Η πολιτική σκηνή των τελευταίων μηνών, κυρίως στα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης, θυμίζει κινούμενη άμμο. Σε αυτό το περιβάλλον, η Μαρία Καρυστιανού «ανέβηκε στο κύμα» της «αντισυστημικής» αγανάκτησης.
Αρχικά, εξέφρασε αυθεντικά το συλλογικό τραύμα και την απαίτηση για δικαιοσύνη αναφορικά με την τραγωδία των Τεμπών. Όταν, όμως, ο λόγος άρχισε να μετατρέπεται σε γενικευμένη καταγγελία, όταν η απόχρωση της πολιτικής εργαλειοποίησης έγινε πιο έντονη, τότε φαίνεται πως «καβάλησε το καλάμι». Και ο λαϊκισμός, όσο γρήγορα σε απογειώνει, άλλο τόσο εύκολα σε εκθέτει.
Οι δημοσκοπήσεις πλέον καταγράφουν ένα σαφές μοτίβο: Πλεύση Ελευθερίας, Ελληνική Λύση, Νίκη και –σε διαφορετικό βαθμό– ο ΣΥΡΙΖΑ βλέπουν τα ποσοστά τους να πιέζονται. Δεν πρόκειται για τυχαία σύμπτωση. Τα κόμματα αυτά επιχείρησαν να κεφαλαιοποιήσουν το κλίμα οργής, υιοθετώντας τη ρητορική του «ξυλολίου» με απλουστεύσεις, θεωρίες συνωμοσίας και εύκολους εχθρούς.
Η Μαρία Καρυστιανού, άθελά της ή μη, «αδειάζει» αυτές τις δεξαμενές. Όχι επειδή μετατράπηκε σε πολιτικό αντίπαλο, αλλά επειδή η υπερέκθεση και η μονοθεματική ένταση αποκαλύπτουν τα όρια του λαϊκιστικού μοντέλου που σ’ αυτές τις εποχές «πουλάει».
Ταυτόχρονα, η απόφασή της να προχωρήσει στη δημιουργία πολιτικού φορέα προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στους υπόλοιπους συγγενείς των θυμάτων.
Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης, ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου, υποστήριξε δημοσίως ότι η πιθανή ίδρυση κόμματος αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα πραγματικά κρίσιμα ζητήματα που παραμένουν ανοιχτά γύρω από το δυστύχημα και εκτιμά ότι οι συγγενείς δεν πρέπει να ταυτιστούν με πολιτικές φιλοδοξίες ή κομματικές επιδιώξεις, καθώς κάτι τέτοιο κινδυνεύει να υπονομεύσει την αξιοπιστία και το ηθικό βάρος του αγώνα τους.
Παράλληλα,αρκετοί ακόμα εκφράζουν το ερώτημα γιατί η πρόεδρος του Συλλόγου δεν επιλέγει την παραίτηση, αφού πιθανή παραμονή της στη θέση αυτή ενώ έχει πολιτικές φιλοδοξίες θολώνει τα όρια ανάμεσα στη συλλογική διεκδίκηση και την προσωπική στρατηγική.
Την ίδια ώρα, έντονη είναι η συζήτηση γύρω από το περιβάλλον που φέρεται να πλαισιώνει τη Μ. Καρυστιανού, καθώς πρόσωπα με μακρά και συχνά αμφιλεγόμενη πολιτική ή ακτιβιστική δράση εμφανίζονται να έχουν ρόλο κοντά της. Η δημόσια παρέμβαση του επικοινωνιολόγου Νίκου Καραχάλιου άνοιξε νέο κύκλο αντιπαράθεσης.
«Την εποχή που έλεγε ότι δεν κάνει κόμμα, είχε κάνει ήδη πρόγραμμα, είχε κάνει συσκέψεις και Skype με 20 επιστήμονες, παρέδωσαν το πρόγραμμα και μετά έκανε ghosting», τόνισε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη και πρόσθεσε ότι η Μαρία Καρυστιανού «στρατολογούσε ανθρώπους και τους μοίραζε βουλευτιλίκια και υπουργιλίκια».
Ο ίδιος αρνήθηκε να πει ονόματα, όμως αναφέρθηκε στον καθηγητή Φαρμακολογίας, Δημήτρη Κούβελα, στον οποίο η κ. Καρυστιανού ανέθεσε να φτιάξει πρόγραμμα και υποστήριξε ότι απευθύνθηκε ακόμη και σε τραγουδιστές της πίστας.
Πάντως, σύμφωνα με πληροφορίες και δημόσιες αναφορές, στο περιβάλλον της φέρεται να βρίσκονται πρόσωπα με ετερόκλητες καταβολές. Εκτός από τη νομικό Μαρία Γρατσία που ήταν υποψήφια με τη Νίκη, τη γερόντισσα που φέρεται να μιλάει αραμαϊκά, υπάρχει και πρόσωπο που περιγράφεται από επικριτές της ως αστρολόγος και «χαρτορίχτρα από το Χάρβαρντ», αλλά και το όνομα του Μιχαήλ Πατσίκα – γνωστός στον δημόσιο χώρο για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη διοργάνωση των συλλαλητηρίων κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών και του αντιεμβολιαστικού κινήματος.
Ο ίδιος συνεργάστηκε πολιτικά και με τον καθηγητή Κούβελα, που είχε βρεθεί κατηγορούμενος για διασπορά ψευδών ειδήσεων κατά την περίοδο του κορονοϊού.
