φαίνεται –τουλάχιστον δημοσκοπικά– ότι το τελευταίο διάστημα χάνει δυνάμεις εξαιτίας της παρουσίας άλλων κομμάτων. Με βάση την… εμπειρία, η κυρία Κωνσταντοπούλου δεν πρόκειται να αλλάξει στρατηγική, ακόμα κι αν χρειαστεί να φτάσει στα άκρα. Θεωρεί, άλλωστε, ότι αν μεταφέρει στη Βουλή τα fake news των social media και αν τα διανθίσει με δικές της καταγγελίες, θα κερδίσει πόντους έναντι των αντιπάλων της. Και, μάλιστα, θα ισχυριστεί πως είναι η μόνη που ασκεί αντιπολίτευση στον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη.
