Το πολιτικό αφήγημα της Ισπανίας για το «πρότυπο μεταναστευτικό μοντέλο» δέχεται ισχυρούς τριγμούς.
Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ –που παραδόξως σχηματίστηκε από «ηττημένους» αφού νικητής των εκλογών ήταν το Λαϊκό Κόμμα– βρίσκεται αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα, καθώς οι ιδεολογικές επιλογές της συγκρούονται πλέον ανοιχτά με τα οικονομικά δεδομένα και την κοινωνική δυσφορία των Ισπανών πολιτών.
Ποιο είναι το πραγματικό κόστος πίσω από την «ψευδαίσθηση» της ανάπτυξης;
Παρ’ όλα αυτά η προπαγάνδα της κεντροαριστερής αντιπολίτευσης στην Ελλάδα, με πρώτο και καλύτερο το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, επιμένει να παρουσιάζει την Ισπανία ως το οικονομικό «θαύμα» της Ευρώπης.
Προφανώς αποκρύπτοντας από τους Ελληνες ότι οι σύντροφοί τους στην Ισπανία υποστηρίζουν πως το 50% της ανάπτυξης οφείλεται στο ξένο εργατικό δυναμικό που εισφέρει δισεκατομμύρια στα ταμεία.
Πρόκειται, όμως, για την απόλυτη εξαπάτηση.
Είναι σαν να λέμε ότι αυξήθηκε ο τζίρος του σουπερμάρκετ της γειτονιάς επειδή αυξήθηκαν οι διαμένοντες στα σπίτια της γειτονιάς.
Αλλά επειδή εκατοντάδες άνθρωποι στοιβάζονται σ’ ένα σπίτι αυξήθηκε ο πλούτος της χώρας.
Σημαίνει απλώς ότι γέμισε το σπίτι.
Η τεχνητή διόγκωση του ΑΕΠ μέσω μαζικών εισροών αποτελεί λογιστικό εύρημα και όχι πραγματική αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου.
Τι αποκαλύπτουν τα σκληρά δεδομένα για τα ενοίκια και την ανεργία;
Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία αποτυπώνουν το μέγεθος του προβλήματος και καταγράφουν τα ντοκουμέντα της κρίσης.
- Ενοίκια: Έχουν εκτιναχθεί κατά 39% σε εθνικό επίπεδο, ενώ στη Μαδρίτη η αύξηση αγγίζει το εκρηκτικό 59%, αποκλείοντας τους νέους από την αγορά κατοικίας.
- Ανεργία: Παραμένει καθηλωμένη στο 10,3%, σχεδόν διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (6,0%). Η χώρα μετρά 2,6 εκατομμύρια άνεργους Ισπανούς, την ίδια ώρα που οι επιχειρήσεις εισάγουν εργατικό δυναμικό.
Η πρόσφατη 7η ψήφος εμπιστοσύνης της κυβέρνησης Σάντσεθ λειτούργησε ως μαγνήτης, προσελκύοντας 1,2 εκατομμύρια αιτήσεις νομιμοποιήσεων, παραπάνω από την αρχική πρόβλεψη για 500.000.
Πώς συνδέεται η πολιτική Σάντσεθ με την ιδεολογική τυφλότητα της ελληνικής Κεντροαριστεράς;
Το «πείραμα» της Ισπανίας παρακολουθείται στενά και στην Ελλάδα, με τα κόμματα της ελληνικής Αριστεράς να λειτουργούν ως χειροκροτητές της πολιτικής Σάντσεθ.
Υιοθετώντας μια ρητορική τυφλού ανθρωπισμού, οι εγχώριοι σύμμαχοί του αρνούνται προκλητικά την ανάγκη για αυστηρή φύλαξη των συνόρων, στοχοποιώντας συστηματικά το Λιμενικό και την Αστυνομία που δίνουν καθημερινή μάχη στην πρώτη γραμμή.
Η γεωπολιτική πραγματικότητα, όμως, τους διαψεύδει κατηγορηματικά: η Θέουτα, όπως ακριβώς η Λαμπεντούζα, ο Εβρος και τα ελληνικά νησιά, δεν είναι απλά γεωγραφικά σημεία.
Αποτελούν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
Η εργαλειοποίηση των ροών και η ανοχή στις παράνομες διευκολύνσεις συνιστούν ευθεία απειλή για την εθνική κυριαρχία και την ασφάλεια της Ευρώπης.
Το κλίμα στην ισπανική κοινωνία έχει πλέον αντιστραφεί, με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις να στέλνουν σαφές τελεσίγραφο στο Μέγαρο της Μονκλόα.
Το 70% των Ισπανών –ανάμεσά τους και η πλειοψηφία των σοσιαλιστών ψηφοφόρων– απαιτεί πλέον την άμεση απέλαση των παράνομων μεταναστών και όσων εμπλέκονται σε εγκληματικές ενέργειες.
Οταν η ίδια η βάση του κυβερνώντος κόμματος τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια της ηγεσίας, είναι φανερό ότι η κοινωνική συνοχή έχει διαρραγεί και η βάση έχει ήδη ξεπεράσει τις σοσιαλιστικές ψευδαισθήσεις που καλλιέργησε η κυβέρνηση Σάντσεθ.
Ποιες είναι οι λύσεις που χρειάζεται σήμερα η Ευρώπη;
Η κρίση στη Θέουτα απέδειξε ότι η Ευρώπη δεν μπορεί να διοικείται με ευχολόγια.
Για να ανακοπεί η πορεία αποσταθεροποίησης, απαιτείται άμεση στροφή σε ένα ρεαλιστικό πλάνο με τρεις κεντρικούς άξονες:
- Εκτελεστική Frontex στα Σύνορα: Μετατροπή του οργανισμού σε αυτόνομο σώμα ευρωπαϊκής συνοριοφυλακής με δικαίωμα δυναμικής αποτροπής από τον Εβρο μέχρι τη Θέουτα.
- Hotspots εκτός Ε.Ε. (Outsourcing): Μεταφορά των διαδικασιών ασύλου σε ελεγχόμενα κέντρα τρίτων χωρών, εκτός ευρωπαϊκού εδάφους, ώστε να πληγεί το οικονομικό μοντέλο των διακινητών.
- Οικονομικό μπλόκο στις επιστροφές: Αμεση σύνδεση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και της βίζας προς τις χώρες προέλευσης με την πλήρη υποχρέωσή τους να δέχονται πίσω τους απελαθέντες υπηκόους τους.
Το τέλος των «ψευδαισθήσεων» για τον Σάντσεθ υπογραμμίζει τη στρατηγική γύμνια της σύγχρονης Κεντροαριστεράς.
Το πρόβλημα της ευρωπαϊκής και της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας δεν είναι πλέον πρόβλημα προσώπων ή επικοινωνιακής τακτικής, αλλά έλλειψης καθαρού πολιτικού προσανατολισμού.
Η αδυναμία διαχείρισης του Μεταναστευτικού αναδεικνύει τον εγκλωβισμό της ευρωπαϊκής και ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας σε ξεπερασμένα ιδεολογικά στερεότυπα, αδυνατώντας να προσαρμοστεί στις σύγχρονες ανάγκες.
Η ιδεολογική αυτή περιχαράκωση οδηγεί την Κεντροαριστερά σε εκλογική συρρίκνωση λόγω αποσύνδεσης από την κοινωνική πραγματικότητα.
