Στις 13 Φεβρουαρίου, ο ανεξάρτητος βουλευτής Ρούπερτ Λόου ανακοίνωσε επίσημα την ίδρυση του Restore Britain, ενός νέου πολιτικού κόμματος.
«Δεν είχα άλλη επιλογή», δήλωσε ο Λόου, εξηγώντας ότι το Reform UK είχε μετατραπεί σε «κόμμα διαμαρτυρίας με μεσσία» και είχε γεμίσει με «αποτυχημένους υπουργούς των Τόρις».
Το Reform, υπό τον Νάιτζελ Φάρατζ, κινείται προς πιο «συστημική» κατεύθυνση: απορροφά πρώην Τόρις, επιδιώκει να αντικαταστήσει τους Συντηρητικούς ως κύρια δύναμη της Δεξιάς και αποφεύγει υπερβολικές ριζοσπαστικές θέσεις. Ο Φάρατζ εμφανίζεται στο Νταβός και δέχεται χρηματοδοτήσεις που πριν καταδίκαζε. Αυτή η μετατόπιση άφησε κενό στην εκλογική αγορά: τους ψηφοφόρους που θέλουν σκληρή, καθαρή γραμμή κατά της μαζικής μετανάστευσης, του ριζοσπαστικού Ισλάμ και της πολυπολιτισμικής παρακμής.
Το Restore Britain στοχεύει ακριβώς εκεί. Υπόσχεται άμεσες και μαζικές απελάσεις («Εκατομμύρια θα φύγουν») μέσα σε 24 ώρες, κατάργηση ασύλου, διακοπή μετανάστευσης από «υψηλού κινδύνου» χώρες και αναγνώριση της χριστιανικής κληρονομιάς της Βρετανίας.
Απαγορεύει μπούρκα, Σαρία και παράλληλα δικαστικά συστήματα, ενώ υπόσχεται δραστικές περικοπές φόρων, κατάργηση woke πολιτικών και επιστροφή Βρετανών στην εργασία. Λειτουργεί ως ομπρέλα για τοπικά κόμματα, όπως το Great Yarmouth First, περιοχή όπου ο Λόου θα διεκδικήσει ξανά την έδρα του.
Οι εκλογικές επιπτώσεις είναι άμεσες. Πρώτες δημοσκοπήσεις δείχνουν το Restore Britain στο 10%, με το Reform να πέφτει πάνω από 5 μονάδες, στο 25%. Σε ένα πλειοψηφικό σύστημα, η διάσπαση της δεξιάς ψήφου μπορεί να «σώσει» έδρες των Εργατικών σε οριακές περιφέρειες.
Το κόμμα του Λόου, με στήριξη από Έλον Μασκ, Τόμι Ρόμπινσον, Μπεν Χαμπίμπ (Advance UK) και σκληροπυρηνικούς influencers, απειλεί να απορροφήσει το πιο ριζοσπαστικό κομμάτι του Reform. Η Βρετανία πλέον είναι εγκλωβισμένη ανάμεσα σε ένα εκλογικό σύστημα που δουλεύει καλά σε δίπολα και μια πραγματικότητα όπου έξι κόμματα βρίσκονται σε ποσοστά από 10% έως 25%. Δεν θα είναι παράξενο εάν μέχρι το 2029 το πολιτικό σύστημα οδηγηθεί σε εκλογικές συνεργασίες.
Με 60.000 μέλη και σχέδιο για εκατοντάδες υποψήφιους το 2029, το Restore Britain δεν είναι απλή διαμαρτυρία. Είναι η απόπειρα να καλύψει το κενό της «αυθεντικής» σκληρής Δεξιάς που, κατά τους υποστηρικτές της, το Reform εγκατέλειψε. Αν πετύχει, θα αλλάξει ριζικά την εκλογική αριθμητική της Βρετανίας.
