Η συζήτηση περί δημοκρατίας και κανόνων που τηρήθηκαν ή δεν τηρήθηκαν από ποιον και πότε είναι ίσως η συνέχεια της προσπάθειας να δημιουργηθεί αρνητικό κλίμα για το κράτος Δικαίου στη χώρα, με τη δήθεν διαφθορά να σκεπάζει –κατά τους σεναριογράφους– τα πάντα.
Ας ξεπεράσουμε το γεγονός ότι τα όποια φαινόμενα αποκαλύπτονται και οι φερόμενοι ως υπαίτιοι αντιμετωπίζουν τη Δικαιοσύνη.
Αν μη τι άλλο, σε αυτήν τη χώρα όλοι γνωρίζουν τι συνέβαινε για δεκαετίες ολόκληρες, ειδικά με τα κυκλώματα που εκμεταλλεύονταν το υδροκέφαλο κράτος.
Ας δούμε μια περίπτωση που όχι μόνο έκανε εντύπωση και προκάλεσε ερωτήματα για τη σπουδή της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα, αλλά τα απόνερά της έχουν επιπτώσεις ακόμη και σήμερα στον τομέα της απονομής δικαιοσύνης.
Ο λόγος για τον Ποινικό Κώδικα και την αλλαγή του 2019, που έγινε μεταξύ δεύτερου γύρου των εκλογών της αυτοδιοίκησης και πριν τις εθνικές κάλπες. Ας πάρουμε τα πράγματα με χρονική σειρά.
Στις 26 Μαΐου 2019 πραγματοποιήθηκαν οι ευρωεκλογές. Το αποτέλεσμα κατέγραφε μια μεγάλη νίκη, την πρώτη, για τη ΝΔ υπό την ηγεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη με διαφορά της τάξης του 9,37%. Το βράδυ εκείνης της Κυριακής ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει, μεταξύ άλλων, ότι «αμέσως μετά τον δεύτερο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, θα ζητήσω από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την άμεση προκήρυξη εθνικών εκλογών».
Το «αμέσως μετά τον δεύτερο γύρο» παρέπεμπε στη Δευτέρα 3 Ιουνίου. Μόνο που εκείνη την ημέρα, αντί να μεταβεί στο Προεδρικό ο τότε πρωθυπουργός, μετέβη στη Βουλή ο… νέος Ποινικός Κώδικας, γεμάτος από διατάξεις που προκάλεσαν αντιδράσεις.
Από τη μετατροπή της δωροδοκίας σε πλημμέλημα μέχρι τη διάταξη για εγκληματικές οργανώσεις και τους επικεφαλής τους για την οποία ακόμη και η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ σημείωνε τότε πως «ανοίγει παράθυρα ευνοϊκότερης μεταχείρισης για τα ηγετικά στελέχη» της Χρυσής Αυγής». Οι ίδιοι είχαν θέσει θέμα και για το άρθρο που αφορά την ποινική αντιμετώπιση του βιασμού και όχι μόνο.
Ο Σταύρος Κοντονής, που έχει μιλήσει ανοιχτά για παραϋπουργείο Δικαιοσύνης εντός Μεγάρου Μαξίμου, είχε επισημάνει και τη βιασύνη και τις προβληματικές διατάξεις. Μην ξεχνάμε πως και η δίκη για το Μάτι έγινε με βάση αλλαγές ως προς τις ποινές και τον ορισμό πράξεων ή παραλείψεων ως πλημμελήματα δεδομένου ότι ισχύει ο νόμος με τις ευνοϊκότερες ρυθμίσεις.
Για την ιστορία, ο νέος Ποινικός Κώδικας ψηφίστηκε στις 6 Ιουνίου κάτω από αντιδράσεις και αποχωρήσεις και πήρε ΦΕΚ στις 11 Ιουνίου. Στις 10 Ιουνίου, ημέρα Δεύτερα –και μια εβδομάδα μετά την επομένη του δεύτερου γύρου των εκλογών για την αυτοδιοίκηση–, ο τότε πρωθυπουργός τελικά πήγε στο Προεδρικό Μέγαρο ζητώντας τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών.
Να θυμίσουμε όμως και κάτι ακόμη. Στα τέλη Μαΐου 2019 – μετά την ήττα των ευρωεκλογών και τις ως άνω δηλώσεις– είχε επιχειρηθεί και η αλλαγή στην ηγεσία της Δικαιοσύνης προκαλώντας αντιδράσεις από όλες τις πλευρές. Τελικά, η προσπάθεια έπεσε στο κενό.
Θα αφήσουμε εκτός ζητήματα όπως οι τηλεοπτικές άδειες και η σκευωρία της Novartis για τα οποία έχουν ειπωθεί πολλά. Αλλά όταν μιλάμε για κανόνες, ηθική και δημοκρατία καλό είναι να μην ξεχνάμε.
* Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο»
