Ήδη έχουν δημοσιευτεί δύο έρευνες μετά το Πάσχα και έπονται πολλές και αλλεπάλληλες γιατί μάλλον μπαίνουμε σε περίοδο μεγάλων γεγονότων, εμφάνισης νέων κομμάτων και έντονων πολιτικών διεργασιών.
Οπότε ας μην ανησυχούν όσοι αναρωτιόντουσαν γιατί δεν βγαίνουν δημοσκοπήσεις, υπονοώντας ότι κάτι κρύβεται και μάλλον μια πλήρη κατάρρευση της κυβέρνησης. Είμαι σίγουρος ότι αρκετοί από αυτούς σε λίγο θα μιλάνε για τις πολλές δημοσκοπήσεις που γίνονται στην Ελλάδα.
Ας δούμε όμως τι προκύπτει μέχρι στιγμής. Τελικά άνθρακας ο θησαυρός. Η Ν.Δ. πέφτει βέβαια 3% στην μία και 1.5% σύμφωνα με την άλλη έρευνα. Δεν το λες και αμελητέα ή μικρή πτώση και συνιστά απώλεια και θα πρέπει να απασχολήσει την κυβέρνηση για το πως θα πορευθεί, αλλά δεν το λες και ότι έπεσε και νοκ άουτ.
Προφανώς οι νέες δικογραφίες, η συμπερίληψη του ονόματος κυβερνητικών βουλευτών και οι πρωτοβουλίες της αντιπολίτευσης έπαιξαν τον ρόλο τους. Ωστόσο και το θέμα που πρόκυψε για τον κ. Λαζαρίδη έφερε δυσανάλογα με την αξία του φθορά. Οι χειρισμοί έπαιξαν ρόλο γι' αυτό. Ποιο είναι το αποτέλεσμα: Η νέα Κυβέρνηση ήρθε σε δύσκολη θέση, έχει υποστεί φθορές της τάξης που αναφέρουμε (θα δούμε βέβαια και το σύνολο των δημοσκοπήσεων), σκοντάφτοντας λιγότερο ή περισσότερο την στιγμή που ξέφευγε. Στις μετρήσεις του Μαρτίου βρισκόταν στο 31.5%-33%.
Το ερώτημα είναι επομένως αν μπορεί να καλύψει σύντομα την όποια φθορά και να προχωρήσει. Ας δούμε όμως τι έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια με κομβικές στιγμές που η Κυβέρνηση έδειξε να χάνει δυνάμεις. Το ίδιο περίπου φαινόμενο το έχουμε δει τρεις φορές τα τελευταία χρόνια.
Η πρώτη ήταν με τον γάμο ομόφυλων, η δεύτερη με τα περυσινά συλλαλητήρια για τα Τέμπη και η τρίτη με την πρώτη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Και στις τρεις αυτές περιπτώσεις είχαμε μικρότερες ή μεγαλύτερες απώλειες και στην συνέχεια μάζευε τις φθορές σε δύο ή τρεις μήνες. Θα δούμε αυτή την φορά αν ισχύσει πάλι το ίδιο.
Το σίγουρο είναι ότι η Ν.Δ έχει αποθέματα και μπορεί να τα καταφέρει. Σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι σημαντικό, ότι όσοι κάθε φορά «έφευγαν» δεν πήγαιναν αλλού, αλλά μεταφέρονταν στην λεγόμενη «γκρίζα ζώνη». Ήταν εμφαντική εν ολίγοις η αδυναμία κάποιου κόμματος της Αντιπολίτευσης να μπορεί να λειτουργεί ως πόλος για όσους από τους ψηφοφόρους της Ν.Δ. το 2023 πιο περιστασιακά ή πιο μόνιμα εκφράζουν δυσαρέσκεια. Αυτό διευκολύνει την Ν.Δ. να επαναπατρίζει ξανά τέτοιες δυνάμεις, με τις κατάλληλες πρωτοβουλίες.
Η Ν.Δ. μπορεί να επανασυσπειρώσει τους δυσαρεστημένους αυτής της φάσης. Τίποτα όμως δεν είναι και αυτονόητο στην Πολιτική.
Το πρόβλημα εντοπίζεται όμως στα εξής σημεία:
Πρώτο ότι τώρα βρισκόμαστε πια στην τελική ευθεία προς τις Βουλευτικές Εκλογές και κάθε τι κοστίζει αν δεν αντιμετωπίζεται πολύ πιο γρήγορα. Αν δε κάποιος λάβει υπόψη ότι η τοξικότητα θα ανέβει και οι επιθέσεις της Αντιπολίτευσης θα αυξηθούν, θα είναι πρόβλημα τα έστω και μικρά πίσω μπρος.
Δεύτερο, ότι όποτε εμφανίζεται μια κρίση οποιουδήποτε μεγέθους αναδεικνύεται μια καθυστέρηση στα αντανακλαστικά, γίνονται εύκολα λάθος χειρισμοί και αναδεικνύεται μια έλλειψη έγκαιρης αποτελεσματικής πολιτικής και επικοινωνιακής διαχείρισης. Η περίπτωση με τον κ. Λαζαρίδη ήταν χαρακτηριστική. Επρόκειτο για ένα θέμα που θα έπρεπε και θα μπορούσε να λυθεί σε λίγες ώρες και όχι σε μια εβδομάδα.
