Συνέντευξη στο «Μανιφέστο» του δικηγόρου Λεωνίδα Κουμπούρα.
«Η θεωρία του αδήλωτου ή παράνομου φορτίου, όσο προχωρά η αποδεικτική διαδικασία, αποδεικνύεται μια μεγάλη συνωμοσιολογική κατασκευή», επισημαίνει σε συνέντευξή του στο «Μανιφέστο» ο δικηγόρος των οικογενειών Νίκου και Δημητρίου Πλακιά και άλλων τριών ακόμα.
Σχολιάζει την απουσία της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς, όπως λέει, «η ίδια έχει επιλέξει να δώσει βάρος στην παρουσίαση του κόμματός της», ξεκαθαρίζει ότι «η δίκη δεν είναι πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης», αν και, σύμφωνα με τον ίδιο, «πολλοί εκμεταλλεύονται αυτή τη δίκη για τις δικές τους επιδιώξεις και χτίστηκαν καριέρες από αυτήν».
Οι οικογένειες των θυμάτων
Εκτός από την οικογένεια του Νίκου Πλακιά, που από την πρώτη στιγμή πολέμησε τις θεωρίες περί παράνομου φορτίου και ξυλολίου, εκπροσωπείτε και άλλες οικογένειες θυμάτων. Ταυτίζονται με τη θέση του Νίκου Πλακιά;
Εκπροσωπώ τις οικογένειες Μασσαλή, Κατσαρά, Πλακιά και Καρατζούνη. Υπάρχουν επίσης και άλλοι συγγενείς θυμάτων που ασπάζονται τις θέσεις μας. Αυτό, όμως, που θεωρώ σημαντικό είναι ότι οι οικογένειες που εκπροσωπώ δεν προσεγγίζουν την υπόθεση εμμονικά ούτε με προειλημμένες αποφάσεις. Είναι ανοιχτές στην αλήθεια και σε κάθε στοιχείο που προκύπτει από την αποδεικτική διαδικασία. Ειδικά οι οικογένειες των Νίκου και Δημητρίου Πλακιά είχαν από πολύ νωρίς στα χέρια τους συγκεκριμένη έκθεση και βάσει αυτής σχημάτισαν μια πρώτη τεκμηριωμένη άποψη.
Η θέση τους, επομένως, δεν διαμορφώθηκε μέσα από πολιτικές αντιπαραθέσεις ή δημόσιες εικασίες, αλλά μέσα από την προσπάθειά τους να κατανοήσουν τι πραγματικά συνέβη. Και είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι πίσω από τη θέση του Νίκου Πλακιά δεν υπάρχει καμία πολιτική ή άλλη σκοπιμότητα που θα μπορούσε να θολώσει την κρίση του, παρά τα όσα σκοπίμως ορισμένοι κύκλοι, συντονισμένα, κατά περιόδους κυρίως μέσω του Διαδικτύου, του καταλόγισαν.
Οι οικογένειες που εκπροσωπώ δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν να αξιολογηθούν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία και, εφόσον αποδειχθούν ποινικές ευθύνες, να καταδικαστούν όλοι όσοι πραγματικά ευθύνονται για την τραγωδία.
Η αποδεικτική διαδικασία
Εχουμε εισέλθει στο κύριο κομμάτι της δίκης, που είναι η αποδεικτική διαδικασία. Στην απόφαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ότι η εμπορική αμαξοστοιχία δεν μετέφερε παράνομο φορτίο προστέθηκαν και καταθέσεις μαρτύρων. Πώς το σχολιάζετε;
Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι ένα ακόμη αποδεικτικό μέσο, που προστίθεται στα πολλά στοιχεία της δικογραφίας και ενισχύει τον ισχυρισμό ότι δεν υπήρχε παράνομο φορτίο. Η θεωρία του αδήλωτου ή παράνομου φορτίου, όσο προχωρά η αποδεικτική διαδικασία, αποδεικνύεται μια μεγάλη συνωμοσιολογική κατασκευή.
Για τις οικογένειες των μηχανοδηγών, μετά από τρεισήμισι χρόνια, είναι απολύτως θεμιτό να προσφεύγουν θεσμικά στη Δικαιοσύνη. Τους αποκάλεσαν λαθρέμπορους, τους έδιωξαν από εκδηλώσεις, βεβήλωσαν ακόμη και τα μνήματα των ανθρώπων τους. Αυτά δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμα.
