Πράγματι η κυβέρνηση με τα μέτρα που έλαβε κατά της βίας στα γήπεδα αντιμετώπισε σε μεγάλο βαθμό τις εικόνες ντροπής εντός των αγωνιστικών χώρων.
Τι γίνεται όμως με τη βία εκτός γηπέδων από τους οργανωμένους οπαδούς; Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας: Το πρόβλημα πλέον δεν εντοπίζεται στις κερκίδες αλλά στους δρόμους.
Και μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με νομοθετικές πράξεις (π.χ. Football Spectators Act) αντίστοιχες με εκείνες που εφάρμοσε η Μάργκαρετ Θάτσερ εξαλείφοντας το φαινόμενο της βίας, εντός και εκτός γηπέδων. Κι αυτό γιατί δεν δίστασε να αντιμετωπίσει τους χούλιγκαν ως «εσωτερικό εχθρό» και κοινούς εγκληματίες.
Πέραν, όμως, των μέτρων που έλαβε για τις ποδοσφαιρικές ανώνυμες εταιρείες, όπως ήταν η απόσυρση των αγγλικών ομάδων από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, η «σιδηρά κυρία» δημιούργησε σώμα αστυνομικών με εκτεταμένες δικαιοδοσίες, ενώ παράλληλα θεσμοθέτησε ειδικά δικαστήρια για άμεση καταδίκη των οργανωμένων οπαδών που γίνονταν πρόξενοι επεισοδίων.
Με το σκεπτικό ότι τα γήπεδα δεν είναι άσυλα, και οι σύνδεσμοι των οργανωμένων εγκληματικές συμμορίες και όχι «παρασυρμένα παιδιά», η Θάτσερ καθάρισε το ποδόσφαιρο από τη βία και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Η κριτική που δέχθηκε για την καταπάτηση των πολιτικών ελευθεριών, όχι μόνο δεν την πτόησε αλλά, τουναντίον, την πείσμωσε να συγκρουστεί με τους ισχυρούς οικονομικούς παράγοντες και να επικρατήσει.
