Ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίσθηκε στην παράσταση στο Θέατρο της Ρεματιάς πουλώντας τα ίδια φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Αμετανόητος, προκλητικός, δεν επιχείρησε απλά να αλλάξει την ιστορία και να καταστροφολογήσει με τον γνωστό τρόπο του. Εμφανίσθηκε και με το ίδιο λεξιλόγιο περί κυβερνώσας Αριστεράς, με τη διαφορά ότι έχει προσθέσει και τη… νέα εποχή. Αναζητώντας ψηφοφόρους στην ίδια δεξαμενή που άφησε πίσω του, ο πρώην πρωθυπουργός, πρώην πρόεδρος και πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε τις «μαύρες αγκινάρες» του 2023 που τον οδήγησαν στο 17,8% και στην αποχώρησή του από την ηγεσία του κόμματός του.
Η μόνη διαφορά πλέον για τον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι προσπαθεί να εμφανιστεί ως πολιτικός μεσσίας χωρίς τον ΣΥΡΙΖΑ. Ή καλύτερα χωρίς ένα μέρος του ΣΥΡΙΖΑ και τη μαρκίζα που αναφέρει το όνομα. Κατά τ’ άλλα, σαν να μην πέρασε μια ημέρα.
Ελίτ, ΔΕΗ, Τράπεζες που θα φορολογηθούν για να βρει τα χρήματα που θα σώσει τη χώρα. Αξιοπρέπεια κι όλα όσα λέει από το 2011 ήρθαν ξανά στα χείλη του και δήλωσε έτοιμος να κερδίσει τις επόμενες εκλογές αν και απέφυγε να πει το έστω και με μία ψήφο διαφορά αφού αυτό του το έχει πάρει μετά το 2023 άλλος, ο αντίπαλός του για τη δεύτερη θέση.
Αποκορύφωμα στην ομιλία του –που δεν είχε προγραμματίσει, αλλά τον πίεσαν οι συγκεντρωμένοι– η αναφορά στην κυβερνώσα Αριστερά, αυτή που όλοι έζησαν από το 2015 μέχρι το 2019 με τα γνωστά αποτελέσματα, αλλά και ατάκες που δεν αλλάζει, όπως αυτή για το τέκνο και την ανάγκη.
Τι είπε; Ότι η προοδευτική παράταξη που θέλει να φτιάξει είναι «ώριμο τέκνο της ανάγκης ενός λαού». Ωραία ατάκα. Μόνο που ξέχασε να βάλει μπροστά τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως είχε κάνει το 2022 όταν δήλωνε στην πρώτη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής ότι «Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ είναι το ώριμο τέκνο της ανάγκης με αυτοσκοπό όχι την εξουσία αλλά την απελευθέρωση της κοινωνικής πλειοψηφίας, την επικράτηση των εθνικών συμφερόντων, την επικράτησης της κοινωνικής δικαιοσύνης».
Ή όταν δήλωνε τον Ιούνιο του 2023 πριν από τις εκλογές ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το ώριμο τέκνο της ανάγκης της ελληνικής κοινωνίας και του ελληνικού λαού».
