Η πιθανότητα να εκλεγεί ο Παύλος Πολάκης στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ θα αναδιατάξει τον αντισυστημικό χώρο.
Εκτός του ότι θα ανακατέψει την τράπουλα, θα προκαλέσει τριγμούς στα κόμματα της λαϊκίστικης μπάντας (ανεξάρτητα από την τοποθέτησή τους στον νοητό άξονα Δεξιά-Αριστερά) επιδρώντας θετικά στα ποσοστά τού υπό διάλυση ΣΥΡΙΖΑ.
Γιατί ο Παύλος Πολάκης εκφράζει διαχρονικά έναν επιθετικό και συγκρουσιακό λόγο, ο οποίος ασκεί ιδιαίτερη γοητεία σε ένα συγκεκριμένο ακροατήριο.
Συνεπώς, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μετατοπιστεί ξεκάθαρα προς έναν αριστερό λαϊκισμό, διεκδικώντας επιθετικά την πρωτοκαθεδρία της αντισυστημικής ψήφου. Αυτή η εξέλιξη απειλεί άμεσα την επιβίωση των μικρών κομμάτων, τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά του πολιτικού φάσματος, που επιβιώνουν τροφοδοτούμενα αποκλειστικά από την τυφλή διαμαρτυρία.
Τα λαϊκίστικα κόμματα της «τρίτης ταχύτητας», από το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου μέχρι της Καρυστιανού και από εκείνο του Βελόπουλου μέχρι του Βαρουφάκη, θα πιεστούν καθώς ο Παύλος Πολάκης θα λειτουργήσει δίκην «ηλεκτρικής σκούπας», απορροφώντας τους «αγανακτισμένους» ψηφοφόρους που αναζητούν έναν σκληρό, συγκρουσιακό ηγέτη. Προφανώς μια τέτοια εξέλιξη δεν θα αφήσει ανεπηρέαστη την ΕΛΑΣ, αφού σ’ έναν βαθμό θα μειωθούν οι ροές των ψηφοφόρων προς τα εκεί.
Σε κάθε περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πιάσει πάτο και εξ αντικειμένου δεν γίνεται να πάει χειρότερα.
