Όσοι λένε ότι «αυτός ο πόλεμος δεν είναι δικός μας», προφανώς εθελοτυφλούν γιατί τα Στενά του Ορμούζ είναι πρόβλημα για τη διεθνή κοινότητα και επομένως για την Ευρώπη.
Το επιχείρημα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αστείο, εάν δεν ήταν επικίνδυνο. Γιατί αυτοί που το διατυπώνουν, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, κατά κύριο λόγο, είναι οι ίδιοι που χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση τους Φρουρούς της Επανάστασης, καθώς και το Ιράν χώρα που χρηματοδοτεί τη διεθνή τρομοκρατία. Το να παραβλέπεις αυτή την πραγματικότητα, λέγεται στρουθοκαμηλισμός.
Ευτυχώς, δεν συμφωνούν όλοι οι ηγέτες με τον «ρητορικό πασιφισμό» του Πέδρο Σάντσεθ και όσους τον ακολουθούν, αλλά η συνολική εικόνα της Ένωσης είναι εξόχως αντιφατική. Διότι, όταν θεωρούν –και σωστά– «δικό μας» τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι αδιανόητο να ισχυρίζονται ότι ο πόλεμος ενάντια σ’ ένα δικτατορικό καθεστώς με δίκτυα τρομοκρατών σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες «δεν είναι δικός μας».
Η αντίστοιχη «ρητορική πασιφισμού» –τηρουμένων των αναλογιών– δεν σταμάτησε το ναζιστικό καθεστώς στη Γερμανία. Αντιθέτως, η υποχωρητικότητα οδήγησε στον Βˈ Παγκόσμιο Πόλεμο. Συνεπώς, η τρέχουσα κατάσταση δείχνει καθαρά ότι το εξτρεμιστικό θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, εφόσον δεν ανατραπεί, θα αποτελεί απειλή για την Ευρώπη, τον δυτικό πολιτισμό, τη δημοκρατία.
Ας είμαστε ειλικρινείς: Το τέλος του καθεστώτος είναι μονόδρομος.
