Η διαγραφή του Παύλου Πολάκη από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και κλιμακώνει τον πόλεμο για τα «ασημικά» της Κουμουνδούρου.
Η εικόνα που εκπέμπει τις τελευταίες ώρες η Κουμουνδούρου δεν παραπέμπει απλώς σε ένα κόμμα που αναζητά τον βηματισμό του, αλλά σε έναν πολιτικό οργανισμό σε πλήρη αφασία.
Στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεσπάσει ένας άγριος, υπογείως και επιφανειακά, πόλεμος για τα «ασημικά» που έχουν απομείνει, την ώρα που το πολιτικό σκηνικό στην ευρύτερη Αριστερά αναδιατάσσεται βίαια.
Το μεγάλο φάντασμα που πλανιέται πάνω από το κόμμα δεν είναι άλλο από τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος εμφανίζεται έτοιμος, ως άλλος «πατροκτόνος», να καθαρίσει το τοπίο, επιδιώκοντας να εξαφανίσει τα μικρότερα κόμματα του χώρου για να παίξει πλέον χωρίς ανταγωνιστές στο δικό του γήπεδο.
Οι πληροφορίες που θέλουν τον πρώην πρωθυπουργό να ανακοινώνει το νέο του κόμμα στις 26 Μαΐου έχουν προκαλέσει νευρική κρίση, παρά το γεγονός ότι τα ποιοτικά στοιχεία των πρόσφατων δημοσκοπήσεων δεν είναι καθόλου ευνοϊκά για τον ίδιο, δείχνοντας ότι η επιστροφή του δεν θα είναι ένας ανέφελος περίπατος.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό κλίμα, η διαγραφή του Παύλου Πολάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα λειτούργησε ως θρυαλλίδα. Η απόφαση αυτή, την οποία χρεώνεται ο Σωκράτης Φάμελλος, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου και προκάλεσε την άμεση και ηχηρή αντίδραση κορυφαίων στελεχών που βλέπουν το καράβι να βυθίζεται στην εσωστρέφεια.
Ο Νίκος Παππάς επέλεξε να βγει μπροστά, παίρνοντας σαφείς αποστάσεις από τους χειρισμούς της ηγεσίας εξαπολύοντας αιχμές που καταγράφηκαν από την ηγεσία της Κουμουνδούρου. Είναι ο πρώτος από τους «βαρείς» παίκτες του κόμματος που αντιδρά τόσο ανοιχτά, καταλογίζοντας ευθέως στον Σωκράτη Φάμελλο ότι η παρατεταμένη άρνησή του να συγκαλέσει τα καθοδηγητικά όργανα οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στη ρήξη με τον Χανιώτη βουλευτή.
Η δημόσια παρέμβαση του Νίκου Παππά δεν άφησε περιθώρια για παρερμηνείες, αφού τόνισε ότι το κόμμα πληρώνει ακριβά την απουσία συλλογικής λειτουργίας, σημειώνοντας πως αν είχαν συνεδριάσει τα όργανα, η κρίση με τον Πολάκη θα είχε αποφευχθεί.
Η παραδοχή του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπολείπεται των στόχων του είναι ενδεικτική της αγωνίας που επικρατεί, καθώς βλέπει την κοινωνική γείωση του κόμματος να εξανεμίζεται. Αντί για απομονωτισμό, ο Ν. Παππάς ζήτησε άνοιγμα και επικοινωνία με προσωπικότητες που θα μπορούσαν να στηρίξουν μια δυνητική συμμαχία, κατονομάζοντας τον Αλέξη Τσίπρα, τον Νίκο Κοτζιά, τη Λούκα Κατσέλη και τον Πέτρο Κόκκαλη.
Το γεγονός ότι η σύγκλιση της Πολιτικής Γραμματείας έχει μετατραπεί σε αντικείμενο εσωκομματικού στοιχήματος εξοργίζει τη βάση και τα στελέχη που ζητούν καθαρές λύσεις.
