Για πρώτη φορά στα χρονικά του ΠΑΣΟΚ παρατηρείται ένα παράδοξο: το κόμμα επιχειρεί να εμφανίσει προς τα έξω μια εικόνα διεύρυνσης, την ίδια στιγμή που στο εσωτερικό του η εικόνα θυμίζει διάλυση.
Η προσπάθεια ανοίγματος σε νέα πρόσωπα και κοινωνικές δυνάμεις παρουσιάζεται ως στρατηγική ανανέωσης. Ωστόσο, στην πράξη η διαδικασία μοιάζει περισσότερο με μια κίνηση χωρίς σαφή πολιτική κατεύθυνση.
Τα πρόσωπα που έχουν επιλεγεί ή προσκληθεί στο πλαίσιο της λεγόμενης διεύρυνσης είναι, σε πολλές περιπτώσεις, πρόσωπα άνω των 75 ετών, τα οποία στο παρελθόν έχουν δημιουργήσει αντιπαραθέσεις και εσωκομματικές τριβές. Αντί, λοιπόν, να σηματοδοτείται μια νέα αρχή, η εικόνα που διαμορφώνεται θυμίζει ανακύκλωση παλιών αντιπαραθέσεων.
Ενδεικτική του κλίματος είναι και η πρόσφατη δήλωση του Χάρη Δούκα για τη διεύρυνση, η οποία ανέδειξε για ακόμη μία φορά τα στρατόπεδα που έχουν διαμορφωθεί στο εσωτερικό του κόμματος. Οι εσωτερικές γραμμές αντιπαράθεσης παραμένουν βαθιές και μοιάζουν να έχουν παγιωθεί από την περίοδο της εκλογής προέδρου.
Έτσι, ενώ δημόσια γίνεται λόγος για διεύρυνση, στο εσωτερικό συνεχίζεται ένας παρατεταμένος εσωκομματικός «πόλεμος χαρακωμάτων». Η κατάσταση αυτή δημιουργεί την αίσθηση ότι το κόμμα δυσκολεύεται να βρει κοινή πορεία και σαφή πολιτική κατεύθυνση.
Το αποτέλεσμα είναι μια εικόνα απογοητευτική για ένα κόμμα με τόσο μεγάλη ιστορική διαδρομή στην ελληνική πολιτική σκηνή. Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε για δεκαετίες βασικός εκφραστής του κεντρώου χώρου. Σήμερα, όμως, δείχνει να παλεύει περισσότερο με τα εσωτερικά του προβλήματα παρά με την προσπάθεια να επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του στο πολιτικό σύστημα.
