Είναι «λογικό» αυτοί που κάποτε θα έδιωχναν τις «βάσεις του θανάτου» από την Ελλάδα να αισθάνονται αλληλέγγυοι με τον Πέδρο Σάντσεθ.
Κάποιοι στην Ελλάδα φαίνεται ότι παίρνουν τόσο σοβαρά τον σοσιαλιστή πρωθυπουργό της Ισπανίας, και δεν αναφέρομαι μόνο στο αδελφό κόμμα του PSOE στη χώρα μας, το ΠΑΣΟΚ, αλλά και σ’ αυτούς που θεωρούν «τενεκέδες» όσους έγραψαν –μεταξύ αυτών κι εμείς– ότι ο Πέδρο Σάντσεθ δεν είναι μόνο «κωλοτούμπας» αλλά και μέγας ψεύτης.
Προφανώς όσοι εθίγησαν για την κριτική στον… τελευταίο εν ενεργεία σοσιαλιστή της Γηραιάς Ηπείρου δεν διαβάζουν τα σχόλια του ισπανικού Τύπου. Αν έκαναν τον κόπο θα διαπίστωναν ότι ο χαρακτηρισμός «κωλοτούμπας» είναι επιεικής. Τόσο ώστε ο πρώτος διδάξας, ο κυβιστής Αλέξης Τσίπρας, να θεωρείται μπροστά του ακροβάτης σε επαρχιακό τσίρκο.
Αντιλαμβάνομαι ότι τους χαλάσαμε το αφήγημα του αριστερού που αντιστέκεται και ορθώνει το ανάστημά του στις ΗΠΑ, βάζοντας και ολίγη από Μαξίμου ότι πίσω από τις επιθέσεις στον Σάντσεθ βρίσκεται η «παρέα του Μαξίμου» που τροφοδοτεί μέσω non paper τα σχόλια εναντίον του… «λαοπρόβλητου» πρωθυπουργού της σοσιαλιστικής κυβέρνησης μειοψηφίας στην Ισπανία.
Για την οικονομία της συζήτησης θα δεχθώ ότι εμείς και η συντριπτική πλειονότητα των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης μεροληπτούμε σε βάρος του Σάντσεθ. Αυτοί που υποστηρίζουν ότι στάθηκε στο ύψος του μπορούν να μας πουν πώς συνδυάζεται το «όχι πόλεμος» με τις απογειώσεις πολεμικών αεροσκαφών από τις βάσεις στην Ισπανία;
Αντιγράφω από το non paper που… έστειλε το Μαξίμου στην «El Mundo»:
«Σύμφωνα με πληροφορίες που συγκέντρωσε η EL MUNDO, μεταξύ 27 Φεβρουαρίου –24 ώρες πριν από την επίθεση– και 5 Μαρτίου στις 7:00 μ.μ., υπήρξαν τουλάχιστον 40 πτήσεις από και προς το Morón και τη Rota. Από αυτόν τον αριθμό, πρέπει να αφαιρεθούν πέντε προσγειώσεις και απογειώσεις αεροσκάφους Beech. Αυτό το αεροσκάφος χρησιμοποίησε τις δύο βάσεις στην Ανδαλουσία και τη βάση Torrejón για πτήσεις από και προς το Μαρόκο. Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι 24 απογειώσεις πολεμικών αεροσκαφών –μερικά αεροσκάφη σε περισσότερες από μία αποστολές– για να συμμετάσχουν στις επιθέσεις στο Ιράν, με ενδιάμεσους σταθμούς στη Γερμανία και την Ιταλία».
Και δεν είναι μόνο οι «El Mundo», «ABC» στην Ισπανία, αλλά και οι ιταλικές εφημερίδες από την «Il Giornale» και τη «Libero» έως την «Il Foglio» και τη «La Verita» που επιτίθενται στον Ισπανό πρωθυπουργό χαρακτηρίζοντας «φάρσα» τα καμώματά του. Σε όλα αυτά προσθέτω και την κριτική που ασκεί το FAES FUNDATION, το φιλελεύθερο ινστιτούτο παραγωγής πολιτικής σκέψης. Μεταφέρω την κριτική του:
«Όλα όσα αφορούν τον Σάντσεθ είναι μια φάρσα και ένα ψέμα. Η προσποιητή ‘‘θεσμική δήλωσή’’ του, που περιορίστηκε στην αναθέρμανση του συνθήματος ‘‘όχι στον πόλεμο’’, ήταν σαφής απόδειξη της απερίσκεπτης αδιαφορίας του για τα συμφέροντα της Ισπανίας και ένα ακόμη, αλλά ιδιαίτερα σοβαρό, επεισόδιο της έλλειψης ενδοιασμού του στην υποταγή της ισπανικής εξωτερικής πολιτικής στα δικά του συμφέροντα».
