Στο βωμό του λαϊκισμού και των μικροκομματικών και ψηφοθηρικών συμφερόντων, η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι γεγονός ότι έχει κάνει πολλά.
Και όπως φαίνεται, δεν θα διστάσει να κάνει πολλά περισσότερα όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές. Κι αν μεν η ηγέτις της Πλεύσης Ελευθερίας είναι συνηθισμένη στην τοξικότητα, η επιμονή της σ’ αυτήν και το δηλητήριο που με κάθε αφορμή εκτοξεύει απλώς για να κάνει, τάχα, αντιπολίτευση μόνο αρνητικά αποτελέσματα έχει στο δρόμο προς τις κάλπες.
Γράφει η Έρση Παπαδάκη
Τελευταίο επεισόδιο αυτό των χυδαίων ισχυρισμών της κυρίας Κωνσταντοπούλου σχετικά με τη δολοφονία της Βάγιας Νέστορα περί «πιθανής προβοκάτσιας της κυβέρνησης». Στην πραγματικότητα, η στάση της κυρίας Κωνσταντοπούλου είναι αυτή που από μόνη της κρύβει μια τεράστια αντίφαση. Διότι την ίδια στιγμή που εγκαλεί την κυβέρνηση και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη για εργαλειοποίηση του τραγικού θανάτου της Βάγιας Νέστορα από τα χέρια εκείνων που τοποθέτησαν τον εμπρηστικό μηχανισμό στο σπίτι της, εκείνη είναι που στην πραγματικότητα εργαλειοποιεί αυτό το θάνατο για να αντιπαρατεθεί με την κυβέρνηση. Και μιλά για «πολύ ισχυρή περίπτωση προβοκάτσιας» αγνοώντας τον πόνο, την οδύνη και το σοκ της οικογένειας της εκλιπούσης και των οικείων της, αλλά και το φιτίλι που ανάβει αυτή η απρεπής και επιπόλαιη τοποθέτησή της.
Η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας μιλά δηλαδή για χυδαιότητα, αναισθησία και αθλιότητα εκ μέρους της ΝΔ και του πρωθυπουργού για την αναφορά τους στην τρομοκρατία και τη δολοφονική ενέργεια κατά της Βάγιας Νέστορα και των στελεχών της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη, αλλά την ίδια ακριβώς στιγμή είναι εκείνη που επιλέγει αυτό το δρόμο. Το δρόμο της χυδαιότητας, τον κατήφορο στον οποίο μπλέκει κάποιος και μόνο όταν σκέπτεται πως μπορεί να οργανώθηκε μια προβοκάτσια και μια επίθεση που στοίχισε τη ζωή ενός ανθρώπου για να εξυπηρετηθούν μικροπολιτικά και μικροκομματικά συμφέροντα.
Είναι όμως η κυρία Κωνσταντοπούλου ο ίδιος ακριβώς άνθρωπος που εργαλειοποίησε πολλάκις τον πόνο και την οδύνη των συγγενών των θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών για ίδιον όφελος. Και ενεπλάκη στην όλη ιστορία όχι μόνο ως πολιτικός, αλλά και ως νομικός – όπως είχε βέβαια το δικαίωμα να κάνει ως δικηγόρος, αλλά σίγουρα όχι «παντρεύοντας» τις πολιτικές της σκοπιμότητες με τις δικονομικές της ενέργειες και επιδιώξεις. Γι’ αυτό το λόγο αποδοκιμάστηκε άλλωστε από μερίδα συγγενών των θυμάτων, καθώς επιχείρησε να κάνει προσωπικό σόου για διάφορους λόγους στη δίκη που έχει ξεκινήσει στο Εφετείο της Λάρισας.
Νωρίτερα, είχε κάνει ακριβώς το ίδιο με τα συλλαλητήρια και τη δράση του συλλόγου των συγγενών των θυμάτων, θέλοντας να πάρει «κεφάλι» από τη Μαρία Καρυστιανού και δεν είναι τυχαίο πως εκείνη ακριβώς την περίοδο το κόμμα της εμφανιζόταν στα υψηλότερά του και ήταν δεύτερο στις δημοσκοπήσεις. Ενώ άπαντες θυμούνται εξίσου την ίδια περίοδο την παρουσία και την καθοδήγησή της στην απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Αλλά και πόσα άλλα ανάλογα περιστατικά μπορεί να θυμηθεί κάποιος, όπως π.χ. την τραγωδία της «Μαρφίν» και όσα πάλι έλεγε τότε η σημερινή επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας…
Με άλλα λόγια, είναι ξεκάθαρο πως η αποστροφή της κυρίας Κωνσταντοπούλου για «πιθανή προβοκάτσια» στη Θεσσαλονίκη εκ μέρους της κυβερνητικής παράταξης θα μπορούσε να εκληφθεί ως… αστεία, εάν όμως δεν ήταν πραγματικά τόσο σοβαρή και προσβλητική. Δεν ήταν μια αποστροφή που γεμίζει με τοξικότητα και μίσος την ίδια την κοινωνία και δεν δηλητηριάζει απλώς το προεκλογικό κλίμα, αφού εδώ μιλάμε για μια γυναίκα που τόσο άδικα έχασε τη ζωή της επειδή ακριβώς το χέρι των τρομοκρατών όπλισε το μίσος και η τοξικότητα, η αντίθεση στις πολιτικές ιδέες που εκφράζουν και υπηρετούν μέλη της οικογένειας της Βάγιας Νέστορα. Γεγονός που αναγνώρισαν και καταδίκασαν από την πρώτη στιγμή όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εστιάζοντας στην ανάγκη να προχωρήσουν οι έρευνες των Αρχών και να συλληφθούν οι δράστες της δολοφονικής επίθεσης. Αλλά η κυρία Κωνσταντοπούλου επιμένει να μιλά ανερυθρίαστα για «προβοκάτσιες»…
