Καμία συνεργασία με κόμματα, ενώ ακόμα και για τα στελέχη δεν υπάρχουν προκρατημένες θέσεις, ξεκαθαρίζουν από την ΕΛ.Α.Σ.
Η πολιτική ιστορία της Αριστεράς έχει καταγράψει ουκ ολίγες ανατροπές, διασπάσεις και ιδεολογικές μεταστροφές, όμως αυτό που παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ ξεπερνά κάθε προηγούμενο.
Ένα κόμμα που πριν από έντεκα χρόνια βρισκόταν στο τιμόνι της χώρας και καθόριζε τις τύχες του ελληνικού λαού μοιάζει σήμερα να έχει κατεβάσει οριστικά τα ρολά, παραδίδοντας άνευ όρων τα κλειδιά και την ιστορία του στον Αλέξη Τσίπρα και το νέο του πολιτικό εγχείρημα, την ΕΛΑΣ.
Το οξύμωρο της υπόθεσης, που αφήνει άναυδους ακόμα και τους πιο έμπειρους πολιτικούς παρατηρητές, είναι πως ο ΣΥΡΙΖΑ περιμένει με πρωτοφανή παθητικότητα να γίνει δεκτός από έναν πολιτικό σχηματισμό που αυτήν τη στιγμή δεν διαθέτει κοινοβουλευτική παρουσία.
Η εικόνα του Σωκράτη Φάμελλου στην αίθουσα… αναμονής της ΕΛΑΣ να προσδοκά κάποιο νεύμα συναίνεσης από τον πρώην πρωθυπουργό, αποτυπώνει ανάγλυφα το μέγεθος μιας πρωτοφανούς πολιτικής περιδίνησης.
Στρατηγική «ταπείνωσης»
Ταυτόχρονα, απέναντι σε αυτήν την οικειοθελή υποχώρηση, η απάντηση που έρχεται από την πλευρά του κόμματος Τσίπρα είναι κάθε άλλο παρά θερμή. Το μήνυμα που εκπέμπεται προς την Κουμουνδούρου είναι σκληρό, κυνικό, απόλυτο και λέει ότι δεν υπάρχει καμία προνομιακή μεταχείριση, καμία συνεργασία μεταξύ κομμάτων σε επίπεδο κορυφής και κυρίως καμία ρεζερβέ «πρώτη θέση» για τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ.
Πολλοί αναλυτές επιμένουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας, λειτουργώντας με όρους απόλυτου ηγεμόνα,επιδιώκει τον πλήρη πολιτικό εξευτελισμό όσων απέμειναν να κρατούν τα λάβαρα του ΣΥΡΙΖΑ, με το ενδεχόμενο να τους κλείσει τελικά την πόρτα στα μούτρα να παραμένει ορατό.
Η στρατηγική της «ταπείνωσης» φαίνεται να αποτελεί το προαπαιτούμενο για τη δημιουργία της δικής του νέας παράταξης, όπου όλοι θα προσέρχονται ως μονάδες και όχι ως ισότιμοι εταίροι.
Μέσα σε αυτό το κλίμα της απόλυτης αβεβαιότητας, η εσωτερική πίεση προς τον Σωκράτη Φάμελλο κλιμακώνεται επικίνδυνα. Ο Νίκος Παππάς έσπευσε να του στείλει σαφές τελεσίγραφο, τονίζοντας ότι η επίτευξη συμφωνίας με τον Αλέξη Τσίπρα αποτελεί πλέον θεσμική υποχρέωση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.
Το κορυφαίο στέλεχος ζήτησε από τον Σ. Φάμελλο να εξηγήσει με απόλυτη σαφήνεια τι μέλλει γενέσθαι, υπογραμμίζοντας ότι οι λύσεις είναι πλέον δύο και ξεκάθαρες: «είτε η συντεταγμένη συνεργασία των πολιτικών δυνάμεων με τη συμμετοχή προοδευτικών πολιτών, είτε η αυτοδιάλυση που ζητάει η άλλη πλευρά».
Ο Ν. Παππάς ξεκαθάρισε ότι αν ο πρόεδρος δεν φέρει γρήγορα μια συμφωνία με τον Α. Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρεθεί αντιμέτωπος με σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα, κάτι που, όπως είπε, ο Φάμελλος το αντιλαμβάνεται.
Μάχη… αξιοπρέπειας
Την ίδια ώρα, η εναπομείνασα βάση και τα κορυφαία στελέχη προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην ανάγκη για πολιτική επιβίωση και τη διατήρηση της προσωπικής τους αξιοπρέπειας.
Η Ρένα Δούρου δήλωσε πως η όποια μεταφορά έδρας είναι παραβίαση της λαϊκής βούλησης, ξεκαθαρίζοντας ότι παραμένει στον ΣΥΡΙΖΑ και θα είναι υποψήφια με ενωτικό ψηφοδέλτιο.
Με δόση πικρίας αλλά και αποφασιστικότητας, σημείωσε ότι την έχουν πετάξει πολλές φορές στα σκυλιά, συμπληρώνοντας με νόημα πως δεν χρειάζεται θεσμική ιδιότητα για να πολιτεύεται.
Η στάση της αντανακλά την αγωνία μερίδας στελεχών που δεν θέλουν να φανούν ότι εγκαταλείπουν το καράβι, ακόμα κι όταν αυτό μοιάζει να μπατάρει επικίνδυνα προς την πλευρά της ΕΛΑΣ.
Από την άλλη πλευρά, ο Συμεών Κεδίκογλου χρησιμοποίησε μια μάλλον ειρωνική παρομοίωση, δηλώνοντας ότι η παρούσα κατάσταση στον ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει περισσότερο την παλιά ελληνική ταινία «Ένας ήρωας με παντούφλες» παρά σοβαρή προετοιμασία για εκλογική μάχη.
Ταυτόχρονα, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι πιθανή αυτόνομη κάθοδος του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές θα ισοδυναμούσε με απλή καταγραφή δυνάμεων και οριστική πολιτική απομόνωση.
Παρά το γεγονός ότι έσπευσε να διευκρινίσει πως δεν τίθεται θέμα αυτοδιάλυσης ή διακοπής λειτουργίας, παραδέχτηκε ότι το κόμμα βρίσκεται σε εξαιρετικά κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου οι επιλογές είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού και οι λανθασμένες κινήσεις μπορεί να αποβούν μοιραίες.
Αντίστροφη μέτρηση
Κάπως έτσι το πολιτικό σκηνικό στην αριστερή πλευρά του ημικυκλίου θυμίζει πλέον κινούμενη άμμο. Ο ΣΥΡΙΖΑ, εγκλωβισμένος ανάμεσα στο όποιο κυβερνητικό παρελθόν και τη σημερινή του αδυναμία, δείχνει να έχει παραδώσει τα όπλα της πρωτοβουλίας των κινήσεων.
Ο Σωκράτης Φάμελλος καλείται πλέον να πάρει αποφάσεις που ξεπερνούν το μέγεθος της τρέχουσας πολιτικής διαχείρισης, καθώς υποχρεούται να επιλέξει αν θα γίνει ο αρχιτέκτονας μιας αξιοπρεπούς συγχώνευσης ή ο τελευταίος πρόεδρος ενός κόμματος που δέχθηκε να αυτοακυρωθεί για χάρη του ιδρυτή του.
Το ρολόι μετρά αντίστροφα και οι απαντήσεις πρέπει να δοθούν άμεσα, προτού η πολιτική πραγματικότητα προσπεράσει οριστικά τον ΣΥΡΙΖΑ, αφήνοντάς τον στο περιθώριο των εξελίξεων.
