Και ξαφνικά η αντιπολίτευση ανακάλυψε το πρόβλημα της ασφάλειας και των ελέγχων στα πανεπιστήμια…
Οι επιθέσεις κουκουλοφόρων στο ΑΠΘ και σε πανεπιστημιακά ιδρύματα της Αθήνας παραμονές των φοιτητικών εκλογών επανέφεραν στο προσκήνιο το θέμα της ασφάλειας και κυρίως των ελέγχων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την υποκρισία των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Τα ίδια κόμματα που πολέμησαν την πανεπιστημιακή αστυνομία και τις παρεμβάσεις στα ιδρύματα, καταγγέλλοντας ακόμη και τις κάμερες που πρέπει να τοποθετηθούν, εμφανίσθηκαν να καταγγέλλουν την κυβέρνηση και να την κατηγορούν διότι δεν προχώρησαν ήδη τα απαραίτητα μέτρα.
Ναι, συνέβη και αυτό. Όσοι προσφέρουν πολιτική ομπρέλα σε μπαχαλάκηδες αλλά και σε μέλη του διδακτικού προσωπικού που συμμετέχουν σε διαφόρων μορφών αντιδράσεις άρχισαν να κουνούν το δάχτυλο μετά τα περιστατικά ακραίας βίας που καταγράφηκαν και μεταδόθηκαν από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι ίδιοι που θεωρούν την ύπαρξη καμερών παραβίαση του ασύλου και της ελευθερίας έκφρασης των φοιτητών έφτασαν στο σημείο να μιλούν για την… επάρκεια της κυβέρνησης, δείχνοντας με σαφήνεια ότι δεν ορρωδούν προ ουδενός.
Και αυτό διότι είναι οι ίδιοι που θα αντιδράσουν όταν τεθούν σε εφαρμογή τα μέτρα που προωθούνται σε συνεργασία με τις πρυτανικές αρχές και θα μιλούν για παραβίαση του ασύλου αλλά και των προσωπικών δεδομένων των φοιτητών.
Μόνο που ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και το ζήτημα της ασφάλειας των φοιτητών και της ομαλής λειτουργίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων δεν χωρά αντιπολιτευτικές κορόνες και πολιτικές κόντρες.
Η σιωπηρή πλειοψηφία επιλέγει την ασφάλεια. Οι φοιτητές το ίδιο, αφού η ηχηρή μειοψηφία δεν εκπροσωπεί όσους επιθυμούν να ολοκληρώσουν τον κύκλο των σπουδών τους χωρίς να χάνουν εξάμηνα από κινητοποιήσεις.
Η βία στους χώρους των πανεπιστημίων δεν είναι ανεκτή και το σημαντικό είναι πως σε αυτήν την κατεύθυνση κινείται τόσο η πλειονότητα των καθηγητών όσο και των φοιτητών.
