Ερώτημα παραμένει το τι θα πράξουν τελικά όσα στελέχη και βουλευτές στήριξαν την πρόταση για άνευ όρων παράδοση του ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΛΑΣ.
Το άλλοτε κυβερνών κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, βρίσκεται εν κενώ, με την παραίτηση του Σωκράτη Φάμελλου να αναγκάζει τα στελέχη και τα μέλη του να κοιταχτούν μια ώρα αρχύτερα (από τις κάλπες!) στον καθρέφτη. Το κόμμα τους μάχεται για την επιβίωσή του, η Κοινοβουλευτική του Ομάδα φυλλορροεί και οι δημοσκοπήσεις μόλις που το διακρίνουν στο 1,5%-2%.
Οπως το ΔΗΚΚΙ, ένα πράγμα, μετά την απόφαση του αείμνηστου Δημήτρη Τσοβόλα για αυτοδιάλυση του κόμματος που είχε ιδρύσει, πικραμένος από την αντιμετώπιση που του επεφύλασσε το ΠΑΣΟΚ στη δίκη Κοσκωτά. Το ΔΗΚΚΙ έφθασε στις κάλπες του 1996 και μάλιστα κατάφερε να περάσει το όριο του 3% και να μπει στη Βουλή. Μετά, ωστόσο, άρχισαν οι διαδοχικές αποτυχίες.
Και ενώ ο Τσοβόλας αποφασίζει τη διάλυσή του, κάποια άλλα στελέχη έχουν διαφορετική άποψη και όλοι μαζί καταλήγουν στα δικαστήρια για τον τίτλο και τα όποια περιουσιακά στοιχεία του κόμματος. Καλομελέτα κι έρχεται εκεί στην Κουμουνδούρου… Μόνο που στο κόμμα της πρώτης φοράς Αριστερά, ο Σ. Φάμελλος ανέλαβε να εκτελέσει και να επιβλέψει τις εργασίες κατεδάφισης. Η αρχιτεκτονική εντολή ανήκε μάλλον στον Α. Τσίπρα. Κι αν το ΔΗΚΚΙ κινήθηκε στη λογική της συμπόρευσης, αρχικά με τον ΣΥΡΙΖΑ, στη συνέχεια με τη ΛΑΕ και τελικά με το ΕΠΑΜ, ο εγκαταλελειμμένος ΣΥΡΙΖΑ είναι πιθανό να μην αποφύγει τη μοριακή του συρρίκνωση μέχρι και την τελική σχάση του πυρήνα του.
Τούτη όμως είναι καθώς φαίνεται και η ώρα που η πλευρά Παππά, Πολάκη και Δούρου καλείται να κάνει τη δική της επανάσταση, με την προχθεσινή συνεδρίαση της «αντάρτικης» Κεντρικής Επιτροπής, την οποία η... επίσημη Κουμουνδούρου (ό,τι απέμεινε δηλαδή από την πλευρά Φάμελλου) δεν αναγνώρισε.
Ολα δείχνουν ότι η διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ μάλλον θα καταλήξει στις δικαστικές αίθουσες. Εκεί θα τεθούν σε πλειστηριασμό το όνομα, η ταυτότητα και η περιουσία του κόμματος που, σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, ξεπερνούν τα 15 εκατ. ευρώ.
Δεν του βγήκε...
Πριν από την παραίτησή του ο Σ. Φάμελλος, σε ρόλο ικέτη, έκανε ό,τι μπορούσε και δεν μπορούσε (όπως αποδείχτηκε!) για να μπλοκάρει την αυτόνομη κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, κόντρα στην υποψηφιότητα του Τσίπρα και της ΕΛΑΣ του.
Στην επιστολή παραίτησής του εξέφρασε το παράπονό του για τον ηγεμόνα Τσίπρα και τους ΕΛΑΣίτες στρατηγούς του. «Παρά τις μεγάλες υπερβάσεις που κάναμε, από την πλευρά της ΕΛΑΣ διατυπώνεται δημόσια η άρνηση συνεργασίας και σύγκλησης, σε αντίθεση με την προτροπή της κοινωνίας, που απαιτεί ενότητα. Επιπλέον, αναπαράγονται απαξιωτικά σχόλια. (...)
