Στο 7ο Διεθνές Συνέδριο του Οικονομικού Επιμελητηρίου, ο Νίκος Ανδρουλάκης αποφάσισε να μας θυμίσει γιατί το ΠΑΣΟΚ παραμένει ο «αιώνιος έφηβος» της ελληνικής πολιτικής:
Πολλές επαναστατικές θεωρίες, μηδενική επαφή με την πραγματικότητα και μια αστείρευτη διάθεση να μοιράζει λεφτά που δεν υπάρχουν.
Σε ένα κρεσέντο επικοινωνιακής απόγνωσης, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να «γκρεμίσει» την οικονομική επιτυχία της χώρας, βαφτίζοντας τη σταθερότητα της κυβέρνησης Μητσοτάκη ως «πολιτικό αδιέξοδο».
Αφού πρώτα μας έκανε μια γεωπολιτική ανάλυση για τη Μέση Ανατολή –λες και το πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας θα λυθεί με μια τροπολογία του ΠΑΣΟΚ– πέρασε στο αγαπημένο του σπορ: το κυνήγι των τραπεζών. Η πρότασή του για έκτακτες εισφορές και φορολόγηση μερισμάτων ακούγεται υπέροχη στα αυτιά του «λαού», αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί την τέλεια συνταγή για να τρομάξει κάθε σοβαρός επενδυτής που σκέφτεται να πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα.
Ενώ ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταφέρει να επαναφέρει την επενδυτική βαθμίδα και να καταστήσει την Ελλάδα έναν από τους πιο ελκυστικούς προορισμούς για κεφάλαια παγκοσμίως, ο κ. Ανδρουλάκης προτείνει να γίνουμε «κανονική ευρωπαϊκή χώρα» εφαρμόζοντας συνταγές που θα ζήλευαν μόνο οι πιο σκληρές σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της δεκαετίας του 1980.
Το αποκορύφωμα της φαιδρότητας ήρθε με την επιμονή στην τετραήμερη εργασία. Σε μια χώρα που παλεύει να καλύψει το κενό παραγωγικότητας δεκαετιών, ο κ. Ανδρουλάκης θεωρεί ότι το μυστικό της ανάπτυξης είναι να δουλεύουμε λιγότερο.
Χαρακτήρισε «ντροπή» την κριτική του πρωθυπουργού, αλλά η πραγματική ντροπή είναι να υπόσχεσαι «Ελντοράντο» στους νέους επιστήμονες, την ώρα που η κυβέρνηση Μητσοτάκη παλεύει με ρεαλισμό να αυξήσει τον κατώτατο και τον μέσο μισθό μέσα από την πραγματική μεγέθυνση της οικονομίας και όχι με «μπαλώματα» και ψηφιακές αυταπάτες.
Επίσης, ο κ. Ανδρουλάκης μίλησε για «μέτρα-ασπιρίνες». Προφανώς, για το ΠΑΣΟΚ, η στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών απέναντι στην εισαγόμενη ακρίβεια είναι «επικοινωνία», ενώ οι δικές του ανεφάρμοστες θεωρίες είναι «πολιτική».
Η αλήθεια είναι μία και αποτυπώνεται στους αριθμούς που ακόμη και ο ίδιος παραδέχτηκε: η οικονομία μεγεθύνεται. Και μεγεθύνεται γιατί υπάρχει μια σοβαρή διακυβέρνηση που δεν παίζει με τη φωτιά του λαϊκισμού.
Ο κ. Ανδρουλάκης ονειρεύεται μια «Ελλάδα για όλους», αλλά με τις προτάσεις του το μόνο που εγγυάται είναι μια Ελλάδα για... κανέναν, αφού οι επενδύσεις θα φεύγουν και η γραφειοκρατία –την οποία παρεμπιπτόντως το ΠΑΣΟΚ γιγάντωσε επί δεκαετίες– θα παραμένει το μόνο «σταθερό» αντίβαρο.
