Με αιχμή τις αναφορές για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Νίκος Ανδρουλάκης ανεβάζει τους τόνους, επενδύοντας σε θεσμική καταγγελία και εύκολες υποσχέσεις.
Η σφοδρή επίθεση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Νίκου Ανδρουλάκη κατά της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τη γνώριμη συνταγή του ως αντιπολίτευση: βαριές καταγγελίες, θεσμικοί υπαινιγμοί και πολιτικά άλματα που ακροβατούν μεταξύ εντυπώσεων, πραγματικότητας και λαϊκισμού, χωρίς σαφή τεκμηρίωση ή ολοκληρωμένη εναλλακτική πρόταση.
Από το βήμα της Βουλής, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να στήσει ένα αφήγημα «θεσμικής χρεοκοπίας», επιστρατεύοντας αποσπασματικές αναφορές και δραματικούς χαρακτηρισμούς περί «ντιλαρίσματος». Ωστόσο, η μετάβαση από τις δηλώσεις της Λάουρα Κοβέτσι σε ένα γενικευμένο πολιτικό συμπέρασμα για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακή υπερέκταση παρά με στέρεα πολιτική επιχειρηματολογία.
Ένα αφήγημα που επενδύει στη δυσαρέσκεια
Την ίδια στιγμή, η κριτική του για την ακρίβεια και τα μέτρα στήριξης κινείται σε γνώριμα μονοπάτια: έντονη ρητορική για «πολιτικό αδιέξοδο», χωρίς ουσιαστική διαφοροποίηση από μια γενική υπόσχεση για «καλύτερες μέρες». Οι αναφορές σε πληθωρισμό και στεγαστική κρίση αγγίζουν υπαρκτά προβλήματα, αλλά εντάσσονται σε ένα αφήγημα που επενδύει περισσότερο στη δυσαρέσκεια παρά στην παρουσίαση συγκεκριμένου, εφαρμόσιμου σχεδίου.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική είναι η προσέγγιση στο ζήτημα των τραπεζών: προτάσεις για έκτακτες εισφορές και παρεμβάσεις στον αναβαλλόμενο φόρο, που παρουσιάζονται ως εύκολες λύσεις για άμεσα έσοδα. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει αναπάντητο: ποια θα είναι η επίπτωση στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και στη δυνατότητα των τραπεζών να χρηματοδοτούν την οικονομία; Η απουσία αυτής της συζήτησης δεν είναι λεπτομέρεια· είναι ο πυρήνας του προβλήματος.
Τελικά, ο Νίκος Ανδρουλάκης επιχειρεί να εμφανιστεί ως φορέας θεσμικής σοβαρότητας, αλλά η πρακτική του καταλήγει να αναπαράγει το ίδιο μοτίβο που καταγγέλλει: υψηλοί τόνοι, δραματικές διατυπώσεις και πολιτικές προτάσεις που αφήνουν περισσότερα ερωτήματα απ’ όσα απαντούν. Σε μια περίοδο που απαιτείται καθαρός λόγος και ρεαλισμός, η εύκολη καταγγελία δεν αρκεί για να πείσει.
