Αν η αποφασιστικότητα ενός ηγέτη και η ικανότητά του να παίρνει κρίσιμες αποφάσεις την κατάλληλη στιγμή, γρήγορα και χωρίς δισταγμούς, δεν είναι κριτήριο για να τον ψηφίσει κάποιος στις επόμενες εκλογές, τότε ποιο είναι;
Τα τελευταία χρόνια είδαμε πολλές φορές τον Έλληνα Πρωθυπουργό να κινείται μπροστά από άλλους Ευρωπαίους ηγέτες, ακόμη και από χώρες που συχνά θαυμάζουμε για την ανάπτυξη, την οργάνωση και τη λειτουργία των θεσμών τους. Χώρες που πολλοί από εμάς επισκεπτόμαστε και συγκρίνουμε με την Ελλάδα. Κι όμως, σε κρίσιμες στιγμές, η ελληνική κυβέρνηση στάθηκε πιο γρήγορη, πιο αποφασιστική και πιο προετοιμασμένη από ό,τι θα περίμενε κανείς, αποκτώντας σαφή συγκριτικό πλεονέκτημα.
Το ίδιο έκανε και τώρα, αφού η Ελλάδα αντέδρασε ακαριαία στην επίθεση στο Ακρωτήρι, και ήταν η πρώτη χώρα που έστειλε βοήθεια στην Κύπρο. Γαλλία, Γερμανία και Ηνωμένο Βασίλειο απλά ακολουθούν.
Από την πρώτη κιόλας μέρα που ανέλαβε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης βρέθηκε μπροστά σε μια σειρά από «καυτές πατάτες». Κρίσεις, πιέσεις, απρόβλεπτα γεγονότα. Και πάραυτα, ήταν πάντα ο ίδιος που έβγαζε τα κάστανα από τη φωτιά. Πολλές φορές, μάλιστα, λειτούργησε ως πρόδρομος των εξελίξεων, με αποφάσεις που αργότερα ακολούθησαν και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες. Αρκεί να θυμηθούμε την αρχή της πανδημίας, όταν στο πρώτο κύμα του COVID-19 που ακόμη κανείς δεν είχε σαφή εικόνα για το τι έρχεται, η Ελλάδα ήταν από τις πρώτες χώρες που πήραν την τολμηρή απόφαση να κλείσουν τα πάντα. Ήταν μια απόφαση δύσκολη, αλλά αποδείχθηκε σωτήρια για εκείνη τη φάση. Και δεν ήταν μόνο αυτό, αφού την ίδια στιγμή στήριξε οικονομικά εργαζόμενους, επιχειρήσεις και επαγγελματίες, προσπαθώντας και καταφέρνοντας να κρατήσει όρθια την κοινωνία.
Το ίδιο συνέβη και τον Μάρτιο του 2020 στον Έβρο, όταν η χώρα βρέθηκε αντιμέτωπη με μια υβριδική επίθεση στα σύνορα. Και τότε μέσα σε μια νύχτα πάρθηκαν αποφάσεις που θωράκισαν τη χώρα, και εκεί που χρειάστηκε, η ηγεσία βρέθηκε στην πρώτη γραμμή, χωρίς δεύτερη σκέψη.
Γι’ αυτό και πιστεύω πως, πέρα από όλα τα άλλα κριτήρια, η ικανότητα ενός ηγέτη να προβλέπει, να προετοιμάζεται και να επεμβαίνει άμεσα όταν χρειάζεται, είναι ίσως ένας από τους σημαντικότερους καταλύτες για την επιλογή των πολιτών. Σε λίγο περισσότερο από έναν χρόνο θα βρεθούμε ξανά μπροστά στις κάλπες. Και τότε, ουσιαστικά, θα αποφασίσουμε ποιος θα παίρνει αποφάσεις για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Ποιος θα τις παίρνει, με ποια ταχύτητα και με ποια ευθύνη, και το κυριότερο: με ποια αποτελέσματα.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι όταν έχουμε συνηθίσει τη σταθερότητα, την αντιμετωπίζουμε σαν κάτι αυτονόητο. Μέχρι τη στιγμή που μπορεί να αρχίσει να κλονίζεται. Και τότε καταλαβαίνουμε πόσο πολύτιμη ήταν.
