Το ρολόι της Κουμουνδούρου έχει αρχίσει εδώ και πάρα πολύ καιρό να μετρά αντίστροφα.
Για πολλούς πολιτικούς παρατηρητές ίσως είναι η τελευταία πράξη του δράματος για έναν ΣΥΡΙΖΑ που πασχίζει να κρατηθεί όρθιος.
Η Κεντρική Επιτροπή προσπάθησε να δείξει ότι το κόμμα γυρίζει σελίδα, κλείνοντας άρον άρον τον κύκλο της εσωστρέφειας για να μπει σε προεκλογική τροχιά, όμως πίσω από τις θριαμβευτικές διακηρύξεις για τη νέα συλλογική ηγεσία κρύβεται ένα άλλο ρήγμα.
Το νέο μοντέλο που εγκρίθηκε, με τη Ρένα Δούρου στην προεδρία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, τον Νίκο Παππά στον κεντρικό πολιτικό συντονισμό και γραμματέα του κόμματος και τον Παύλο Πολάκη στην Εκλογική Επιτροπή, μοιάζει περισσότερο με μια εσωκομματική ανακωχή των εναπομεινάντων, παρά με ένα δυναμικό ξεκίνημα.
Σε αυτό το σκηνικό, ο Σωκράτης Φάμελλος δείχνει με τις κινήσεις του ότι μάλλον ασφυκτιά στη νέα κατάσταση που έχει δημιουργηθεί μετά την παραίτησή του.
Ηχηρή και γεμάτη πολιτικά μηνύματα ήταν η απουσία του τέως προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ από την ψηφοφορία για την εκλογή της Ρένας Δούρου.
Ο Σωκράτης Φάμελλος επέλεξε να μην πατήσει το πόδι του στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, μιλώντας ανοιχτά για μια απαράδεκτη μεθόδευση.
Η άρνησή του να νομιμοποιήσει τη διαδικασία δεν ήταν μια απλή κίνηση δυσαρέσκειας, αλλά μια ευθεία βολή κατά του νέου ηγετικού πυρήνα, καθώς κατήγγειλε ότι η εκλογή της νέας προέδρου της ΚΟ ουσιαστικά έστρωσε το χαλί για την επιστροφή του Παύλου Πολάκη, που ο ίδιος είχε διαγράψει.
Για τον Σ. Φάμελλο, αυτές οι… μεθοδεύσεις έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον Κανονισμό της Βουλής και, κυρίως, με τις αξίες της Αριστεράς, προσβάλλοντας τα μέλη και την ιστορία του κόμματος.
Οι ίδιοι παρατηρητές θύμιζαν ότι ο τέως πρόεδρος, που συγκέντρωσε τη μήνη όλων και παραιτήθηκε, θεωρούσε ότι η θέση του να πάει το –πριν από 11 χρόνια– κυβερνητικό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ στα πόδια του Αλέξη Τσίπρα ήταν η μόνη… ορθή.
Η στάση του με τη μη παρουσία του στην Κοινοβουλευτική Ομάδα τον τοποθετεί αυτόματα απέναντι στο νέο σχήμα και δημιουργεί το ερώτημα αν θα επιλέξει τον δρόμο της εσωτερικής αντιπολίτευσης ή αν προετοιμάζει τη δική του έξοδο από ένα καράβι που νιώθει ότι μπάζει νερά.
Το δίλημμά του είναι βέβαια μεγάλο, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα δικαιώσει στο έπακρο τον Παύλο Πολάκη, που μιλούσε για μυστική συμφωνία Φάμελλου με το κόμμα Τσίπρα.
Η νέα στρατηγική της Κουμουνδούρου
Την ίδια στιγμή, η νέα ηγεσία προσπαθεί να δείξει ότι η ζωή συνεχίζεται, αλλάζοντας ριζικά τη στρατηγική της. Η προηγούμενη γραμμή που αποφασίστηκε τον Ιούνιο και προέβλεπε ευρείες συνεργασίες για τη συγκρότηση ενός προοδευτικού μετώπου ισχύει για όσους το επιθυμούν.
