Από τις πόρτες των φυλακών Κορυδαλλού δεν βγήκε μόνο ο Ηλίας Κασιδιάρης.
Μαζί του «απελευθερώθηκαν» και τα σενάρια στήριξής του από ρωσικούς κύκλους, που όπως έχουν αποδείξει με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση δυτικών κυβερνήσεων, στο πλαίσιο του πατροπαράδοτου μίσους εναντίον της φιλελεύθερης Ευρώπης αλλά και της εξυπηρέτησης επιχειρηματικών συμφερόντων μέσω σκοτεινών διαδρομών που συνδέουν τη Μόσχα με ευρωπαϊκές πρωτεύουσες και ακόμα πιο σκοτεινές επαφές με τον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος.
Ενα από τα γνωστά εργαλεία των κύκλων αυτών είναι να καταγγέλλουν όλες τις δυτικές κυβερνήσεις ως «διεφθαρμένες», όπως έσπευσε να κάνει και ο ίδιος ο Κασιδιάρης, για την ελληνική, μπροστά στο κοινό του έξω από τις φυλακές και, βεβαίως, μπροστά από τις κάμερες.
Και φυσικά, όπως εκτιμάται απο διάφορες πηγές, δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ορισμένες από τις κάμερες που τον περίμεναν για να καλύψουν το… κοσμοϊστορικό γεγονός της αποφυλάκισής του, εν χορδαίς και οργάνω, ανήκουν σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ που έχουν εκφράσει ανοιχτά την υποστήριξή τους στο καθεστώς του Κρεμλίνου.
Παλιές γνωριμίες
Η σχέση δεν είναι καινούργια, απεναντίας. Ηδη από τα χρόνια της εκλογικής ανόδου της Χρυσής Αυγής, στελέχη του κόμματος διατηρούσαν επαφές με τον Ρώσο ιδεολόγο, φιλόσοφο, εκπρόσωπο της θεωρίας του ευρασιανισμού, πνευματικού πατέρα του Πούτιν, Αλεξάντρ Ντούγκιν, και άλλους εθνικιστές της ρωσικής Ακροδεξιάς, ενώ συμμετείχαν σε εκδηλώσεις στη Ρωσία καθώς και σε διεθνείς συναντήσεις ευρωπαϊκών ακροδεξιών σχηματισμών.
Ο ίδιος ο Κασιδιάρης είχε εκφράσει επανειλημμένα δημόσια φιλορωσικές και αντιδυτικές θέσεις, όπως η αντίθεση στο ΝΑΤΟ, η αμερικανική επιρροή και η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση.
Σύμφωνα με πλήθος αναφορών, δημοσιευμάτων και πληροφοριών, δύο πρόσωπα του ρωσικού δημόσιου βίου προβάλλουν συστηματικά τον Κασιδιάρη: ο επιχειρηματίας Κονσταντίν Μαλοφέγιεφ, γνωστός ως «ορθόδοξος ολιγάρχης» και ιδρυτής του ακροδεξιού τηλεοπτικού ομίλου Tsargrad, ο οποίος χρηματοδοτεί δίκτυα ακροδεξιών και αντιδυτικών οργανώσεων στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ και έχει διαδραματίσει ρόλο στη στήριξη ρωσικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία από το 2014, καθώς και ο ίδιος ο Αλεξάντρ Ντούγκιν.
Ο τελευταίος έχει καλλιεργήσει στον Πούτιν τη νεοαυτοκρατορική αντίληψη αλλά και την επικίνδυνη ψευδαίσθηση ότι είναι ο ηγέτης που διαιωνίζει το μεγαλείο της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στον αιώνα μας.
