Γιατί φθάσαμε στο πόλεμο; Γιατί η Δύση άφησε τον λαό του Ιράν απροστάτευτο απέναντι στην κρατική βία και «ανέχθηκε» τη χρηματοδότηση του καθεστώτος στη διεθνή τρομοκρατία.
Τον Σεπτέμβριο του 1938, ο Βρετανός πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν υπέγραψε τη Συμφωνία του Μονάχου με τον Χίτλερ, εκτιμώντας ότι θα αποφύγει τον πόλεμο. Μήνες αργότερα οι ναζί κατέλαβαν την Τσεχοσλοβακία και εισέβαλαν στην Πολωνία. Ο πόλεμος δεν αποφεύχθηκε.
Η πολιτική κατευνασμού του Χίτλερ προειδοποιεί ότι η υποχώρηση απέναντι σε ένα επιθετικό τυραννικό καθεστώς δεν αποσοβεί τον πόλεμο. Στην περίπτωση του απολυταρχικού καθεστώτος των Αγιατολάχ, το «Όχι στον πόλεμο» ως σύνθημα των «ζηλωτών» του διεθνούς δικαίου δεν αρκεί να σταματήσει τον πόλεμο. Και δεν αρκεί για να σταματήσει μια τυραννία.
Προφανώς η ιστορία δεν συνταγογραφείται, αλλά για σκεφτείτε πώς θα ήταν σήμερα ο κόσμος εάν η Μεγάλη Βρετανία του Τσόρτσιλ και οι ΗΠΑ δεν σταματούσαν την επεκτατικότητα του ναζισμού και του φασισμού απελευθερώνοντας τους λαούς της Ευρώπης –μαζί και τους Γερμανούς– από το τυραννικό καθεστώς των εθνικοσοσιαλιστών.
Κανείς δεν θέλει τον πόλεμο. Αλλά ο ρητορικός πασιφισμός του «Όχι στον πόλεμο» είναι λάθος όταν πρόκειται για την απελευθέρωση ενός λαού και την ασφάλεια του ελεύθερου κόσμου.
