Ο Αλέξης Τσίπρας στηρίζοντας τον Μαδούρο επιχειρεί να πείσει πως ο ίδιος ήταν σκληρός απέναντι στους προέδρους των ΗΠΑ.
Ο Αλέξης Τσίπρας, που ετοιμάζεται να επανέλθει στην κεντρική πολιτική σκηνή αναζητώντας ρόλο μέσα από ένα κόμμα, μια ακόμη φορά πέταξε το… rebranding κάπου στα δάση της Βενεζουέλας, στηρίζοντας τον σύντροφο Νικολάς Μαδούρο και επιχειρώντας να πείσει πως ο ίδιος ήταν σκληρός απέναντι στους προέδρους των ΗΠΑ.
Τουλάχιστον αυτό ανέφεραν οι… κύκλοι της Αμαλίας –ναι, έχουμε και τέτοιους, δεδομένου ότι εκεί στεγάζονται τα γραφεία του Ινστιτούτου του συντρόφου Αλέξη– που σε μια προσπάθεια να δείξουν ότι ο άχαστος ηγέτης στα θέματα εξωτερικής πολιτικής –αλλά και της εσωτερικής, όπως όλοι γνωρίζουμε καλά– ήταν άτεγκτος.
Έτσι, σύμφωνα με τους κύκλους της Αμαλίας, ο Αλέξης Τσίπρας «σε αντίθεση με την εθνική αναξιοπρέπεια του κυρίου Μητσοτάκη, είχε βασική αρχή ότι με τους συμμάχους πρέπει να μιλάμε τη γλώσσα της ειλικρίνειας ακόμη κι αν αυτή δεν είναι ευχάριστη. Στο πνεύμα αυτό συνομίλησε και με τους Αμερικανούς ηγέτες – τον Μπαράκ Ομπάμα και τον Ντόναλντ Τραμπ».
Μόνο που η ιστορία τα έχει καταγράψει κάπως διαφορετικά. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Αλέξη Τσίπρα στον Λευκό Οίκο εκείνον τον Οκτώβριο του 2017 που έχασε τα λόγια του από μια ερώτηση δημοσιογράφου ο οποίος θύμισε όσα έλεγε ο τότε… λαοπρόβλητος πρωθυπουργός για τον πρόεδρο τον ΗΠΑ;
«Διαπίστωσα από τη συνάντηση που είχα με τον Πρόεδρο ότι η προσέγγισή του στα πράγματα και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό», δήλωνε μπροστά στον Τραμπ ο τότε πρωθυπουργός προσθέτοντας πως «οι ΗΠΑ είναι μια εξαιρετικά σημαντική δύναμη και οι δυνατότητές τους να παρέμβουν για το καλό είναι εξαιρετικά σημαντικές».
Είχε πει και άλλα όμως αν και αυτό με το διαβολικός έμεινε ως φράση. Τι είχε πει; Ότι «θέλω να σας διαβεβαιώσω πως η συνάντηση ήταν εξαιρετικά γόνιμη, δεν αισθάνθηκα ούτε μια στιγμή ότι απειλούμαι, αντιθέτως αισθάνθηκα ότι υπάρχει μια γόνιμη προοπτική, προκειμένου να παραμερίσουμε τις όποιες διαφορές μπορεί να υπάρχουν και να δούμε το κοινό έδαφος, που είναι πολύ σημαντικό για τις σχέσεις των δύο λαών μας, που είναι παραδοσιακές και ιστορικές και για τους κοινούς μας στόχους».
Και είχε καταλήξει λέγοντας πως «μοιραζόμαστε κοινές αξίες. Μην ξεχνάτε ότι η αξία της ελευθερίας και της δημοκρατίας γεννήθηκε στην Ελλάδα και είναι μια βασική αξία που διατρέχει την αμερικανική κουλτούρα, την αμερικανική παράδοση. Αυτών των αξιών συνεχιστής είναι ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ και προβλέπω ότι η συνεργασία μας θα είναι πολύ ουσιαστική».
Βέβαια μόλις βρέθηκε στην αντιπολίτευση μέχρι και σε πορεία στην αμερικανική πρεσβεία συμμετείχε στην επέτειο του Πολυτεχνείου, αν και –όπως θυμούνται όλοι– την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια στο ύψος της Βουλής χωρίς να φτάσει ποτέ στην αμερικανική πρεσβεία.
Απλά για να μην ξεχνιόμαστε τα παραπάνω. Αλλά να μην ξεχνιόμαστε και για τις σχέσεις Τσίπρα –ΣΥΡΙΖΑ συνολικά– και Μαδούρο. Τα ταξίδια στη Βενεζουέλα και οι φιλόξενες στέγες της νήσου Μαργαρίτα, οι συναντήσεις στη Μόσχα και άλλα πολλά που δεν περιλαμβάνονται στην «Ιθάκη» για κάποιον περίεργο λόγο.
Όμως στηρίζει τους συντρόφους. Για αυτό και στη δήλωσή του για τη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο κάνει λόγο, μεταξύ άλλων, για την «απαγωγή ενός επικεφαλής κυρίαρχου κράτους» και υποστηρίζει ότι «αποτελεί επικίνδυνο προηγούμενο που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου σε κάθε αναθεωρητική δύναμη προκειμένου με την ισχύ να επιτυγχάνει τις επιδιώξεις της».
Σύμφωνα δηλαδή με τον Αλέξη Τσίπρα ο Νικολάς Μαδούρο είναι επικεφαλής ενός κυρίαρχου κράτους. Μάλλον δεν έχει ακούσει για την κατάσταση στη Βενεζουέλα. Ούτε για τις νοθευμένες εκλογικές διαδικασίες, ίσως ούτε για τους νεκρούς και τις χιλιάδες συλλήψεις, για την αντιπολίτευση που βρίσκεται είτε στις φυλακές είτε στην εξορία.
Θα πει κανείς εδώ δεν άκουσε όταν ήταν πρωθυπουργός. Στήριζε τον Μαδούρο όταν όλοι –όπως και σήμερα– τον κατήγγελλαν και δεν αναγνώριζαν τις εκλογικές νίκες του.
Όχι τίποτα άλλο. Δεν πήγε να δει και τι γίνεται υπό το καθεστώς Μαδούρο στη Βενεζουέλα. Τον είχε καλέσει, αν θυμάστε, ο αρχηγός της αντιπολίτευσης με δήλωσή του τον Ιανουάριο του 2019 όταν ο ΣΥΡΙΖΑ –κυβέρνηση τότε– εμφανιζόταν να στηρίζει τον Μαδούρο μαζί με χώρες όπως η Ρωσία, η Τουρκία, η Κίνα και το Ιράν.
Δήλωνε τότε ο Χουάν Γκουαϊδό: «Δεν θα ήθελα να αναμειχθώ με περισσότερες λεπτομέρειες στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας ή στα εθνικά της συμφέροντα. Αλλά καλώ τον Έλληνα πρωθυπουργό και οποιοδήποτε μέλος του κόμματός του να έρθει στη Βενεζουέλα όσο πιο σύντομα γίνεται… Αύριο, μεθαύριο αν θέλει. Και να πάμε μαζί σε νοσοκομεία, σε φαρμακεία ή σε σχολεία της Βενεζουέλας. Ή να μείνει μια εβδομάδα για να ζήσει με τον κατώτατο μισθό της Βενεζουέλας, και να δούμε τι γνώμη θα έχει για το καθεστώς του Μαδούρο».
Και πρόσθετε: «Είναι ανησυχητική η στάση της ελληνικής κυβέρνησης».