«Ο ευρασιανισμός του Ντούγκιν εντάσσεται σε ένα ρεύμα ανορθολογικής σκέψης που κατά τον ρωσικό 20ό αιώνα ένωνε αντικομμουνιστές, αντιφρονούντες, φιλοφασίστες και αμετανόητους σοβιετόφιλους, στο όνομα του ρωσικού υπερέθνους, ενός σλαβικού πολιτισμού που θεωρείται ανώτερος και αντίθετος προς τη Δύση, καθότι ικανός να ενσωματώνει πολλά έθνη κάτω από την ομπρέλα της Μόσχας», γράφει ο Ιταλός δημοσιογράφος Μάρτσιο Γκ. Μιάν, στο βιβλίο του «Στις όχθες του Βόλγα» (εκδόσεις Ψυχογιός, μετάφραση Δ. Δότση).
Η θεωρία του ευρασιανισμού
Ο Ντούγκιν είναι πατέρας της θεωρίας του ευρασιανισμού, σύμφωνα με την οποία η Ρωσία δεν είναι απλώς κράτος αλλά μια ξεχωριστή «αυτοκρατορική πολιτισμική οντότητα» που οφείλει να ηγηθεί ενός πολυπολικού κόσμου απέναντι στη δυτική κυριαρχία. Παράλληλα, είναι και ο σημαντικότερος κινητήριος μοχλός του μηχανισμού με Ρώσους ή ρωσόφιλους ολιγάρχες που λένε και κάνουν πράγματα που το ίδιο το ρωσικό κράτος δεν μπορεί επίσημα να υποστηρίξει.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η προβολή ακροδεξιών και εθνικιστικών κομμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Λέγκα στην Ιταλία και το AfD στη Γερμανία, στο οποίο, σύμφωνα με τις δηλώσεις του ίδιου του αποφυλακισθέντα, εντάσσεται πλέον και η περίπτωση Κασιδιάρη.
Οι ίδιες εκτιμήσεις ανθρώπων που παρακολουθούν επισταμένως τη διπλωματία του Κρεμλίνου, φέρουν και τη δημιουργία του κόμματος Καρυστιανού να έχει ωφεληθεί αρχικά από αυτή τη στρατηγική, αλλά αργότερα οι φιλορωσικοί κύκλοι διαπίστωσαν ότι δεν μπορούσαν να επενδύσουν σε αυτήν.
Η προβολή
Μέσω των παραδοσιακών μέσων που ελέγχουν, των σχέσεων με ιδιοκτήτες ΜΜΕ σε δυτικές χώρες, μεταξύ αυτών και στην Ελλάδα, αλλά και μέσω social media, οι Μαλοφέγιεφ και Ντούγκιν παρουσιάζουν τον Κασιδιάρη ως θύμα «δυτικής συστημικής καταστολής», αξιοποιώντας τις δικαστικές διώξεις εναντίον του και τις απαγορεύσεις καθόδου του στις εκλογές ως δήθεν απόδειξη υποκρισίας και ολοκληρωτισμού της Δύσης.
Η αντιδυτική, φιλορωσική και αντινατοϊκή ρητορική του αξιοποιείται για να πειστεί το ρωσικό κοινό ότι υπάρχουν στην Ευρώπη δυνάμεις που στηρίζουν τη Ρωσία και την ορθόδοξη πίστη τόσο στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας όσο και στην παγκοσμιότητά της.
Μεγάλο μέρος ανταπόκρισης αλλά και αντιπροσώπευσης (proxy agent) αυτών των απόψεων και των πρακτικών θα συναντήσει κανείς στην Ελλάδα σε αυτό που αποκαλείται «μοναστηριακή υπερεθνικιστική Ακροδεξιά».
Η στάση του Κασιδιάρη
Ο ίδιος ο Κασιδιάρης δεν διαψεύδει τις αναφορές που τον συνδέουν με τη ρωσική υποστήριξη. Μέσω των λογαριασμών του στα social media και στο Telegram, υιοθετεί πλήρως τις αναφορές που τον παρουσιάζουν ως υποστηριζόμενο από τη Ρωσία.
Αποδεικνύεται, εκτός όλων των άλλων, πόσο άστοχες και ύποπτες είναι οι απόψεις που φέρουν την εμφάνιση Κασιδιάρη να ευνοεί τη Νέα Δημοκρατία μέσω του κατακερματισμού του ακροδεξιού-εθνικιστικού χώρου που αναμένεται να επιφέρει.
