Ο Σωκράτης Φάμελλος καταγγέλλει ελλείψεις στο ΕΣΥ, αλλά αποφεύγει να θυμηθεί τις ευθύνες της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για τη σημερινή εικόνα.
Τις γνωστές «διαπιστώσεις» για το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) επανέφερε ο Σωκράτης Φάμελλος μετά την επίσκεψή του στο Νοσοκομείο Λαμίας, παρουσιάζοντας μια εικόνα που κάθε άλλο παρά καινούργια είναι. Με αναφορές σε στελέχωση, ελλείψεις ιατρικού προσωπικού και δυσκολίες στη λειτουργία κρίσιμων τμημάτων, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επιχείρησε να επαναφέρει το αφήγημα της «κατάρρευσης» της δημόσιας υγείας. Μόνο που τα ζητήματα του ΕΣΥ δεν προέκυψαν ξαφνικά, ούτε εμφανίστηκαν τα τελευταία χρόνια, αλλά αποτελούν διαχρονικές προκλήσεις που η σημερινή κυβέρνηση επιχειρεί να αντιμετωπίσει με ενίσχυση προσωπικού, επενδύσεις σε υποδομές και αύξηση χρηματοδότησης, την ώρα που η αντιπολίτευση επιλέγει την εύκολη οδό των καταγγελιών.
Η εικόνα που περιγράφει ο Φάμελλος δεν είναι άγνωστη, αλλά ούτε και μονοδιάστατη όπως παρουσιάζεται. Το ΕΣΥ πέρασε από μια πρωτοφανή υγειονομική κρίση, με τεράστια πίεση σε προσωπικό και υποδομές, και σήμερα βρίσκεται σε φάση ενίσχυσης και αναβάθμισης. Οι προσλήψεις, τα νέα κίνητρα για γιατρούς και οι παρεμβάσεις σε νοσοκομεία σε όλη τη χώρα αποτυπώνουν μια προσπάθεια που εξελίσσεται, αντί για την εικόνα πλήρους απαξίωσης που επιχειρεί να παρουσιάσει η Κουμουνδούρου.
Καταγγελίες με κοντή μνήμη
Η ειρωνεία είναι ότι ο Σωκράτης Φάμελλος εμφανίζεται σήμερα ως τιμητής ενός συστήματος, για το οποίο ο πολιτικός του χώρος είχε την ευθύνη σε κρίσιμες περιόδους. Οι ελλείψεις σε προσωπικό, οι δυσκολίες στελέχωσης και τα χρόνια προβλήματα δεν γεννήθηκαν τώρα - απλώς τότε δεν αποτελούσαν προτεραιότητα στο δημόσιο λόγο του ΣΥΡΙΖΑ.
Αντί για ουσιαστική αυτοκριτική, επιλέγεται ξανά η γνωστή συνταγή: γενικευμένες καταγγελίες, δραματικοί τόνοι και πολιτικά συνθήματα περί «διάλυσης» και «ιδιωτικοποίησης». Μόνο που αυτή η προσέγγιση δεν απαντά στα πραγματικά δεδομένα, ούτε αναγνωρίζει τις παρεμβάσεις που ήδη υλοποιούνται για τη στήριξη της δημόσιας υγείας.
Στο τέλος, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ καταλήγει στο γνώριμο «περισσότερα χρήματα, περισσότερες προσλήψεις», χωρίς σαφές σχέδιο, χωρίς κοστολόγηση και χωρίς εξήγηση για το πώς θα υλοποιηθούν. Ένα αφήγημα που ακούγεται εύηχο, αλλά θυμίζει περισσότερο πολιτική ευκολία παρά ρεαλιστική στρατηγική.
Και κάπως έτσι, ο Φάμελλος «ανακαλύπτει» ξανά το ΕΣΥ, επαναλαμβάνοντας τα ίδια επιχειρήματα, την ίδια ρητορική και την ίδια επιλεκτική μνήμη - σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που το κόμμα του είχε την ευθύνη.
