Η λογική του «δώσ’ τα όλα τώρα» αποτελεί κυρίαρχο συστατικό της ρητορικής της αντιπολίτευσης και της κριτικής στην κυβέρνηση, με λόγια που αντηχούν εύηχα στα αυτιά όλων.

Η διεθνής αστάθεια

Η διεθνής αστάθεια, η οποία αποτυπώνεται και στην άνοδο του αμερικανικού δεκαετούς ομολόγου σε ποσοστό άνω του 5%, που σύμφωνα με τους ειδικούς αποτελεί και την κόκκινη γραμμή για τη Wall Street, επαναφέρει μνήμες από το παρελθόν. Και μπορεί στη χώρα μας οι κινήσεις της κυβέρνησης να δημιουργούν ένα πλαίσιο ασφαλείας, εν τούτοις αν, όπως λένε και πάλι οι ειδικοί, τραβήξει χρονικά αυτή η κατάσταση, δύσκολα θα καταστεί αντιμετωπίσιμη σε διεθνές επίπεδο.

Η ακρίβεια δείχνει ξανά τα δόντια της και η εκτίναξη της τιμής των καυσίμων διαμορφώνει συνθήκες που προκαλούν ανησυχία και στην αγορά και στα νοικοκυριά. Η κυβέρνηση, όπως δήλωσε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, και όπως τονίζουν οι συναρμόδιοι υπουργοί, έχει κρατήσει εφεδρείες για τη στήριξη της κοινωνίας με βάση πάντα τις δημοσιονομικές αντοχές, επαναλαμβάνοντας ή παρατείνοντας μέτρα για την αντιμετώπιση των συνεχών αυξήσεων στις τιμές των καυσίμων εν όψει της έναρξης της χειμερινής περιόδου.

Ο δημοσιονομικός χώρος

Και τώρα ας σκεφτούμε τι θα γινόταν αν η κυβέρνηση δεν είχε δημιουργήσει τον απαραίτητο δημοσιονομικό χώρο ώστε να μπορεί να ενισχύει το εισόδημα, να μειώνει φόρους και να παρεμβαίνει κάθε φορά προκειμένου να διαμορφώνονται χαμηλότερες τιμές απ’ αυτές που κανονικά θα ίσχυαν. Ας σκεφτούμε όμως και τι θα γινόταν αν υιοθετούσε τις προτάσεις της αντιπολίτευσης για εμπροσθοβαρή μέτρα, στη λογική να δοθεί ό,τι υπάρχει την ώρα που σκάει μια κρίση.

Το έκαναν και με την πανδημία, το κάνουν και με την ενεργειακή κρίση από τότε που ξεκίνησε με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, το συνεχίζουν και με την κρίση στη Μέση Ανατολή. Η λογική του «δώσ’ τα όλα τώρα» αποτελεί κυρίαρχο συστατικό της ρητορικής της αντιπολίτευσης και της κριτικής στην κυβέρνηση, με λόγια που αντηχούν εύηχα στα αυτιά όλων.

Δείτε, φέρ’ ειπείν, τα περί μείωσης του ΦΠΑ ή τα περί μείωσης του ΕΦΚ που, στο θέμα του πετρελαίου κίνησης για παράδειγμα, το μόνο που θα μπορούσε να γίνει με βάση τα όρια που ισχύουν σε επίπεδο ΕΕ είναι μια μείωση της τάξης των 10 λεπτών. Την ώρα που οι κυβερνητικές παρεμβάσεις έχουν ξεπεράσει κατά πολύ αυτό το ποσό, αν ληφθούν υπ’ όψιν οι παρεμβάσεις που έχουν γίνει μετά την κρίση στη Μέση Ανατολή και τις εξελίξεις με το Ιράν.

Σταθερότητα ή λαϊκισμός

Είναι ακριβώς το σημείο που διαχωρίζει και αναδεικνύει την ανάγκη της σταθερότητας και της ορθολογικής διαχείρισης του κράτους και των εσόδων από τον λαϊκισμό και τις υποσχέσεις που μοιράζονται αφειδώς σε μια τακτική που επενδύει στην αρνητική ψήφο και την αναζήτηση μιας οργής ανάλογης με αυτή παρελθόντων ετών.

Στην αναζήτηση νέων «πλατειών» με ό,τι ακολούθησε τότε. Η εμμονή σε μια τέτοια πρακτική αναδεικνύει και τις αδυναμίες όσων την επιλέγουν.

Το να επιμένει κάποιος στη λογική της «ακρίβειας Μητσοτάκη» όταν συμβαίνουν όσα συμβαίνουν γύρω μας είναι ενδεικτικό της ένδειας εναλλακτικών προτάσεων και λύσεων. Το να δηλώνει κάποιος πως σε έξι μήνες θα λύσει το πρόβλημα της ακρίβειας είναι ο ορισμός της αυταπάτης.

Τα μόνιμα μέτρα

Σήμερα στην Ελλάδα λαμβάνονται μέτρα μόνιμου χαρακτήρα. Στηρίζεται το εισόδημα, μειώνονται οι φόροι. Την ίδια στιγμή, σε επίπεδο ΕΕ ακολουθείται ο αντίθετος δρόμος, και αυτό κάτι δείχνει.

Το μέγεθος της κρίσης ξεπερνά και τα δεδομένα που ίσχυαν σε ισχυρά κράτη. Ναι, τα κόμματα της αντιπολίτευσης δικαιούνται να ζητούν ν’ αναλάβουν τη διακυβέρνηση μιλώντας για άλλο μείγμα οικονομικής πολιτικής.

Απλά πρέπει πριν απ’ όλα να αναγνωρίσουν από πού ξεκινά το πρόβλημα, αφήνοντας πίσω μικροκομματικά παιχνίδια και πολιτικούς καιροσκοπισμούς.