Εκανα μέχρι σήμερα ό,τι ήταν δυνατόν για να αποφευχθεί αυτό το σχίσμα στον αριστερό κόσμο», είπε και πέταξε τα κλειδιά της Κουμουνδούρου… στην εξέδρα, δηλώνοντας ωστόσο ότι παραμένει στο κόμμα.
Κι αν η νέα ΚΕ αποφασίσει αυτόνομη κάθοδο, τι θα κάνουν ο Σ. Φάμελλος και όσα στελέχη δεν επιθυμούν ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο με την ΕΛΑΣ; Θα ακολουθήσουν οι βουλευτές τον δρόμο της παραίτησης του Γιώργου Καραμέρου και του Διονύση Καλαματιανού; Ουδείς μπορεί να προβλέψει όσο ο ηγεμόνας Τσίπρας κρατάει τα πρώην συντρόφια του στον πάγο.
Ο Πολάκης, πάντως, βιάζεται να πάρει στα χέρια του τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ Δούρου και Παππάς μάλλον έχουν τις δικές τους, διαφορετικές αγκούσες, αν και αναμένεται και οι δύο να διεκδικήσουν την προεδρία.
Ο Πολάκης έχει αμολήσει τους φανατικούς οπαδούς του να ρίξουν και καμιά ψιλή, όπως τουλάχιστον καταγγέλλει ο Γιαννούλης, για να τρέξουν γρήγορα οι διαδικασίες, με πρώτη και καλύτερη την επιστροφή του στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ.
Για τους «εκλεκτούς»
Ηδη η γραμμή της 6ης Ιουνίου, για πολιτική στήριξη άλλου κόμματος, πήγε περίπατο. Στόχος είναι ο ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί προς μια εκλογική συμμαχία με μεμονωμένα πρόσωπα και δυνάμεις. Εξάλλου, ο ηγεμόνας, με τον αποκλεισμό τους από τις τάξεις της ΕΛΑΣ, τούς… καταδίκασε να μείνουν στον ΣΥΡΙΖΑ και να παλέψουν για την επιβίωση του κόμματος και μαζί και τη δική τους. Και ίσως αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατεβάσει ρολά, ο σκληρός Τσίπρας να κάνει δεύτερες σκέψεις και να τους μαζέψει στην κομματική αυλή του!
Προσώρας, όμως, δηλώνει ότι δεν μπαίνει σε παζάρια και δεν κρατάει θέσεις ρεζερβέ, αλλά για λίγους και εκλεκτούς μάλλον υπάρχει ανοιχτός δίαυλος. Πρόκειται γι’ αυτούς που διαβεβαιώνουν, όσους αγωνιούν, ότι ο Αλέξης δεν θα γυρίσει την πλάτη σε όσους πορεύτηκαν μαζί του, αλλά μόνο σε όσους έχουν προκαλέσει οι ίδιοι τον αποκλεισμό τους με τη στάση και την εχθρική τους συμπεριφορά.
Και η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι αποφεύγουν να σηκώσουν τους τόνους κατά του Τσίπρα. Ολοι εκτός από τον αψύ Σφακιανό, ο οποίος φέρεται ως το βασικό κίνητρο για τη δημιουργία νέου κόμματος από τον άνθρωπο που τον ενέταξε κάποτε στον ΣΥΡΙΖΑ. Ο Πολάκης δηλώνει ότι δεν προτίθεται να «κατεβάσει τα παντελόνια» στην ΕΛΑΣ, σε αντιδιαστολή με την… υποτέλεια του Φάμελλου.
Τώρα απομένει να αποδειχθεί αν θα μπορέσει να αξιοποιήσει το προσωπικό του ακροατήριο (κυρίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, βλέπε «Σφακιανός αετός της Αριστεράς») και να βάλει, ως πρόεδρος, τον ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή. Εξάλλου, ο Πολάκης ήθελε να γίνει αρχηγός από τότε που παραιτήθηκε ο Τσίπρας.
