Οι ταμπέλες κρεμάστηκαν: «ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ», «κυβέρνηση υπόδικων», και εδώ και μήνες διαμορφώθηκε στη χώρα ένα κλίμα που κάποιοι προσπάθησαν να αναγάγουν ακόμη και στις εποχές του σκανδάλου Κοσκωτά.
Σήμερα, όμως, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αρχειοθέτησε την πλειονότητα των υποθέσεων των στελεχών της κυβέρνησης που συνδέονταν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, και μόνο για τέσσερα κυβερνητικά στελέχη παρέμειναν κατηγορίες, μάλιστα σε βαθμό πλημμελήματος.
Καμία σχέση με την αρχική εικόνα που είχε δημιουργηθεί. Μια εικόνα που δεν διαμορφώθηκε μόνο από τις πρώτες πληροφορίες της έρευνας, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο η αντιπολίτευση επέλεξε να εργαλειοποιήσει πολιτικά την υπόθεση.
Τώρα, όμως, κανείς δεν πρόκειται να μιλήσει με το ίδιο πάθος για την εξέλιξη της υπόθεσης. Η δημοσιότητα που θα πάρει η αρχειοθέτηση των περισσότερων υποθέσεων και η παραμονή μόλις τεσσάρων πλημμεληματικών κατηγοριών δεν θα πλησιάσει ποτέ τη δημοσιότητα που πήρε το αφήγημα περί ενός τεράστιου κυβερνητικού σκανδάλου. Γιατί οι εντυπώσεις δημιουργούν πολιτικά οφέλη, ενώ η αποκατάστασή τους σπάνια ενδιαφέρει όσους τις καλλιέργησαν.
Πολύ ορθά ο Κυριάκος Μητσοτάκης έθεσε σήμερα το ζήτημα στο Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής. Μένει, όμως, η αποκατάσταση της αλήθειας και της εικόνας που σχημάτισε η κοινωνία. Δυστυχώς, αυτή δύσκολα θα γίνει ποτέ. Οι ταμπέλες κρεμάστηκαν και πολύ δύσκολα ξεκρεμιούνται. Κανείς δεν θα μιλήσει με την ίδια ένταση και με το ίδιο πάθος για όσα τελικά προέκυψαν, ούτε –αν στο μέλλον υπάρξουν αθωωτικές αποφάσεις– θα τους δώσει τον ίδιο χώρο που δόθηκε στις αρχικές καταγγελίες.
Ο θησαυρός μπορεί τελικά να αποδείχθηκε άνθρακας για την αντιπολίτευση, αλλά η σκόνη που σηκώθηκε έχει ήδη αφήσει το αποτύπωμά της.
