Η Αιμιλία Κουγιά παρουσιάζει στο καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου (Πατησίων 44) την ατομική έκθεση της Ιόλης Ξιφαρά με τίτλο «Στο Μουσείο μένουν οι φίλοι μου».
Τα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνουν την Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου και ώρα 17:00 με 19:00. Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 5 Οκτωβρίου.

Σημείωμα της Ιόλης Ξιφαρά
Από τον δάσκαλό μου Αλέκο Φασιανό έμαθα ότι η επίσκεψη στο μουσείο είναι μία βουτιά στην τέχνη και τον μύθο. Αυτό ισχύει τόσο για το μουσείο ζωγραφικής, όπως το Λούβρο, στο οποίο γνώρισα για πρώτη φορά το έργo των μεγάλων ζωγράφων από κοντά, όσο και για ένα μουσείο αρχαίας τέχνης, όπως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Ζω στη γειτονιά του συνεχώς από τα φοιτητικά μου χρόνια και σπούδασα επίσης, μιας και τα εργαστήρια της Καλών Τεχνών ήταν στο Πολυτεχνείο. Έτσι, το Μουσείο υπήρξε πάντοτε για μένα πηγή έμπνευσης και μελέτης.
Ακόμη κι αν όλα τα αντικείμενα που εκτίθενται σε αυτό δεν δημιουργήθηκαν αρχικά ως τέχνη, στα δικά μου μάτια είναι αντικείμενα απολύτως αισθητικά. Ακόμα και στα πιο χρηστικά βλέπουμε συχνά ότι ο δημιουργός τους τα έφτιαξε έχοντας κριτήριο τον μύθο και την τέχνη που αποκαλύπτονται σε κάθε γραμμή.
Πολλές από τις επισκέψεις μου στο Μουσείο έγιναν μαζί με τον δάσκαλό μου. Έτσι έμαθα να βλέπω τα εκθέματα και με τα δικά του μάτια. Και με αυτά που έλεγε, αλλά και με όσα είχα διαβάσει στα βιβλία του. Το πιο μεγάλο μάθημα όμως ήταν μία μέρα εκτός μουσείου, σε ένα ταξί στην Αθήνα, κολλημένοι στην κίνηση. Μπροστά μας ήταν ένα φορτηγό μεταφορών και μέσα στη σκοτεινή καρότσα του στέκονταν όρθιοι δύο μεταφορείς. Κοίταξε, μου λέει, είναι δύο ζωντανά αγάλματα που βγαίνουν μέσα από το σκοτάδι. Από την αρχαιότητα μέχρι τον Καραβάτζο και τον Τσαρούχη η καθημερινότητα και η πραγματικότητα ήταν η έμπνευση των καλλιτεχνών. Από εκεί ξεκινούσαν και έχτιζαν τον Μύθο. Αυτό εμπνέει και τη δουλειά μου.

Στην έκθεσή μου δεν επιδιώκω να κάνω μία ακαδημαϊκή σπουδή ή διακοσμητικά αντίγραφα, αλλά θέλω να εκθέσω έργα που μου ενέπνευσε, είτε ως τεχνοτροπία είτε ως εικόνα, η συναναστροφή μου με το Μουσείο και τα εκθέματά του, μαζί με τις μνήμες και τις σημειώσεις μου από τα έργα των ζωγράφων που με έχουν εμπνεύσει, αλλά και τη σύνδεσή τους με τη σύγχρονη πραγματικότητα και μορφές του σήμερα. Περπατάω στον δρόμο και βλέπω Περσεφόνες και φιλοσόφους. Άλλες ιδέες πάλι ήλθαν από φίλους, που μου ζήτησαν να μεταφέρω στο χαρτί τα χρώματα των μελανόμορφων αγγείων. Τα μικρά σπουργίτια είναι επίσης ένα αγαπημένο θέμα, συχνά τα ζωγραφίζω στους κήπους των μουσείων. Η ζωή εμπνέει την τέχνη και η τέχνη τη ζωή.
Στόχος μου σε όλα τα έργα, να ανακαλύψω ποιος είναι ο Μύθος που συνέχει την καθημερινότητά μας. Ελπίζω ο επισκέπτης να βρει και αυτός στα έργα μου τις δικές του απαντήσεις.

Βιογραφικό
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Παρακολούθησε το φροντιστήριο Σχεδίου του Βρασίδα Βλαχόπουλου, του Τάσου Ρήγα και του Νίκου Στέφου όπου διδάχτηκε την τεχνική της βυζαντινής ζωγραφικής από τον Δημήτρη Φώτου και τον Κώστα Αργύρη. Σπούδασε Ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (1989-1994) με καθηγητές τον Χρόνη Μπότσογλου και τον Δημήτρη Μυταρά. Το 1992-1993 σπούδασε στην École nationale supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι όπου έμαθε την τεχνική της Νωπογραφίας. Εκτός από την επίσημη εκπαίδευση μαθήτευσε για πολλά χρόνια δίπλα στον Αλέκο Φασιανό. Έργα της βρίσκονται σε μουσεία και ιδιωτικές συλλογές. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Επιμέλεια / Οργάνωση: Αιμιλία Κουγιά
Συντονισμός παραγωγής: Αποστόλης Σαρρής
Εγκαίνια: Τρίτη 15 Σεπτεμβρίου 2026 17:00-19:00
Διάρκεια έκθεσης έως και τη Δευτέρα 5/10/2026
Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 8:00-19:00 και κάθε Τρίτη 13:00-19:00.