Ολο αυτό το διάστημα διατήρησαν την αξιοπρέπειά τους και θέλησαν να ακουστούν στο ακροατήριο, ώστε να μην υπάρχει καμία δικαιολογία για όλους αυτούς που συνειδητά βεβήλωσαν τη μνήμη των παιδιών τους.
Πώς κρίνετε την εξέλιξη της δίκης μέχρι σήμερα;
Σε ό,τι αφορά την εξέλιξη της δίκης, έχουμε πλέον εισέλθει στην ουσιαστική αποδεικτική διαδικασία. Εδώ οι ισχυρισμοί των διαδίκων αντιπαρατίθενται πλέον με τα πραγματικά αποδεικτικά στοιχεία και όχι με τις συνωμοσίες!
Το κλίμα είναι ιδιαίτερα φορτισμένο, καθώς αυτή την περίοδο καταθέτουν συγγενείς θυμάτων και μεταφέρουν τα προσωπικά τους βιώματα και τις συνέπειες της τραγωδίας. Αυτό που απαιτείται από όλους τους παράγοντες της δίκης είναι αυτοσυγκράτηση, σεβασμός στο δικαστήριο και αποφυγή εριστικών συμπεριφορών ή τοποθετήσεων που ενδέχεται να μεταφέρουν στο ακροατήριο την πολιτική αντιπαράθεση, ακόμη και διαδίκων ή δικηγόρων που συμμετέχουν στη δίκη και έχουν και την ιδιότητα του πολιτικού. Η αίθουσα του δικαστηρίου δεν είναι χώρος πολιτικής αντιπαράθεσης.
Η εντολή που έχω λάβει από τις οικογένειες που εκπροσωπώ είναι απολύτως σαφής: να υποστηρίξω την κατηγορία σε βάρος και των 36 κατηγορουμένων, με σεβασμό βεβαίως στο τεκμήριο αθωότητας και στους κανόνες της δίκαιης δίκης, ώστε, εφόσον αποδειχθούν οι ευθύνες τους, να τιμωρηθούν όλοι οι υπαίτιοι, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς εκπτώσεις.
Η στάση των προσώπων
Πώς κρίνετε τη στάση και την κατάθεση του κ. Ψαρόπουλου, αλλά και την απουσία της κυρίας Καρυστιανού;
Δεν σχολιάζω καταθέσεις ανθρώπων που έχουν βρεθεί σε τόσο δυσχερή θέση, ιδίως του κ. Ψαρόπουλου, ο οποίος έχει τη διπλή ιδιότητα του δικηγόρου και του θύματος…
Οσον αφορά την κ. Καρυστιανού, η απουσία της δεν έχει, κατά την κρίση μου, ουσιαστικό αντίκτυπο στην αποδεικτική διαδικασία. Η ίδια έχει επιλέξει να δώσει βάρος στην παρουσίαση του κόμματός της, επιλογή που ασφαλώς είναι δικαίωμά της. Υπάρχει όμως μια κρίσιμη θεσμική διάκριση: άλλο ο πολιτικός αγώνας και άλλο η απονομή της δικαιοσύνης.
Η πολιτική αντιπαράθεση έχει τους δικούς της κανόνες. Η Δικαιοσύνη, όμως, λειτουργεί με άλλους κανόνες: με αποδεικτικά στοιχεία, με δικανική κρίση, με σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας και με βάση όσα αποδεικνύονται ενώπιον του δικαστηρίου. Συνεπώς, ούτε η παρουσία ούτε η απουσία της κυρίας Καρυστιανού, ούτε οι πολιτικές τοποθετήσεις οποιουδήποτε προσώπου μπορούν να καθορίσουν την έκβαση της δίκης.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι ποιος θα επικρατήσει επικοινωνιακά, διότι πολλοί εκμεταλλεύονται αυτή τη δίκη για τις δικές τους επιδιώξεις και χτίστηκαν καριέρες από αυτήν την υπόθεση. Το ζητούμενο είναι τι θα αποδειχθεί στο ακροατήριο.
