Ο Τσίπρας, που δηλώνει ότι θα δώσει 13η σύνταξη αφού φορολογήσει τους πλούσιους, έχει ιστορικό ως προς τον εμπαιγμό συνταξιούχων.
Ο εμπαιγμός των συνταξιούχων από τον Αλέξη Τσίπρα έχει ιστορικό που μάλλον δεν είναι καλό για τον ίδιο να μιλά περί 13ης σύνταξης, ακόμη και αν αυτήν τη φορά την υπόσχεται μέσα από τη φορολογία που θα βάλει στους πλούσιους όπως του αρέσει να λέει.
Ούτε φυσικά κάνει καλό να μιλούν τα στελέχη του, όπως για παράδειγμα η εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ 2 (βλ. ΕΛΑΣ), ότι «ο Αλέξης Τσίπρας έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι σε πολύ δύσκολες δημοσιονομικές συνθήκες βρήκε τον τρόπο σταδιακά να επιστρέψει τη 13η σύνταξη στους συνταξιούχους. Βρήκε τον τρόπο και θα τον ξαναβρεί».
Ίσως να μη γνωρίζει τι έγινε το 2019 ή και το 2016. Ας τα πάρουμε με τη σειρά. Ο νόμος Κατρούγκαλου –νόμος Τσίπρα είναι, αλλά έτσι έγινε γνωστός– διέλυσε τους συνταξιούχους. Έτσι, το 2016 ο Αλέξης Τσίπρας μοίρασε μια… σύνταξη επιπλέον όχι ως μόνιμο μέτρο αλλά εφάπαξ. Κάτι που επικαλείται ως πράξη… αντίστασης στους δανειστές και την τρόικα, παραγνωρίζοντας ότι μετά έτρεχαν να στείλουν επιστολές συγγνώμης και διαβεβαιώσεων πως δεν θα το ξανακάνουν.
Διευκρίνιζαν μάλιστα τότε προς την τρόικα πως «είναι εφάπαξ πληρωμή και δεν έχει σχέση με το συνταξιοδοτικό. Εάν δεν επιτευχθούν οι στόχοι, οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν αντισταθμιστικά μέτρα στο πεδίο των δαπανών για τις συντάξεις» ενώ ο τότε υπουργός Οικονομικών σημείωνε πως «αναγνωρίζουμε ότι τα μέτρα με δημοσιονομικές επιπτώσεις πρέπει να συζητούνται και να συμφωνούνται με τους θεσμούς».
Ας πάμε και στο 2019. Λίγες ημέρες πριν από τις ευρωεκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας βλέποντας τις δημοσκοπήσεις και το ενδεχόμενο να αναγκαστεί να προσφύγει και σε εθνικές εκλογές –όπως και έγινε– μοίραζε τη 13η σύνταξη υποσχόμενος πως θα είναι ένα μόνιμο μέτρο. Ήταν ένα επίδομα που βαπτίστηκε 13 σύνταξη, δεν αφορούσε όλους τους συνταξιούχους και το έπαιρναν ολόκληρο μόνο όσοι ελάμβαναν σύνταξη μέχρι 500 ευρώ.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Αυτό που σήμερα εμφανίζουν ως 13η σύνταξη και μόνιμη τότε ο Τσίπρας το περιέγραφε ως εξής: «Τώρα έχουμε αυτήν τη δυνατότητα, κάτι ανάμεσα στο δώρο Πάσχα και στη 13η σύνταξη. Την ονομάζουμε 13η γιατί είναι μία 13η, έτσι δεν είναι; Για κάποιους είναι ακριβώς 13η, για κάποιους άλλους είναι μισή. Λέω, όμως, ότι η αίσθηση που έχω, τα επόμενα χρόνια η ελληνική οικονομία θα έχει τη δυνατότητα να παράξει περισσότερο πλούτο. Θα έχει τη δυνατότητα να δει μεγαλύτερα δημοσιονομικά περιθώρια. Η δική μας η πολιτική είναι να στηρίξουμε τους αδύναμους. Θωρούμε ότι οι συνταξιούχοι ανήκουν μέσα σε αυτούς».
Μόνιμη δηλαδή η 13η, αλλά με βάση την αίσθηση που είχε τότε ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος στη συνέχεια φρόντισε να αναδείξει όχι μόνο τον εμπαιγμό αλλά και το πώς αντιμετωπίζει τους συνταξιούχους στους οποίους πριν από την Κυριακή των ευρωεκλογών έλεγε ότι «η 13 η σύνταξη είναι στο ψηφοδέλτιο που θα πάρετε στα χέρια σας την ερχόμενη Κυριακή. Είναι στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Πάρτε λοιπόν στα χέρια το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ!».
Το έλεγε στις προεκλογικές συγκεντρώσεις όπως και αυτό: «Συνταξιούχε, ανεξάρτητα από το σε ποια κάλπη βρέθηκες όλα τα προηγούμενα χρόνια, ανεξάρτητα από τις πολιτικές σου προτιμήσεις, έχε στον νου σου, την Κυριακή, η 13η σύνταξή σου θα είναι στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ».
Δυστυχώς για τον Αλέξη Τσίπρα και τους νέους συντρόφους του η ιστορία δεν ξαναγράφεται. Ούτε μπορεί να γίνει και παραχάραξη αυτής.
