Επί πέντε μήνες, εξετάστηκαν 76 μάρτυρες και δεν βρέθηκε κανείς να πει ότι «ο Βορίδης έδωσε εντολές για παράνομες πληρωμές» ή ότι «με πίεσε να κάνω κάτι παράνομο».
Τα πορίσματα των κομμάτων της αντιπολίτευσης στην Εξεταστική για το θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ φανερώνουν ότι «στόχος τους δεν ήταν ποτέ η αλήθεια, αλλά η πολιτική εξόντωση με αθέμιτα μέσα, μέσω της σπίλωσης ενός ισχυρού πολιτικού τους αντιπάλου», τονίζει στο «Μανιφέστο» ο Μάκης Βορίδης και υπενθυμίζει ότι δεν βρέθηκε κανείς να πει το παραμικρό επιλήψιμο σχετικά με τη θητεία του στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης.
Τελικώς, κ. Βορίδη, γίναμε σοφότεροι από την Εξεταστική για τον ΟΠΕΚΕΠΕ;
Έχοντας την εμπειρία προηγούμενων Εξεταστικών, γνωρίζαμε πολύ καλά ποια ήταν τότε η βασική κριτική της αντιπολίτευσης: ότι δεν υπήρχε η πλήρης διαφάνεια που έπρεπε, ότι προτείνονταν κρίσιμοι μάρτυρες οι οποίοι τελικά δεν γίνονταν δεκτοί από την πλειοψηφία. Σε αυτή την περίπτωση κάναμε ακριβώς το αντίθετο. Στην παρούσα Εξεταστική έγιναν δεκτά όλα όσα ζητήθηκαν.
Επί πέντε μήνες, εξετάστηκαν 76 μάρτυρες –οι 55 της περιόδου της Νέας Δημοκρατίας– όλοι οι μάρτυρες που προτάθηκαν εξετάστηκαν, χωρίς κανένα περιορισμό. Γι’ αυτό και σήμερα δεν μπορεί να διατυπωθεί η ίδια κριτική. Η Εξεταστική είναι δημόσια διαδικασία, όλα έγιναν στο φως, μπροστά στην κοινωνία, με πλήρη δυνατότητα παρακολούθησης. Αντιθέτως, μια Προκαταρκτική θα ήταν κλειστή, με περιορισμένη πρόσβαση και αναπόφευκτα με παιχνίδια διαρροών, όπου ο καθένας θα παρουσίαζε τη δική του εκδοχή.
Παρά το γεγονός ότι η αντιπολίτευση έκανε μια προσπάθεια ευτελισμού της διαδικασίας, αντί να εστιάσει στην αναζήτηση των παθογενειών, επιλέγοντας να επενδύσει στην επικοινωνιακή διαχείριση, θεωρώ ότι τέθηκαν όλα τα ζητήματα και βγήκαν σημαντικά συμπεράσματα. Πρέπει όμως να ξεκαθαρίσουμε ότι είναι άλλο πράγμα τα θεσμικά ζητήματα και οι διορθωτικές παρεμβάσεις, άλλο και εντελώς διαφορετικό, είναι η συκοφαντική αφήγηση περί «γαλάζιας συμμορίας». Αυτός ο ισχυρισμός προϋποθέτει ότι γνωρίζαμε πως συγκεκριμένα πρόσωπα προέβαιναν σε παράνομες ενέργειες και ότι τα διευκολύναμε ή συμπράξαμε μαζί τους. Κάτι τέτοιο δεν αποδείχτηκε όλο αυτό το χρονικό διάστημα και δεν θα μπορούσε να αποδειχθεί γιατί πολύ απλά δεν ισχύει.
Και όπως πάντα, εξαρτάται πού θέλει να εστιάσει ο καθένας. Αν κάποιος όμως ενδιαφέρεται να διακριβώσει τα λειτουργικά προβλήματα του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε η Εξεταστική έχει κάνει πολλή και αναλυτική δουλειά. Αν κάποιος θέλει να κοιτάει το TikTok και τις επικοινωνιακές πλακίτσες, τότε θα μείνει στις κουμπαριές και στις χαιρετούρες.
Σε προσωπικό επίπεδο νιώθετε δικαιωμένος;
Έκανα υπομονή πέντε μήνες, απέναντι σε λάσπη και συκοφαντίες. Από την πρώτη στιγμή είχα πει ξεκάθαρα ότι δεν έχω κάνει τίποτα, ότι δεν υπάρχει το παραμικρό επιλήψιμο που να με αφορά. Παραιτήθηκα γιατί δεν ανέχομαι να είμαι υπουργός και να ακούω την αντιπολίτευση να με κατηγορεί για αξιόποινες πράξεις. Έτσι το ένιωσα, έτσι έπραξα.