Στην Κουμουνδούρου θεωρούν ότι οι κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα και η δημιουργία του νέου του πολιτικού εγχειρήματος, της ΕΛΑΣ, τορπίλισαν κάθε πιθανότητα ισότιμου διαλόγου.
Ετσι, ο ΣΥΡΙΖΑ πλέον επιλέγει την αυτόνομη κάθοδο στις εθνικές εκλογές, διαμηνύοντας ότι τυχόν συνεργασίες θα γίνουν μόνο με τους δικούς του όρους, στη βάση της προγραμματικής συμφωνίας και της πολιτικής ισοτιμίας.
Η Ρένα Δούρου, στην πρώτη της παρέμβαση, ζήτησε να μπουν στην άκρη οι προσωπικές φιλοδοξίες, τονίζοντας ότι ο μοναδικός αντίπαλος είναι η κυβέρνηση, ενώ ο Νίκος Παππάς σήκωσε το γάντι απέναντι σε όσους αποχώρησαν, ξεκαθαρίζοντας ότι οι βουλευτικές έδρες ανήκουν στην παράταξη και όχι στα πρόσωπα.
Ο παράγοντας Πολάκης
Ωστόσο, το μεγάλο αγκάθι παραμένει ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος εμφανίζεται πλέον ως ο βασικός εκφραστής της σκληρής γραμμής.
Η παρουσία του εκ νέου στο κόμμα σηματοδοτεί μια στροφή προς έναν πιο επιθετικό λόγο, ο οποίος δεν στρέφεται μόνο κατά της κυβέρνησης, αλλά έχει ως βασικό στόχο και τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο στην Κουμουνδούρου βλέπουν πλέον ως τον μεγάλο «διασπαστή».
Αυτή η επιλογή της σύγκρουσης σε όλα τα μέτωπα ικανοποιεί ίσως ένα σκληρό κομματικό ακροατήριο, αλλά κινδυνεύει να απομονώσει τον ΣΥΡΙΖΑ από κάποιες μάζες αριστερών ψηφοφόρων.
Η νέα ηγεσία υπόσχεται άμεση συγκρότηση ψηφοδελτίων και μια εξωστρεφή καμπάνια σε όλη τη χώρα, όμως το κλίμα στις οργανώσεις βάσης είναι βαρύ και η απογοήτευση διάχυτη.
Το δίλημμα του Φάμελλου
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό τοπίο, ο ρόλος του Σωκράτη Φάμελλου γίνεται μοιραίος.
Αν επιλέξει να τραβήξει το σχοινί στα άκρα, αρνούμενος να στηρίξει τις επιλογές της Κεντρικής Επιτροπής και συνεχίζοντας να καταγγέλλει μεθοδεύσεις, μπορεί να παράγει νέα αρνητική δημοσιότητα.
Αν πάλι υποχωρήσει για χάρη της κομματικής ενότητας, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί σε μια στρατηγική που ο ίδιος θεωρεί ξένη προς τις αρχές του, ενώ ουσιαστικά η παρούσα κατάσταση τον έχει αποβάλει.
Η τελευταία μάχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν δίνεται πια στα τηλεοπτικά παράθυρα ούτε καν στις όποιες συνάξεις, αλλά στο παρασκήνιο αυτών των κρίσιμων εσωκομματικών ισορροπιών, όπου οι προσωπικές στρατηγικές και οι παλιές έχθρες φαίνεται να ζυγίζουν περισσότερο από το μέλλον του ίδιου του κόμματος.
Τέλος, παραιτήθηκε από βουλευτής ο Συμεών Κεδίκογλου, ο οποίος είχε εκλεγεί με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ο συγκεκριμένος είχε προαναγγείλει την παραίτησή του αλλά και την απόφασή του να συστρατευτεί με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα.
