Η στοχοποίηση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου έχει λάβει πλέον μορφή δολοφονίας χαρακτήρα με fake news που αφορούν ακόμη και τη διαδικασία επιλογής του.
Η αντιπολίτευση, ορισμένα μέσα ενημέρωσης, ακόμη και ο δικηγορικός σύλλογος επιτίθενται στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την απόφαση να μην ανασύρει από το αρχείο την υπόθεση των παρακολουθήσεων έχοντας κρίνει ότι δεν προκύπτουν νέα ικανά στοιχεία για κάτι τέτοιο.
Στηρίζουν δε τις επιθέσεις αυτές –που υπερβαίνουν τα όρια της κριτικής που επικαλούνται– σε ένα αφήγημα περί σχέσεων με την κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου ως προς την επιλογή του για τη θέση που σήμερα κατέχει και από την οποία αποχωρεί τον επόμενο μήνα λόγω συνταξιοδότησης.
Τι λένε όλοι αυτοί; Αφήνουν να εννοηθεί ότι λαμβάνει αποφάσεις διότι διορίστηκε και ως εκ τούτου έχει υποχρέωση προς την κυβέρνηση που τον τοποθέτησε σε αυτήν τη θέση.
Είναι όμως έτσι; Η απάντηση είναι όχι. Η κυβέρνηση έφερε νόμο (Γιώργος Φλωρίδης) με τον οποίο εισήχθη η αρχή της εσωτερικής αξιολόγησης και επιλογής των προς προαγωγή δικαστών και εισαγγελέων από τους ίδιους τους συναδέλφους τους.
Ως πρόταση προς την κυβέρνηση εν τούτοις είναι μια αλλαγή και μάλιστα σημαντική ως προς τη διαδικασία εκλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.
Έτσι τον Ιούνιο του 2025 οι ανώτατοι δικαστές και οι εισαγγελικοί λειτουργοί έλαβαν μέρος σε μια ψηφοφορία και κατά τη συνεδρίαση της διοικητικής ολομέλειας του Αρείου Πάγου, αναδείχθηκαν οι επικρατέστεροι. Στη διαδικασία συμμετείχαν αρεοπαγίτες, αντιπρόεδροι και εισαγγελείς του Αρείου Πάγου.
Ε, λοιπόν, για τη θέση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ήρθε πρώτος –ναι, σωστά μαντέψατε– ο Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, τον οποίο το Υπουργικό Συμβούλιο τοποθέτησε σε αυτήν τη θέση επικυρώνοντας την επιλογή.
Με απλά λόγια, η κυβέρνηση άλλαξε εν μέρει έστω τη διαδικασία, έδωσε τη δυνατότητα στους ανώτατους δικαστές και εισαγγελείς να ψηφίσουν ποιον θεωρούν κατάλληλο και στην περίπτωση του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα αποδέχθηκε και επικύρωσε την πρόταση.
Ως εκ τούτου, μπορεί τύποις ο ορισμός να γίνεται από την κυβέρνηση, στην περίπτωση όμως του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα ήταν ουσιαστικά πρόταση των ίδιων των λειτουργών της Δικαιοσύνης. Αφήστε που λήγει και η θητεία του και δεν υπάρχει και θέμα ανανέωσής της.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Το άλλο ψεύδος προκύπτει από μια μισή αλήθεια και είναι ακόμη μεγαλύτερο. Τι λένε όσοι στοχοποιούν τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου; Ότι ήταν εποπτεύων την ΕΥΠ και υπέγραψε παρακολουθήσεις μεταξύ των οποίων και προσώπων που ήταν στόχοι και του παράνομου λογισμικού Predator, αφήνοντας να εννοηθεί ότι υπήρξε ταύτιση και γνώση.
Μισή αλήθεια, αφού όντως ήταν εισαγγελέας στην ΕΥΠ και υπέγραψε επισυνδέσεις νόμιμες και όχι νομότυπες, όπως τις χαρακτηρίζουν, και μεγάλο ψέμα η επιχείρηση ταύτισης με τη χρήση του παράνομου λογισμικού.
Δεν είναι το θέμα το πρόσωπο. Είναι ο τρόπος, είναι η διαδικασία που ακολουθείται. Είναι το μήνυμα που θέλουν κάποιοι να στείλουν σε δικαστικούς και εισαγγελείς ότι αν λαμβάνουν αποφάσεις που δεν… αρέσουν, θα τους κρεμούν στα μανταλάκια, θα τους διασύρουν στο τέλος της θητείας τους, όπως έκαναν σε άλλες περιπτώσεις και θέλουν να κάνουν πάλι με πολιτικούς αντιπάλους.
Είναι το μήνυμα που αυτό και αν θυμίζει τρόπους… μαφίας αφού ουσιαστικά επιχειρείται να παρουσιαστεί ο εν λόγω ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός ως παράδειγμα προς… αποφυγήν.