Από εκεί και πέρα, εξετάστηκαν δεκάδες μάρτυρες: υπουργοί, γενικοί γραμματείς, πρόεδροι του ΟΠΕΚΕΠΕ, διευθυντικά στελέχη του οργανισμού, εμπλεκόμενοι παραγωγοί, πολλοί εξ αυτών πολιτικοί μου αντίπαλοι. Προσκομίστηκαν χιλιάδες έγγραφα, ακόμη και επισυνδέσεις ετών. Μετά απ’ όλα αυτά, ποιο είναι το έγκλημα που έχω κάνει; Κανείς δεν βρέθηκε να πει το παραμικρό. Κανείς να πει ότι «ο Βορίδης τα πήρε», ότι «ο Βορίδης έδωσε εντολές για παράνομες πληρωμές», ότι «ο Βορίδης με πίεσε να κάνω κάτι παράνομο».
Ούτε ένας. Ούτε ένας υπάλληλος που να πει ότι αντιλήφθηκε κάτι. Ούτε ένα έγγραφο, ούτε μια παράνομη εντολή, ούτε μια επιστολή, ούτε ένα email. Τίποτα. Και όμως, μετά από όλα αυτά, η αντιπολίτευση επιμένει στην ίδια ρητορική, όπως αποτυπώθηκε και στα πορίσματά της, σαν να μην έγινε τίποτα όλους αυτούς τους μήνες. Αυτό αποδεικνύει τελικά ότι στόχος τους δεν ήταν ποτέ η αλήθεια, αλλά η πολιτική εξόντωση με αθέμιτα μέσα, μέσω της σπίλωσης ενός ισχυρού πολιτικού τους αντιπάλου.
Βρήκαν μια ευκαιρία να πλήξουν την κυβέρνηση, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και κατ’ επέκταση, εμένα προσωπικά, λόγω της πολιτικής και ιδεολογικής μου ταυτότητας. Σε επίπεδο ουσίας όμως, επί των πραγματικών γεγονότων και πέρα από τον επικοινωνιακό ορυμαγδό που ορισμένοι επένδυσαν μετά μανίας, δικαιώθηκα πλήρως.
Το παγκόσμιο ενδιαφέρον στρέφεται στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Επιπλέον είχαμε και την επίθεση στη βρετανική βάση στην Κύπρο. Τι στάση πρέπει να κρατήσει η Ελλάδα;
Η Ελλάδα έχει αναλάβει σημαντικές αμυντικές πρωτοβουλίες και έχει ανταποκριθεί στο αίτημα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει μια εκφρασμένη απειλή προς τη χώρα μας. Όμως, όταν υπάρχει μια τέτοιου είδους κλιμάκωση, είναι σωστό να λαμβάνονται προληπτικά μέτρα.
Την ίδια στιγμή, ακούω μια «κουτοπόνηρη» λογική που λέει ότι θα συμμετέχουμε σε μηχανισμούς συλλογικής ασφάλειας, όπως το ΝΑΤΟ και η Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά δεν θα αναλαμβάνουμε τις ευθύνες που απορρέουν από αυτή τη συμμετοχή, ώστε να αποφεύγουμε τους κινδύνους. Αυτό, όμως, δεν γίνεται. Όταν ανήκεις σε ένα σύστημα συλλογικής άμυνας, δεν μπορείς να απολαμβάνεις μόνο τα οφέλη και να αποφεύγεις τις υποχρεώσεις.
Η αντίληψη ότι θέλουμε τις εγγυήσεις ασφάλειας αυτών των συμμαχιών χωρίς καμία ευθύνη είναι βαθιά λανθασμένη και τελικά κάνει την Ελλάδα να φαίνεται ασήμαντη. Και, δυστυχώς, είναι μια λογική που καλλιεργείται από την Αριστερά. Η στάση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης μας κάνει όλους περήφανους. Είναι από εκείνες τις στιγμές που αισθάνεσαι ότι η Ελλάδα αποκτά βάρος, κατεύθυνση και ταυτότητα. Μετά από δεκαετίες, η Ελλάδα βρίσκεται ξανά αμυντικά δίπλα στην Κύπρο, η Ελλάδα υπερασπίζεται τον οικουμενικό ελληνισμό.
Η κυβέρνηση είναι προετοιμασμένη για τις επιπτώσεις σε οικονομικό, ενεργειακό επίπεδο;
Αναμφισβήτητα οι εξελίξεις αυτές επηρεάζουν και τη διεθνή οικονομία. Για τον λόγο αυτό, όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός, τα αρμόδια υπουργεία βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα ώστε να αναπροσαρμόσουν τις κινήσεις τους όπου χρειαστεί. Η κυβέρνηση εξετάζει προληπτικά μέτρα, προκειμένου να απορροφηθούν στον μέγιστο δυνατό βαθμό οι συνέπειες.
Σε λίγες μέρες ξεκινά η δίκη για τα Τέμπη στον απόηχο της τρίτης θλιβερές επετείου. Υπάρχουν πολιτικές ευθύνες; Οι συγγενείς ζητούν δικαίωση εν συνόλω.
Η δίκη που ξεκινά σε λίγες ημέρες είναι ακριβώς η διαδικασία μέσα από την οποία θα διερευνηθούν σε βάθος τα πραγματικά περιστατικά και θα αποδοθούν οι ποινικές ευθύνες όπου υπάρχουν. Ως προς τις πολιτικές ευθύνες, αυτές έχουν ήδη συζητηθεί και αναληφθεί σε πολιτικό επίπεδο. Άλλο όμως η πολιτική ευθύνη και άλλο η ποινική ευθύνη. Η δεύτερη είναι αντικείμενο της Δικαιοσύνης, και μόνο της Δικαιοσύνης.
