Στον ΣΥΡΙΖΑ εμφανίζονται να ζητούν από τον Αλέξη Τσίπρα να τους πάρει στο νέο κόμμα και να τους πει τους όρους που θέτει.
Η κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ είναι τραγική. Η διαγραφή του Παύλου Πολάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος είναι η μια όψη του νομίσματος που συνδέεται με τον φόβο να τους πάρει το κόμμα εφόσον μετακινηθούν οι περισσότεροι στο νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα.
Η άλλη όψη είναι η απαξία του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι ετοιμάζονται να… διαβουλευτούν με τον Τσίπρα την εν λευκώ παράδοσή τους προσφέροντάς τους μέχρι και τα ασημικά του μαγαζιού προκειμένου να περάσουν στο νέο κόμμα.
Το θέμα είναι ότι δεν ζητούν τίποτα άλλο παρά την αποδοχή του με όποιον τρόπο αυτός επιθυμεί. Η κίνηση διαγραφής του Πολάκη, πέραν του φόβου να τους πάρει το κόμμα, έχει και άλλη σημασία. Αποτελεί μήνυμα προς τον Τσίπρα ότι είναι διατεθειμένοι να μη μεταφέρουν στο νέο εγχείρημα πρόσωπα που ο ίδιος θεωρεί βαρίδια.
Έτσι στην περίπτωση που αποδεχθεί τα… δώρα –κτήριο της Κουμουνδούρου κ.λπ.– να μην έχει και το άγχος για το τι θα πράξει ο πάλαι ποτέ στενός συνεργάτης του όπως και κάποιοι άλλοι που πιστεύουν ότι θα τη γλιτώσουν και θα βρεθούν ξανά στο πλάι του έστω και με αργές… κινήσεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τελειώσει. Δείχνει, αν δεν υπάρχουν άλλες εξελίξεις μέσα από παρεμβάσεις στελεχών και υποστηρικτών του Παύλου Πολάκη, ότι δεν θα είναι αυτόνομο κόμμα στις επόμενες εκλογές. Η μαρκίζα από την Κουμουνδούρου αναμένεται να κατέβει.
Την ίδια στιγμή, οι ψηφοφόροι που έχουν μείνει σε αυτό το κόμμα παρακολουθούν ενδεχομένως και αμήχανοι τις εξελίξεις. Τουλάχιστον αυτοί που δεν κινούνται με τη λογική του μεσσιανισμού αναμένοντας τον Αλέξη Τσίπρα να τους… σώσει και να τους φέρει ξανά –κάποτε– στην εξουσία.
Το ίδιο συμβαίνει και στη Νέα Αριστερά. Η πλειοψηφία των βουλευτών που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ για να φτιάξουν αυτό το κόμμα μετά την ανεξαρτητοποίησή τους, αφήνοντας μάλιστα κατά καιρούς αιχμές για τον Αλέξη Τσίπρα και τους χειρισμούς του –ειδικά με την περίπτωση του Στέφανου Κασσελάκη και τη στήριξή του για την προεδρία του κόμματος– ετοιμάζονται να ζητήσουν άφεση αμαρτιών και να βρεθούν στο πλάι του έστω –αν χρειαστεί– και στον εξώστη.
Η πρώτη φορά αριστερά, η… δρακογενιά με το ηθικό πλεονέκτημα βιώνει μέρες απαξίας.
