Χίλιες ημέρες μετά την επίθεση της Χαμάς στο νότιο Ισραήλ, στις 7 Οκτωβρίου 2023, η οικογένεια των Σαχάρ και Σλόμι Ματιάς αποφάσισε να δημοσιοποιήσει ένα από τα πιο σπαρακτικά ντοκουμέντα της ημέρας εκείνης.
Πρόκειται για ηχογράφηση που κατέγραψε ο τότε 16χρονος γιος τους, Ρότεμ, όταν επέστρεψε στο καμένο σπίτι της οικογένειας στο κιμπούτς Χολίτ, λίγες ώρες μετά την επίθεση.
Με λυγμούς στη φωνή του, ο έφηβος επιβεβαιώνει αυτό που φοβόταν από την πρώτη στιγμή: οι γονείς του είχαν δολοφονηθεί.
«Οι τρομοκράτες μπήκαν στο σπίτι λίγο πριν από τις οκτώ»
Μιλώντας στο ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο N12, η μεγαλύτερη αδελφή του, Σιρ Ματιάς, περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες τα γεγονότα εκείνου του πρωινού.
Όπως ανέφερε, λίγο πριν από τις 8:00, ένοπλοι της Χαμάς εισέβαλαν στο σπίτι της οικογένειας, πέταξαν χειροβομβίδα, άνοιξαν πυρ και έβαλαν φωτιά στο σαλόνι.
Ο Ρότεμ τραυματίστηκε, ενώ η μητέρα του έπεσε πάνω του προσπαθώντας να τον προστατεύσει. Καλυμμένος από το σώμα της, κατάφερε να επιβιώσει από τα πυρά, όμως αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι όταν ο καπνός άρχισε να γεμίζει όλους τους χώρους.
Ο ανήλικος βρήκε καταφύγιο στο εξωτερικό δωμάτιο όπου βρισκόταν το πλυσταριό και, μόνος του, προσπάθησε να περιποιηθεί τα τραύματά του.
Λίγο πριν από τις 11:00 το πρωί επέστρεψε στο σπίτι. Εκεί κατέγραψε ένα ηχητικό μήνυμα προς τα αδέλφια και τους συγγενείς του, μέσω του οποίου επιβεβαίωνε ότι οι γονείς τους ήταν νεκροί.
«Εδώ και 1.000 ημέρες η καρδιά μας αιμορραγεί»
Η οικογένεια επέλεξε να δώσει τώρα στη δημοσιότητα την ηχογράφηση, με αφορμή τη συμπλήρωση χιλίων ημερών από τη σφαγή.
«Εδώ και 1.000 ημέρες η καρδιά μας αιμορραγεί. Τα λόγια του μικρού μου αδελφού δεν μας αφήνουν να ησυχάσουμε», δήλωσε η Σιρ Ματιάς, εξηγώντας πως η οικογένεια θεωρεί ότι έχει έρθει η ώρα να ανοίξει δημόσια η συζήτηση για τις ευθύνες που οδήγησαν στην τραγωδία.
Η ίδια ζήτησε τη σύσταση κρατικής εξεταστικής επιτροπής, υποστηρίζοντας ότι η αλήθεια δεν μπορεί να παραμένει στο σκοτάδι.
«Για χίλιες ημέρες κρατήσαμε αυτή την ηχογράφηση μόνο για εμάς. Σήμερα αποφασίσαμε να τη δημοσιοποιήσουμε γιατί ζητάμε αλήθεια, δικαιοσύνη και αποκατάσταση. Η αποκατάσταση αρχίζει μόνο όταν αναλαμβάνονται ευθύνες. Όσοι είχαν την ευθύνη εκείνη την ημέρα, είτε φορούσαν κοστούμι είτε στρατιωτική στολή, οφείλουν να λογοδοτήσουν», ανέφερε.
«Ήταν ένα σπίτι γεμάτο μουσική»
Μήνες μετά την επίθεση, τα τρία αδέλφια –ο Ρότεμ, η Σιρ και η Σακέντ– είχαν μιλήσει στο ισραηλινό Channel 12 για τη ζωή τους πριν από τη σφαγή.
«Ήταν το πιο φωτεινό σπίτι που μπορούσε να επισκεφθεί κανείς. Ένα σπίτι γεμάτο χαρά. Ο πατέρας μας έπαιζε συνέχεια πιάνο ή ηχογραφούσε μουσική. Πάντα ακουγόταν κάποια μελωδία», θυμήθηκε η Σιρ.
«Με όποιον τρόπο κι αν το δεις, στο σπίτι μας υπήρχε πάντα μουσική», συμπλήρωσε ο Ρότεμ.
Ο Σλόμι Ματιάς ήταν μουσικός και δάσκαλος μουσικής σε δημοτικό σχολείο της περιοχής, ενώ η σύζυγός του Σαχάρ ήταν τραγουδίστρια και δημιουργός τραγουδιών. Γνωρίστηκαν πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες στη μουσική σχολή «Rimon» και, όπως λένε τα παιδιά τους, έχτισαν μια οικογένεια όπου η μουσική αποτελούσε μέρος της καθημερινότητας.
«Άκουσα να φωνάζουν "Αλλάχου Άκμπαρ"»
Ο Ρότεμ έχει περιγράψει και τις τελευταίες στιγμές των γονιών του μέσα στο ασφαλές δωμάτιο του σπιτιού.
«Ο πατέρας μου στεκόταν στην πόρτα κρατώντας ένα σφυρί. Εγώ ξάπλωσα στο πάτωμα και η μητέρα μου έπεσε πάνω μου για να με προστατεύσει. Άκουσα να φωνάζουν "Αλλάχου Άκμπαρ". Η πόρτα του ασφαλούς δωματίου άνοιξε σαν να μην υπήρχε. Άρχισαν να πυροβολούν παντού», έχει αφηγηθεί.
Όπως θυμάται, ο πατέρας του φώναξε ότι είχε χάσει το χέρι του μετά την έκρηξη χειροβομβίδας, ενώ η μητέρα του σκοτώθηκε σχεδόν ακαριαία.
«Άκουγα τον πατέρα μου να αναπνέει βαριά για περισσότερο από ένα λεπτό. Έμεινα απολύτως ακίνητος. Ήξερα ότι αν καταλάβαιναν πως ήμουν ζωντανός, θα με εκτελούσαν κι εμένα», περιγράφει.
Χίλιες ημέρες μετά τη σφαγή, η ηχογράφηση του τότε 16χρονου αποτελεί ένα από τα πιο συγκλονιστικά ντοκουμέντα της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου, αλλά και μια ακόμη υπενθύμιση του ανθρώπινου κόστους που άφησε πίσω της εκείνη η ημέρ
