Σαν να μην πέρασε ούτε μέρα, Ανδρουλάκης και Τσίπρας δίνουν τα χέρια για μια επιχείρηση ανάδειξης… αστερίσκων στις αποφάσεις της Δικαιοσύνης και επί της ουσίας αμφισβήτησης των δικαστικών λειτουργών.
«Πυροβολούν» κατά της απόφασης του Αρείου Πάγου και της αρχειοθέτησης των σεναρίων κατασκοπείας που ύφαιναν για την υπόθεση των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων. Με μεγαλύτερη θέρμη και μπροστάρη τον Ανδρουλάκη, ενώ πριν από οκτώ και κάτι χρόνια την πρωτοβουλία είχε η κυβερνώσα Αριστερά του Αλέξη Τσίπρα, που έρχεται με φόρα (κατά το προσφιλές προεκλογικό επικοινωνιακό σλόγκαν της Πόπης Τσαπανίδου) και δηλώνει πρόθυμος… πολεμιστής στον ανένδοτο που κήρυξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
Το 2018 ήταν το δήθεν πολιτικό σκάνδαλο της Novartis, που αποδείχτηκε μία από τις μεγαλύτερες σκευωρίες της μεταπολίτευσης. Ηταν η περίοδος που τα διεθνή ΜΜΕ ασχολούνταν με τις αθέμιτες και παράνομες πρακτικές της εταιρείας για τις οποίες πλήρωσε πολλά δισεκατομμύρια στο αμερικανικό κράτος. Και ενώ το FBI είχε ξεκαθαρίσει από την αρχή ότι δεν υπήρχε εμπλοκή Ελληνα πολιτικού, η κυβερνώσα Αριστερά, με «άλλοθι» το δήθεν ηθικό της πλεονέκτημα, έστησε τη σκευωρία και στελέχη της, γαλουχημένα με τις... πολεμικές οδηγίες του «Ρασπούτιν», ετοίμασαν το κατηγορητήριο για τους πολιτικούς τους αντιπάλους.
Στις 5 Φεβρουαρίου του 2018, ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, επισκέπτεται τον Αρειο Πάγο δήθεν για να ενημερωθεί, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.
Η Νέα Δημοκρατία υπογράμμιζε την ανάγκη σεβασμού της διάκρισης των εξουσιών. Ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Παύλος Χρηστίδης, σχολίασε ότι η επίσκεψη εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.
Στη συνέχεια, ήρθε ο τότε αναπληρωτής υπουργός Δικαιοσύνης, Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, να το... τερματίσει. Εξω από το Μέγαρο Μαξίμου κάνει λόγο για υπόθεση που συνιστά «το μεγαλύτερο σκάνδαλο από συστάσεως του ελληνικού κράτους» και αρχίζει το πογκρόμ διώξεων 10 πολιτικών προσώπων.
Το 2022 το ΠΑΣΟΚ, σχολιάζοντας την ομόφωνη απαλλαγή του Ανδρέα Λοβέρδου από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, διά του εκπροσώπου Τύπου του κόμματος, Δημήτρη Μάντζιου, δηλώνει: «Από την πρώτη στιγμή που ανέκυψε η υπόθεση Novartis, την οποία η προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ επιχείρησε να “εργαλειοποιήσει” κατά πολιτικών αντιπάλων και κατά της αλήθειας, επιμείναμε στην ανάγκη για εις βάθος διερεύνηση από την ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη».
Αυτό το ΠΑΣΟΚ, το… νεότερο, του Νίκου Ανδρουλάκη δεν... διάβαζε σκευωρία. Αλλωστε, ήταν η χρονιά που σηματοδότησε την πλήρη ανάληψη καθηκόντων από τη νέα ηγεσία του Κινήματος. Και η χρονιά που το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ έγινε και πάλι ΠΑΣΟΚ! Πάνε χέρι χέρι...
Πίσω στο σήμερα, ο… θυμωμένος Ανδρουλάκης κόντεψε να βγει από τα ρούχα του για την απόφαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να μην ανασύρει από το αρχείο το πόρισμα για τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, καθώς έκρινε ότι δεν συντρέχει ανάγκη επανεξέτασης, αφού «τα στοιχεία των οποίων έγινε επίκληση από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών δεν συνιστούν νέα στοιχεία».
Τι δεν είπε ο Νίκος Ανδρουλάκης. Κατήγγειλε συγκάλυψη και μίλησε για απόφαση που ενταφιάζει τη… διάσταση της κατασκοπείας και τη σύνδεση των κρατικών αρχών με το λογισμικό Predator.
Προανήγγειλε ότι το ΠΑΣΟΚ θα καταθέσει αίτημα για σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής στη Βουλή, και εκτός από το κάλεσμα για συστράτευση της αντιπολίτευσης, λίγο μάλλον απείχε από το να προσκαλέσει στη… διαδικασία και τον ερευνητή Ρόναν Φάροου για να… διδαχθεί από τη διερεύνηση της υπόθεσης Γουάινστιν!
Κατηγόρησε, επίσης, τον πρωθυπουργό ότι «διαβρώνει τους θεσμούς» για να παραμείνει στην εξουσία, και έκανε λόγο για «παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις του Μεγάρου Μαξίμου». Από εκείνο το σημείο το νήμα έπιασε ο Αλέξης Τσίπρας, που ετοίμαζε το… πολιτικό σκαρί του για την… Ιθάκη.
Ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε έκπληκτος από την… ταχύτητα της Δικαιοσύνης όταν –όπως είπε– «επίκειται αποκάλυψη ενός παρακρατικού μηχανισμού που παραβίασε βάναυσα το κράτος δικαίου» και σαν να ήθελε να καθησυχάσει τον… οργισμένο Ανδρουλάκη, είπε κάτι παρόμοιο με τη λαϊκή ρήση «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά»!
«Ο,τι εύκολα μπαίνει στο αρχείο, το ίδιο εύκολα βγαίνει από το αρχείο», υποστήριξε στον πολιτικό χρησμό του για όλα όσα φαντάζεται και ονειρεύεται. Και μάλλον βλέπει το ίδιο όνειρο με τον Νίκο Ανδρουλάκη, αλλά με διαφορετικούς πρωταγωνιστές.
