Άραγε τι θα γινόταν αν ο λογιστής του Κυριάκου Μητσοτάκη είχε εκ παραδρομής ξεχάσει να δηλώσει καταθέσεις στο πόθεν έσχες του ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ, όπως ακριβώς ξέχασε ο λογιστής του Νίκου Ανδρουλάκη;
Πώς θα αντιδρούσε ο κύριος Ανδρουλάκης σε ένα τέτοιο γεγονός; Θα έσπευδε ή δεν θα έσπευδε να το κεφαλαιοποιήσει πολιτικά και να το χρησιμοποιήσει ως αντιπολιτευτικό όπλο εναντίον του πρωθυπουργού;
Η αλήθεια είναι πως ίσως για πρώτη φορά σε δημόσια τοποθέτηση του κυρίου Ανδρουλάκη δεν ακούσαμε ούτε το «με παρακολουθούσαν», ούτε το όνομα του πρώην γενικού γραμματέα της κυβέρνησης Γρηγόρη Δημητριάδη. Και αυτό από μόνο του συνιστά πολιτικό γεγονός!
Διότι εδώ και καιρό αποτελεί πάγια αντιπολιτευτική τακτική του προέδρου του ΠΑΣΟΚ το να συνδέει σχεδόν κάθε πολιτική αντιπαράθεση με το ζήτημα των παρακολουθήσεων, επαναφέροντας διαρκώς το όνομα του Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος έχει αθωωθεί δικαστικά ακόμη και από τον Άρειο Πάγο!
Αν πράγματι επρόκειτο για λάθος του λογιστή, οι περισσότεροι λογικοί πολίτες μπορούν να δεχθούν ότι ένα ανθρώπινο λάθος μπορεί να συμβεί, και εγώ προσωπικά το δέχομαι. Όμως, αν το ίδιο περιστατικό αφορούσε την άλλη πλευρά, είναι βέβαιο πως θα είχε ήδη γίνει σύνθημα στη Βουλή, τίτλος σε συνεντεύξεις και βασικό επιχείρημα πολιτικής επίθεσης.
Ίσως τελικά αυτό να εξηγεί και γιατί, επτά χρόνια μετά την εκλογή της Νέας Δημοκρατίας στην εξουσία, το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να κεφαλαιοποιήσει την κυβερνητική φθορά. Αντιθέτως, θα μπορούσε σίγουρα να είχε κεφαλαιοποιήσει ένα ξεχασμένο εκατομμύριο του λογιστή του Μητσοτάκη.
