Σε πλήρη σύγχυση γραμμής εμφανίζεται το ΠΑΣΟΚ στο θέμα των αγροτικών μπλόκων, επιβεβαιώνοντας ότι το πρόβλημά του δεν είναι επικοινωνιακό αλλά βαθιά πολιτικό. Την ώρα που οι αγρότες συνεχίζουν να βρίσκονται στους δρόμους, πιεσμένοι από το κόστος παραγωγής, την ενέργεια, το πετρέλαιο και τη φορολογία, στη Χαριλάου Τρικούπη εκπέμπονται τρεις διαφορετικές φωνές – αλλά καμία καθαρή θέση.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης μιλά γενικά για «στήριξη του πρωτογενούς τομέα», αποφεύγοντας όμως συγκεκριμένες δεσμεύσεις για πετρέλαιο, ρεύμα και χρέη. Η ρητορική του παραμένει προσεκτική έως φοβική, λες και το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει περισσότερο από το να δυσαρεστήσει το Κέντρο, παρά από το να χάσει οριστικά την επαφή με την κοινωνική του βάση.

Την ίδια στιγμή, η Άννα Διαμαντοπούλου εμφανίζεται στα μπλόκα με λόγο που παραπέμπει περισσότερο σε τεχνοκρατική διάλεξη παρά σε πολιτική στήριξη. Μιλά για «μεταρρυθμίσεις», «ορθολογική διαχείριση» και «δομές», αποφεύγοντας επιμελώς να απαντήσει σε βασικά ερωτήματα των αγροτών. Και κάπως έτσι, η παρουσία της περισσότερο μπερδεύει παρά ενισχύει τη θέση του κόμματος.

Στο τρίγωνο της σύγχυσης προστίθεται και η Μιλένα Αποστολάκη, με δηλώσεις που κινούνται σε διαφορετικό μήκος κύματος, προσπαθώντας να ρίξει γέφυρες και να τηρήσει ισορροπίες, την ώρα που η κοινωνία ζητά καθαρό λόγο και ξεκάθαρη στάση.
Το αποτέλεσμα; Ένα ΠΑΣΟΚ που μοιάζει να μιλά με τρεις φωνές και να μην ακούγεται καμία. Ένα κόμμα που τρέχει πίσω από τα γεγονότα, αντί να τα διαμορφώνει.

Μέσα σε αυτό το θολό πολιτικό τοπίο, έρχεται η δημοσκόπηση της Real Polls να προκαλέσει πραγματικό σοκ στη Χαριλάου Τρικούπη. Σύμφωνα με τα ευρήματα, το ΠΑΣΟΚ καταγράφει σαφώς καλύτερες επιδόσεις στο υποθετικό σενάριο που δεν έχει επικεφαλής τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Το εύρημα δεν είναι απλώς αριθμητικό. Είναι πολιτικό καμπανάκι. Δείχνει ότι ένα σημαντικό κομμάτι του εκλογικού σώματος δεν απορρίπτει το ΠΑΣΟΚ αλλά τον τρόπο με τον οποίο εκφράζεται η σημερινή του ηγεσία. Καταγράφει δηλαδή κάτι που ψιθυριζόταν εδώ και μήνες στο παρασκήνιο: πολλοί πολίτες δεν αποστρέφεται το ΠΑΣΟΚ ως πολιτικό φορέα· ουσιαστικά, δεν εμπιστεύεται τον Νίκο Ανδρουλάκη ως ηγέτη.

Η εικόνα του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραμένει αμετάβλητη στα βασικά χαρακτηριστικά: χαμηλά σε καταλληλότητα για πρωθυπουργός, αδύναμο ηγετικό αποτύπωμα, θολό πολιτικό στίγμα. Και πάνω απ’ όλα, δεν εμπνέει προσδοκία νίκης και αυτό σε μια εποχή πολιτικής ρευστότητας είναι καταδικαστικό.

Όλο το προηγούμενο διάστημα ο Νίκος Ανδρουλάκης επένδυσε σε μια τακτική χαμηλών τόνων, ίσων αποστάσεων και αποφυγής συγκρούσεων. Όμως η Real Polls δείχνει ότι αυτή η επιλογή δεν έπεισε το Κέντρο, αντίθετα αποξένωσε τη βάση και άφησε ακάλυπτο τον χώρο της κοινωνικής αντιπολίτευσης. Όταν σε κρίσιμα ζητήματα –ακρίβεια, αγρότες, εργασιακά, δημόσιες υποδομές– το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καθαρή φωνή, ο αρχηγός χρεώνεται τη σιωπή.

Στο παρασκήνιο, στελέχη του κόμματος μιλούν πλέον ανοιχτά για «στρατηγικό τέλμα», για ηγεσία που δεν εμπνέει, δεν ρισκάρει και δεν συγκρούεται, την ώρα που η πολιτική συγκυρία απαιτεί ακριβώς το αντίθετο. Η δημοσκοπική εικόνα λειτουργεί σαν καθρέφτης: δεν φταίνε οι δημοσκοπήσεις, ούτε τα μέσα ούτε οι αντίπαλοι. Φταίει η απουσία καθαρής πολιτικής ταυτότητας.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται μπροστά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Ή θα αποκτήσει ενιαία φωνή, σαφή γραμμή και ηγεσία που να πείθει, ή θα συνεχίσει να λέει άλλα αντ’ άλλων – και να βλέπει την κοινωνία να το προσπερνά. Γιατί στην πολιτική η ασάφεια δεν είναι ουδετερότητα. Είναι ήττα. Το επιχείρημα ότι «μας πολεμούν τα γκάλοπ» δεν περνά πια. Η Real Polls δεν αποδομεί το ΠΑΣΟΚ· αποδομεί την τρέχουσα ηγετική του εικόνα.

Η πολιτική αλήθεια είναι σκληρή. Όταν ένα κόμμα δείχνει να ανασαίνει καλύτερα χωρίς τον αρχηγό του, τότε το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι υπαρξιακό.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης βρίσκεται πλέον μπροστά σε μια κρίσιμη επιλογή: ή θα αλλάξει γραμμή, ρυθμό και πολιτικό σθένος ή οι δημοσκοπήσεις, όπως της Real Polls, θα πάψουν να είναι προειδοποίηση και θα γίνουν προαναγγελία εξελίξεων.