Με μια ανάρτησή του-επιτομή πολιτικής αμνησίας ο Νίκος Ανδρουλάκης οικειοποιείται για λογαριασμό του ΠΑΣΟΚ όλα όσα έχουν συντελεστεί για τις ανεξάρτητες Αρχές.

Κάνει λόγο για το DNA της «δημοκρατικής παράταξης» και με ψεύδη για την «πατρότητα» ίδρυσης των ανεξάρτητων Αρχών στην Ελλάδα προσπαθεί απεγνωσμένα να υιοθετήσει έργο που ανήκει στη Νέα Δημοκρατία.

Ας δούμε λοιπόν τη σειρά των γεγονότων χρονολογικά, για να καταλάβουμε έτσι ποια είναι η μετεξέλιξη του ΠΑΣΟΚ σε ένα κακέκτυπο πράσινου ΣΥΡΙΖΑ, που νομίζει πως απευθύνεται σε ιστορικά αναλφάβητους.

Ένα ένα τα ψέματα:

1η Ανεξάρτητη Αρχή: η Επιτροπή Ανταγωνισμού, το 1977, επί ΝΔ. Ιδρύθηκε με τον ιστορικό νόμο 703/77 με σκοπό την ευθυγράμμισή μας με το δίκαιο της ΕΟΚ.

Ακολούθησε η οκταετία του ΠΑΣΟΚ 1981-89, όπου δεν ιδρύθηκε καμία ανεξάρτητη αρχή.

2η ανεξάρτητη αρχή: η Εθνική Επιτροπή Ανταγωνισμού. Ιδρύθηκε επί οικουμενικής κυβέρνησης Τζαννετάκη και είχε έναν εξαιρετικό πρόεδρο, τον μεγάλο νομικό, καθηγητή Δαγτόπουλο. Το 1993 το ΠΑΣΟΚ κερδίζει τις εκλογές και την υποβαθμίζει αμέσως σε διοικητική υπηρεσία με πρόταση του Άκη Τσοχατζόπουλου.

3η ανεξάρτητη αρχή: η ΕΕΤΤ. Ιδρύθηκε επί ΝΔ, το 1992. Σκοπός (τότε): εποπτεία των ταχυδρομικών υπηρεσιών και των τηλεπικοινωνιών.

4η ανεξάρτητη αρχή: το ΑΣΕΠ. Το πρώτο που θεσπίζει το ΠΑΣΟΚ, με καθυστέρηση μόλις 17 ετών! Σκοπός του: η κάθαρση του δημόσιου τομέα. Ήταν πρωτοβουλία του σπουδαίου Αναστάσιου Πεπονή, αλλά σηματοδότησε και το πολιτικό τέλος του: αμέσως μετά την ψήφισή του, ο Πεπονής αναγκάστηκε να παραιτηθεί και δεν εξελέγη ποτέ ξανά βουλευτής...

Μεταγενέστερες αρχές: η ΑΠΔΠΧ για τα προσωπικά δεδομένα το 1997 και η ΡΑΕ το 1999, και οι δύο λόγω της ενσωμάτωσης του δικαίου της ΕΕ, άρα εξ ανάγκης.

Αυτή εν ολίγοις είναι η «ένδοξη ιστορία» του DNA της «δημοκρατικής παράταξης» με τις ανεξάρτητες Αρχές στη χώρα που λέγεται Ελλάδα και οι πολίτες της Έλληνες και όχι Λωτοφάγοι...