Και συνεχίζει… παίρνοντας γραμμή από τα «παιδιά του Μαξίμου»:
«Μιλάει για αρχές, αυτός που τις έχει παραβιάσει όλες. Μιλάει με πομπώδη τρόπο, σαν ο λόγος του να έχει κάποια αξία, αυτός που έχει κάνει την παραβίασή του τρόπο διακυβέρνησης. Επικαλείται το διεθνές δίκαιο αυτός που παραβιάζει ουσιώδη συνταγματικά καθήκοντα, περιβάλλεται από διαφθορά και αγνοεί τη δημοκρατική εκπροσώπηση των πολιτών. Υποστηρίζει την ειρήνη, αλλά μόνο την ειρήνη των νεκροταφείων, την ειρήνη που επιβάλλει η ιρανική θεοκρατία μέσω της σφαγής διαδηλωτών και της βάναυσης καταστολής των γυναικών. Όλη η προεδρική ευγλωττία σωπαίνει όταν πρόκειται για την υποστήριξη των θυμάτων ενός άγριου καθεστώτος. Όλη η υποτιθέμενη προσήλωση του Σάντσεθ στον νόμο μετατρέπεται σε σιωπηλή απόσταση απέναντι στη συστηματική αποσταθεροποίηση, την τρομοκρατία και τη συνεχή απειλή για τη διεθνή τάξη που έχει διαπραχθεί από την Τεχεράνη.
Βυθισμένος στη διαφθορά, με το κόμμα του να έχει καταστραφεί από την υποταγή του σε μια πολιτικά τοξική προσωπικότητα όπως ο Σάντσεθ, ο πρωθυπουργός σύρει την Ισπανία στην απομόνωση και τον αποκλεισμό. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα χρήσιμου ηλίθιου, καρπώνεται τον έπαινο των χειρότερων στοιχείων του κόσμου, μετατρέποντας την αντι-εξωτερική πολιτική του σε ένα στίγμα που η Ισπανία πρέπει επειγόντως να αποβάλει.
Η φάρσα δεν κράτησε πολύ. Το διπλό παιχνίδι του έχει ήδη αποκαλυφθεί: ο δειλός που ισχυρίζεται ότι υπερασπίζεται τις αρχές άνευ όρων, αλλά προσπαθεί κρυφά να αποφύγει τις συνέπειες της αλαζονείας του. Η φρεγάτα προς την Κύπρο και οι πτήσεις αμερικανικών δυνάμεων από ισπανικές βάσεις που καλύπτει ο Σάντσεθ υπογραμμίζουν αυτό το ηλίθιο διπλό παιχνίδι που παίζει».
Δεν ξέρω αν το καταλάβατε ότι όλοι αυτοί είναι «τενεκέδες» και λαμβάνουν non papers από το Μαξίμου. Εν αντιθέσει με τους… Δούκες της πολιτικής και της δημοσιογραφίας που θέλουν να παρουσιάσουν έναν δημαγωγό και ψεύτη ως πρότυπο ηγέτη που οφείλουν να τον μιμηθούν οι ομόλογοί του στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σε κάθε περίπτωση, είναι «λογικό» αυτοί που κάποτε θα έδιωχναν τις «βάσεις του θανάτου» από την Ελλάδα να αισθάνονται αλληλέγγυοι με τον Πέδρο Σάντσεθ που οι δικές του βάσεις… δεν χρησιμοποιούνται για επιθέσεις κατά του Ιράν. Όπως δήλωσε η υπουργός Άμυνας Μαργαρίτα Ρόμπλες, «καμία βοήθεια απολύτως» δεν δόθηκε για τις επιθέσεις. Οι απογειώσεις, είπε, αφορούσαν την επιχειρησιακή επανατοποθέτηση των αμερικανικών δυνάμεων εκτός Ισπανίας, καθώς η παραμονή τους εκεί για τον συγκεκριμένο σκοπό κρίθηκε παράνομη βάσει του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.
Σοβαρά, τώρα, πιστεύει κανείς ότι η «απαγόρευση χρήσης» των βάσεων είναι αρκετή για να θεωρηθεί μια χώρα «εκτός πολέμου»; Η «απλή φιλοξενία» των συμμαχικών δυνάμεων δεν αποτελεί από μόνη της συμμετοχή;
