Από τον Αλέξη Τσίπρα που είχε περπατήσει στη Γένοβα μαζί με κάτι φίλους του, κάποιους από τους οποίους έκανε… υπουργούς, πήγαμε στον δρόμο του… αλατιού του Ανδρουλάκη.
Είχαν καιρό να δουν κόσμο στο ΠΑΣΟΚ και το Συνέδριο μάλλον εξίταρε τα στελέχη του, με τον Κώστα Σκανδαλίδη, εκ των δημογερόντων που έχουν βρεθεί στο πλευρό του Νίκου Ανδρουλάκη, να το τερματίζει.
Πώς; Παρομοιάζοντας τον Νίκο Ανδρουλάκη με τον Μαχάτμα Γκάντι και τον δρόμο του αλατιού, την πορεία κατά τη διάρκεια της οποίας διένυσε 250 χιλιόμετρα για να πάρει μια χούφτα αλάτι κόντρα στους νόμους της βρετανικής αυτοκρατορίας.
Τώρα τι σχέση έχει ο μονίμως θυμωμένος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ με τον Μαχάτμα Γκάντι μόνο ο Κώστας Σκανδαλίδης και οι σύντροφοι της Χαριλάου Τρικούπη γνωρίζουν και σίγουρα η εικόνα κατά την εναρκτήρια του Συνεδρίου ομιλία του δεν είδαν.
Καταστροφολογία και λαϊκισμός. Αλλά και υποσχέσεις, τις ίδιες που έκανε στη ΔΕΘ των πολλών δισεκατομμυρίων που δεν γνωρίζει κανείς πού θα βρει ειδικά τώρα εν μέσω κρίσης.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης εμφανίσθηκε πολέμιος της ολιγαρχίας με μια ομιλία που αναλώθηκε σε επιθέσεις προσωπικές κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη θέλοντας να ανυψώσει το φρόνημα των… στελεχών του ΠΑΣΟΚ που βρέθηκαν στο Συνέδριο.
Η ομιλία του πάντως θα μπορούσε να γίνει προεκλογικά και όχι σε ένα Συνέδριο, αλλά ο Νίκος Ανδρουλάκης, η ηγετική ομάδα και οι δημογέροντες που πλέον τον πλαισιώνουν έχουν το βλέμμα τους στραμμένο στον Κυριάκο Μητσοτάκη από τη μια και στην κολλημένη βελόνα από την άλλη.
Ευελπιστούν σε συσπείρωση για να καταγραφεί στις επόμενες δημοσκοπήσεις, όμως στις περιπτώσεις αυτές το ζήτημα είναι κατά πόσο η οποιαδήποτε άνοδος, αν καταγραφεί, θα διατηρηθεί.
Σε κάθε περίπτωση, η ταύτιση του Νίκου Ανδρουλάκη με τον Μαχάτμα Γκάντι έχει το γούστο της. Όπως άλλωστε και τα συνθήματα για τη Δεξιά που ξέθαψαν από τα σεντούκια του ΠΑΣΟΚ των χρόνων του αυριανισμού...