Για τον Νίκο Παππά, η παρουσία του Παύλου Πολάκη στις κομματικές διαδικασίες δεν θα έπρεπε καν να αμφισβητείται, διαχωρίζοντας πλήρως την απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας από το Καταστατικό του κόμματος. Η θέση του είναι ότι το θέμα πρέπει να λυθεί με γενναιότητα στα αρμόδια όργανα και την Επιτροπή Δεοντολογίας, βάζοντας στο κάδρο και άλλες δηλώσεις στελεχών που κατά καιρούς πλήγωσαν την εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να υπάρξει η ίδια ευθιξία.
Το πραγματικό δίλημμα που αντιμετωπίζει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αδυσώπητο. Ή θα προχωρήσει συντεταγμένα ή θα οδηγηθεί στη διάλυση. Η ανησυχία για τα σχέδια του Αλέξη Τσίπρα είναι διάχυτη, με τον Ν. Παππά να στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς την πλευρά του πρώην προέδρου, ζητώντας να μάθει εγκαίρως αν ο Τσίπρας υπολογίζει ακόμα στον ΣΥΡΙΖΑ ή αν έχει επιλέξει οριστικά να τον προσπεράσει.
Μετά το ισχυρό σοκ των τελευταίων 24ώρων και τη διαγραφή Πολάκη, οι βουλευτές εκφράζουν γνώμες. Ο Διονύσης Καλαματιανός χαρακτήρισε τη στάση του Παύλου Πολάκη μη ανεκτή για οποιοδήποτε κόμμα, ο Βασίλης Κόκκαλης μίλησε για έναν κύκλο που έκλεισε για τον ΣΥΡΙΖΑ όπως τον ξέραμε, ενώ και ο Κώστας Μπάρκας έθεσε ως προτεραιότητα τη δημιουργία ενός ισχυρού κυβερνητικού πόλου.
Την ίδια στιγμή, ο Μίλτος Ζαμπάρας στρέφει το βλέμμα του προς τον Αλέξη Τσίπρα. Μέσα σε αυτό το κλίμα ανακατατάξεων αναμένεται η θέση των Πέτρου Κόκκαλη, Γιάννη Μπουλέκου και Νίκου Κοτζιά που θα συμμετέχουν όλοι σε πολιτική εκδήλωση.
Το ερώτημα όμως παραμένει, προλαβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ να ανατάξει τις δυνάμεις του ή η 26η Μαΐου θα αποτελέσει την ταφόπλακα μιας ολόκληρης πολιτικής εποχής;
Από τη μία πλευρά, η σημερινή ηγετική ομάδα επιχειρεί να επιβάλει μια δική της κανονικότητα, πιστεύοντας ότι έτσι θα περιορίσει τις φωνές που προκαλούν επικοινωνιακό κόστος.
Από την άλλη πλευρά, έμπειρα στελέχη αντιλαμβάνονται ότι η αυστηρή τήρηση των τύπων, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο και χωρίς τη συμμετοχή των οργάνων, οδηγεί στην πλήρη αποξένωση από τη βάση του κόμματος και τελικά στην πολιτική απομόνωση.
Το γεγονός ότι ο Νίκος Παππάς επέλεξε τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή για να παρέμβει δείχνει ότι τα περιθώρια ανοχής έχουν εξαντληθεί. Οι αναφορές του στην ανάγκη συμπερίληψης και οι ευθείες ερωτήσεις προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα αποκαλύπτουν το μέγεθος της ανασφάλειας που επικρατεί για την επόμενη μέρα.
Πολιτικοί παρατηρητές πιστεύουν ότι η παρούσα ηγεσία καλείται να αποδείξει αν διαθέτει τα αντανακλαστικά να διαχειριστεί την κρίση ή αν θα παραμείνει θεατής των εξελίξεων και τελικά θα… αποβληθεί.
