Η Όλγα Γεροβασίλη βάζει ιδεολογικά σύνορα, απορρίπτει την Μαρία Καρυστιανού και στέλνει μήνυμα... εξωτερικής συσπείρωσης γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα.
Στην Κουμουνδούρου φαίνεται πως αποφάσισαν ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση – και μάλιστα με ταμπέλες. Η Όλγα Γεροβασίλη, σε ρόλο θεματοφύλακα της «ορθής» προοδευτικότητας, έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι ο Αλέξης Τσίπρας και τα σχέδιά του δεν έχουν καμία σχέση με τη Μαρία Καρυστιανού. Όχι τόσο για να φωτίσει το πολιτικό τοπίο, όσο για να τοποθετήσει ευδιάκριτα τα όρια του αποδεκτού εντός και εκτός ΣΥΡΙΖΑ.
Η απόρριψη της Καρυστιανού συνοδεύτηκε από βαριές κατηγορίες περί «άκρως συντηρητικών έως ακροδεξιών» θέσεων και από συγκρίσεις που εύκολα εντυπωσιάζουν, αλλά δύσκολα πείθουν. Όταν ένα κόμμα δυσκολεύεται να απαντήσει πολιτικά, καταφεύγει συχνά στον ιδεολογικό αφορισμό. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να αναρωτηθεί γιατί το «όλοι ίδιοι είναι» βρίσκει ακροατήριο, προτιμά να το ξορκίσει ως ξένη και επικίνδυνη ρητορική.
Νεύμα... στον Τσίπρα
Την ίδια στιγμή, το μήνυμα προς το εσωτερικό ήταν σαφές: Τσίπρας στο κέντρο του κάδρου. Η παρουσία της Γεροβασίλη στην πρώτη σειρά της εκδήλωσης για την «ΙΘΑΚΗ» και το ειρωνικό σχόλιο περί… ανύπαρκτου εξώστη λειτούργησαν ως πολιτικό νεύμα. Λάθος οι συζητήσεις για το «Παλλάς», λάθος οι ψίθυροι περί αποστάσεων· τώρα είναι ώρα ενότητας, έστω κι αν αυτή επιβάλλεται περισσότερο επικοινωνιακά παρά ουσιαστικά.
Τελικά, το σχόλιο της Γεροβασίλη δεν λέει τόσα για την Καρυστιανού όσο για τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ. Ένα κόμμα που ψάχνει σταθερό σημείο αναφοράς, αγκαλιάζει το παρελθόν του για να αποφύγει τις δύσκολες απαντήσεις του παρόντος. Και όσο επιλέγει να κλείνει τον διάλογο με ταμπέλες αντί να τον ανοίγει με προτάσεις, τόσο θα επιβεβαιώνει ότι το πρόβλημά του δεν είναι οι «άλλοι χώροι», αλλά η δική του πολιτική αμηχανία.
