Η αντιπολίτευση και οι όψιμοι υπερπατριώτες ξαναρίχνουν το χαρτί της δήθεν υποχωρητικότητας έναντι των τουρκικών προκλήσεων παίζοντας το παιχνίδι του Ερντογάν.
Για πολλοστή φορά η αντιπολίτευση της χώρας δείχνει ότι αδιαφορεί ακόμη και για τα εθνικά θέματα μπροστά στην πρεμούρα της να προκαλέσει φθορές στην κυβέρνηση και προσωπικά στον Κυριάκο Μητσοτάκη. Καταλήγει όμως να παίζει το παιχνίδι της Τουρκίας και του Ταγίπ Ερντογάν. Το ίδιο και οι όψιμοι υπερπατριώτες των πληκτρολογίων.
Τα περί δήθεν υποχωρητικότητας επανήλθαν με αφορμή τους θαλάσσιους χωροταξικούς χάρτες της Τουρκίας που και παράνομοι είναι και δεν προκαλούν κάποιοι νόμιμο αποτέλεσμα. Όπως έχει συμβεί δηλαδή και με το τουρκολιβυκό σύμφωνο που στην πράξη αποδομήθηκε. Αυτό όμως δείχνει να μην προβληματίζει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που εμφανίζονται ούτε λίγο ούτε πολύ έτοιμα να πάρουν την… Πόλη, κινούμενα σε μια λογική που, αν μη τι άλλο, προκαλεί προβληματισμό ενώ επιβεβαιώνει αυτό που έχει πει ο πρωθυπουργός, δηλαδή ότι είναι σημαντικό το ποιος θα σηκώσει το τηλέφωνο στο Μέγαρο Μαξίμου αν χτυπήσει στις 3 το πρωί.
Τα όσα γράφονται και λέγονται για τα «ήρεμα νερά» και τα οφέλη για την Τουρκία σκοντάφτουν πάνω στη λογική και την πραγματικότητα. Διότι τα ήρεμα νερά και η οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων χρόνων ωφέλησαν κυρίως την Ελλάδα που κατάφερε με την πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη να θωρακίσει αμυντικά και διπλωματικά τη χώρα. Να προχωρήσει σε εξοπλιστικά προγράμματα που καθιστούν την Ελλάδα κεντρικό παίκτη στην ευρύτερη περιοχή και να συνάψει συμφωνίες που ουσιαστικά αναγνωρίζουν τον ρόλο αυτόν.
Κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων
Έχει ειπωθεί κατ’ επανάληψη ως ερώτημα, αλλά δεν κάμπτει τις απέλπιδες προσπάθειες της αντιπολίτευσης και φυσικά δεν έχει απαντηθεί. Σε ποια περίπτωση η ελληνική κυβέρνηση και ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξαν υποχωρητικότητα και σε ποιο ακριβώς σημείο υπαναχώρησαν έναντι των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων;
Διότι όταν υπάρχουν τέτοιου είδους καταγγελίες από κόμματα της Βουλής –και εκτός αυτής τελευταία– θα πρέπει να υπάρξουν παραδείγματα συγκεκριμένα. Προς το παρόν αυτό που υπάρχει και αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι κινήσεις και παρεμβάσεις που κατοχυρώνουν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας. Από τις ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο μέχρι τα νέα πολεμικά αεροσκάφη και τις νέες φρεγάτες, την προώθηση του θόλου του Αχιλλέα, τις ενεργειακές συμφωνίες και την προώθηση και του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης με την Κύπρο, για το οποίο οι καταγγέλλοντες πήγαν τελικά κουβά.
Ακόμη και το 2020 με την επιχείρηση υβριδικής εισβολής στη χώρα από τον Έβρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έδειξε τις προθέσεις του και τις θέσεις του – εκτός αν κάποιος είδε τότε κάτι διαφορετικό.
Οι δε καταγγελίες περί ήρεμων νερών και διαλόγου δείχνουν ότι οι καταγγέλλοντες ξεχνούν τι έκαναν ως κυβέρνηση στο παρελθόν. Πάντως ο ίδιος ο πρωθυπουργός ήταν σαφής και ξεκάθαρος, τονίζοντας χθες ότι «η θέση μας είναι ξεκάθαρη και δεν αλλάζει: η Ελλάδα κινείται με βάση το Διεθνές Δίκαιο, ασκεί τα δικαιώματά της και δεν πρόκειται να αφήσει απειλές ή παράνομες διεκδικήσεις να καθορίσουν τις αποφάσεις της. Επιδιώκουμε σταθερά τον διάλογο και τις σχέσεις καλής γειτονίας με την Τουρκία». Και ξεκαθάρισε πως «διάλογος δεν σημαίνει υποχώρηση. Και σίγουρα δεν σημαίνει ότι θα σταματήσουμε να κάνουμε όσα θεωρούμε σωστά και αναγκαία για τη χώρα μας».
Ανάλογη και η τοποθέτηση του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, ο οποίος έδωσε το στίγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στη συνέντευξή του στην εφημερίδα «το Βήμα».
Η εξωτερική πολιτική και τα Ελληνοτουρκικά δεν μπορεί να αποτελούν θέμα μικροκομματικής εκμετάλλευσης ειδικά όταν μέσα από αυτήν τα κόμματα εμφανίζονται να αναγορεύουν την Τουρκία σε κεντρικό παίκτη και να υποβαθμίζουν τον ρόλο της Ελλάδας.