Τρίτο, ότι χρειάζεται μια προσοχή στο εξής. Αν ένα τμήμα ψηφοφόρων της Ν.Δ είναι πιο εύκολο δημοσκοπικά να «φεύγει» σε κάποιο πρόβλημα, μπορεί να έρθει και η στιγμή που θα σκεφτεί να μην ξαναγυρίσει, να πάρει διαζύγιο.
Τέταρτο, ότι ενώ όταν η Ν.Δ ανεβαίνει πλειάδα κυβερνητικών και πολιτικών στελεχών μπαίνουν με τον ένα ή άλλο τρόπο στην εικόνα της επιτυχίας, όταν έρχονται πιο δύσκολες στιγμές κάποιοι εξαφανίζονται.
Εν ολίγοις η ΝΔ μπορεί να προχωρήσει, να καλύψει τις όποιες απώλειες αυτής της περιόδου, αλλά σίγουρα πρέπει να δει την «ομάδα». Πως δηλαδή δημιουργείται μια στρατιά αποφασισμένη όχι μόνο να είναι πρώτη, κάτι που είναι προεξοφλημένο, αλλά να πάρει το υψηλότερο δυνατόν ποσοστό.
Ας συνοψίσουμε όμως την πολιτική εικόνα, πάντα με τα στοιχεία δύο ερευνών που γνωρίζουμε τα αποτελέσματά της. Η ΝΔ εμφανίζεται με 25.5%-25.7% στην πρόθεση ψήφου που παραπέμπει σε ένα 30.2%–30.6% στην εκτίμηση ψήφου με διαφορά 12.2% από το ΠΑΣΟΚ που είναι δεύτερο με κάποια άνοδο και βρίσκεται στο 13.5% στη πρόθεση ψήφου (15.6%-15.9% στην εκτίμηση ψήφου). Από εκεί και πέρα το χάος.
Η αντιπολίτευση επομένως, όλα τα κόμματα που την συγκροτούν λίγο ή πολύ ανοίγουν μόνοι τους λόγω της αδυναμίας τους διαδρόμους στην Μαρία Καρυστιανού και τον Α. Τσίπρα. Αυτή την στιγμή κινούνται οι πλάκες πάνω στις οποίες στηρίζονται οι σημερινοί συσχετισμοί και η εμφάνιση των δύο νέων κομμάτων μπορεί (ανάλογα και με την ικανότητα που θα δείξουν) να φέρουν ένα πολιτικό σεισμό που θα πλήξει τον χώρο της σημερινής αντιπολίτευσης.
Ο π. Πρωθυπουργός, απορροφώντας ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά και πλαγιοκοπώντας το ΠΑΣΟΚ αλλά και τμήμα της Πλεύσης Ελευθερίας και ταυτόχρονα από την άλλη η Μαρία Καρυστιανού πιέζοντας Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση, Φωνή Λογικής, δεξιά και αριστερά αντισυστημικά ακροατήρια. Σ’ αυτό το σενάριο η Ν.Δ. θα περνάει αλώβητη με ελάχιστες απώλειες, αλλά ο χώρος της Αντιπολίτευσης θα έχει μεταμορφωθεί. Μιλάμε δηλαδή για δυνατότητα για ανάσες για την Κυβέρνηση και λόγω αυτού του παράγοντα.
Ασφαλώς ας περιμένουμε. Τις επόμενες μέρες θα δούμε από αρκετές διαφορετικές έρευνες τα ευρήματα και θα έχουμε μια στέρεα δημοσκοπική εικόνα. Ωστόσο αυτή είναι η στιγμή που πρέπει να πούμε το αυτονόητο: Με σενάρια και επανάληψη των ίδιων και των ίδιων, δεν αλλάζει η πραγματικότητα.
Και μαζί μ’ αυτό, ότι η σκέτη αντιπολίτευση και ο διαγκωνισμός ποιος θα πει πιο «μαφιόζο», πιο διεφθαρμένο ή πιο Όρμπαν τον Μητσοτάκη, ακόμα και αν συσπειρώνονται πιο πολύ οι ήδη συσπειρωμένοι γύρω από ένα κόμμα, δεν οδηγεί και σε ιδιαίτερα αποτελέσματα.
Αν κάποιο υπαρκτό ή υπό ίδρυση κόμμα θέλει να ξεχωρίσει και να γίνει πραγματική δύναμη διεκδίκησης της εξουσίας πρέπει να κάνει δύο απλά πράγματα: Να προσπαθήσει να δώσει ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον και να πει τι θέλει να κάνει, πως θα το κάνει και με ποιους θα το κάνει. Η ηθικολογία και η πίστη ότι αν ανεβάζεις συνέχεια τους τόνους θα προχωρήσεις πιο δυνατά είναι απλά ψευδαισθήσεις. Διαφορετικά είναι σαν η σημερινή Αντιπολίτευση να αυτοεγκλωβίζεται και να δίνει χώρο για αντεπίθεση στην κυβέρνηση.
Για να δούμε…
Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα todaypress.gr