Σας ενθαρρύνουν ή σας προβληματίζουν οι δημοσκοπήσεις;
Ούτε μας ενθαρρύνουν ούτε μας προβληματίζουν. Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν πάντα μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή και, προφανώς, τις λαμβάνουμε υπ’ όψιν και τις αξιολογούμε. Όμως το κρίσιμο για την κυβέρνηση δεν είναι το στιγμιαίο αποτύπωμα, αλλά η ουσία της πολιτικής: να λύνει τα προβλήματα και να υλοποιεί το πρόγραμμά της.
Αυτό είναι που τελικά τίθεται στην κρίση των πολιτών όταν έρθει η ώρα των εκλογών. Και παρά τις αστοχίες που αναπόφευκτα υπάρχουν έπειτα από σχεδόν επτά χρόνια διακυβέρνησης –και χωρίς να ισχυρίζομαι ότι όλα είναι ρόδινα– τα στοιχεία δείχνουν ότι η κοινωνία αναγνωρίζει το έργο που έχει γίνει. Πάντως, μετά από επτά χρόνια, το κυβερνητικό κόμμα να απέχει 12-15 μονάδες διαφορά από το δεύτερο, είναι κάτι που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο.
Λέτε ότι σε περίπτωση μη αυτοδυναμίας μόνος δυνητικός εταίρος είναι το ΠΑΣΟΚ που όμως λέει όχι. Υπάρχει άλλο πιθανό σενάριο;
Εμείς θα προτείνουμε καθαρά στον ελληνικό λαό μια τρίτη αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αυτή είναι η πρότασή μας: διεκδικούμε την αυτοδυναμία και πιστεύουμε ότι μπορούμε να την πετύχουμε.
Ο ελληνικός λαός μπορεί να την αποδεχθεί, μπορεί και να την απορρίψει. Αν την απορρίψει, οφείλουμε να σεβαστούμε και να τιμήσουμε την εντολή του. Δεν ακούω, όμως, την ίδια στάση από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις. Το ΠΑΣΟΚ λέει εκ των προτέρων «όχι» σε συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία. Επιπρόσθετα, θέλουν να το καταγράψουν και ως απόφαση του Συνεδρίου τους. Το ίδιο λέει και η Αριστερά. Αλλά και τα κόμματα της λεγόμενης δεξιάς αντιπολίτευσης κινούνται στην ίδια λογική. Όταν, λοιπόν, όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις λένε «όχι» σε εκείνον που –δημοσκοπικά τουλάχιστον– εμφανίζεται πρώτος με διαφορά, τότε είναι προφανές ότι η στάση των κομμάτων αυτών θα πρέπει να αξιολογηθεί από τους πολίτες. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, όχι με ευθύνη δική μας, υπάρχει ένα κυβερνητικό κόμμα.
Σας ενοχλούν οι παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά;
Παρακολουθώ με προσοχή τις τοποθετήσεις του πρώην πρωθυπουργού. Προσωπικά τον σέβομαι, αυτά που υποστηρίζει και διατυπώνει είναι λάθος.
Η ΝΔ κινδυνεύει από το κόμμα της κ. Καρυστιανού; Αν όχι, από πού θεωρείτε ότι θα αντλήσει ψήφους;
Η κ. Καρυστιανού, μέσα από τις τοποθετήσεις της έως τώρα, έχει εκφράσει το ιδεολογικό της αποτύπωμα και συνεπώς τον πολιτικό χώρο στον οποίο τοποθετείται. Εγώ δεν θεωρώ ότι η Νέα Δημοκρατία κινδυνεύει ούτε από νέα ούτε από παλαιά κόμματα.
Το μείζον είναι αν έχουν κάτι ρεαλιστικό να προτείνουν. Να έρθουν, να το καταθέσουν και να το θέσουν στην κρίση του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, όμως, φαίνεται ότι επιστρέφουμε σε αυτό που περιέγραφε η μαρξιστική-λενινιστική Αριστερά ως βολονταρισμό. Δηλαδή όχι κόμματα που συγκροτούνται για να εκφράσουν πραγματικές κοινωνικοπολιτικές ανάγκες, αλλά πολιτικά σχήματα που δημιουργούνται στη βάση προσωπικών επιθυμιών και φιλοδοξιών.
Σας έχει λείψει η υπουργική ιδιότητα άρα και οι αυξημένες ευθύνες;
Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν αντιμετώπισα την πολιτική μέσα από το πρίσμα των αξιωμάτων, αλλά πρωτίστως και κυρίως ως αγώνα ιδεών. Η υπουργική ιδιότητα είναι μια ευθύνη που σου αναθέτει ο πρωθυπουργός και ένα ακόμα μετερίζι στον ιδεολογικό αγώνα. Το ίδιο πράττω και τώρα, ασκώντας τα βουλευτικά μου καθήκοντα.
