Στο επίκεντρο αυτή τη φορά είναι η κίνηση που οργανώνεται από τους λεγόμενους «ΕΑΜίτες» του Παύλου Πολάκη.
Σε ανοιχτή γραμμή και κοινό βηματισμό με κορυφαία στελέχη που κινούνται γύρω από τον Νίκο Παππά, τη Ρένα Δούρου και άλλους παραδοσιακούς παίκτες της εσωκομματικής σκακιέρας, με στόχο σαφή και αριθμητικά προσδιορισμένο: να συγκεντρώσουν 70 υπογραφές ώστε να προκληθεί η εκ νέου σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής.
Στα παρασκήνια, η κίνηση αυτή δεν περιγράφεται απλώς ως καταστατική διαδικασία, αλλά ως το «μνημόσυνο» της ηγεσίας Φάμελλου, που κατηγορείται από τους εσωκομματικούς αντιπάλους του για άνευ όρων παράδοση των υπολειμμάτων του ΣΥΡΙΖΑ στα πόδια του Αλέξη Τσίπρα.
Κίνηση-ρελάνς
Απέναντι σε αυτήν την ορατή απειλή ανατροπής, ο Σωκράτης Φάμελλος επιχειρεί ρελάνς τακτικής, συγκαλώντας εσπευσμένα την Πολιτική Γραμματεία. Πρόκειται για προληπτική κίνηση που στοχεύει να προλάβει τις ραγδαίες εξελίξεις και να ανακόψει τη δυναμική στην αναζήτηση των 70 υπογραφών, οι οποίες, βάσει του καταστατικού, θα υποχρέωναν το όργανο να συνεδριάσει εντός 15 ημερών, ανοίγοντας τον ασκό του Αιόλου.
Ωστόσο, η πίεση δεν έρχεται μόνο από τους εσωκομματικούς αντιπάλους του. Ακόμα και πρόσωπα που θεωρούνται του δικού του κλίματος, όπως ο Χρήστος Γιαννούλης, αρχίζουν να κρατούν αποστάσεις ασφαλείας ή να θέτουν όρους.
Ο νέος εκπρόσωπος Τύπου τόνισε την ανάγκη να υπάρξει ένα σαφές χρονοδιάγραμμα για τις κινήσεις που προανήγγειλε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή. Αυτή η ανάγκη για καθαρές εξηγήσεις πηγάζει από τον φόβο ότι η στρατηγική της «δωρεάς» του κόμματος στον Αλέξη Τσίπρα, όπως την περιγράφουν σκωπτικά ορισμένοι στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε φιάσκο, καθώς πολλοί πιστεύουν ότι στο τέλος ο πρώην πρωθυπουργός απλώς δεν θα δεχθεί να τους μιλήσει ούτε καν στο τηλέφωνο.
Αυτή η διάχυτη ανασφάλεια εντείνει τα ζητήματα αξιοπιστίας αλλά και ουσίας. Μέχρι πρότινος κυκλοφορούσαν σενάρια που ήθελαν ενδεχόμενη συνεργασία με την ΕΛΑΣ να περιλαμβάνει την απορρόφηση και αξιοποίηση στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ.
Η πραγματικότητα, όμως, αποδείχθηκε πολύ πιο σκληρή. Ο Αλέξης Τσίπρας έδειξε ξεκάθαρα ότι δεν τους υπολογίζει στο ελάχιστο, στελεχώνοντας το κόμμα του αποκλειστικά με δικούς του ανθρώπους, αφήνοντας την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έκθετη και πολιτικά μετέωρη.
Στη ΔΕΘ με ποιόν;
Μέσα σε αυτό το κλίμα αποσύνθεσης, η συζήτηση μοιραία μετατοπίζεται στα υλικά αγαθά. Ο Νίκος Παππάς, με μια παρέμβαση γεμάτη νόημα, αφού πρώτα μίλησε για την ανάγκη συντεταγμένης παρουσίας του κόμματος στη ΔΕΘ, αφήνοντας σαφείς αιχμές για το αν ο Σωκράτης Φάμελλος είναι σε θέση να εγγυηθεί κάτι τέτοιο, στη συνέχεια αναφέρθηκε στην περιουσία του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία όπως είπε, ουδείς μπορεί να την εκποιήσει ή να τη βάλει στο ψυγείο.
Η αποστροφή αυτή δεν ήταν τυχαία. Αποτελεί σαφή προειδοποίηση προς την πλευρά Φάμελλου, σε περίπτωση που προκριθεί οποιαδήποτε λύση που θα έθετε σε κίνδυνο τα περιουσιακά στοιχεία ή την ιστορική συνέχεια του κόμματος προς όφελος άλλων σχηματισμών.
Αν η ηγεσία επιχειρήσει να ανοίξει αυτό το κεφάλαιο, οι επόμενες ημέρες θα είναι γεμάτες από κάθε είδους συγκρούσεις, όχι μόνο πολιτικές , που θα ξεπεράσουν κάθε προηγούμενο.
Η αναζήτηση των 70 υπογραφών δεν είναι απλώς μια εσωκομματική διαδικασία, είναι η αποτύπωση της πλήρους αδυναμίας του κόμματος, με ευθύνη του σημερινού προέδρου σε μεγάλο βαθμό, να παραγάγει πολιτική.
Οταν το κύριο μέλημα των κορυφαίων στελεχών είναι το πώς θα αποφύγουν την πλήρη απαξίωση, τότε το παιχνίδι για την ώρα έχει χαθεί.
Οι επόμενες 15 ημέρες, αν τελικά συγκεντρωθούν οι υπογραφές, δεν θα κρίνουν απλώς το μέλλον του Σωκράτη Φάμελλου, αλλά το αν ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει έστω και τυπική παρουσία στο πολιτικό σκηνικό ή αν θα περάσει οριστικά στην ιστορία, ως μια ανάμνηση που έσβησε άδοξα.
Σε κάθε περίπτωση, ο σημερινός πρόεδρος έχει βάλει τη βασική υποψηφιότητα για να είναι το μοιραίο πρόσωπο της διάλυσης ενός κόμματος που πριν από 11 χρόνια κυβερνούσε την Ελλάδα.
