Στελέχη της ΕΛΑΣ… ονειρεύονται ότι η ανάκαμψη για το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα θα εμφανιστεί μέσα στο επόμενο δίμηνο.
Το ακραία αμετροεπές «Ή εμείς ή κανείς» που είπε ο Αλέξης Τσίπρας θεωρείται από πολιτικούς αναλυτές και δημοσκόπους η φράση-κλειδί για το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός κλείδωσε τις μετά ΔΕΘ επιδιώξεις του σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, χωρίς να μπορεί να πλησιάσει το πολυπόθητο 20%.
Δημοσκοπικό ποσοστό που θα έδινε το δικαίωμα τόσο στον ίδιο όσο και σ’ αυτούς που τον στηρίζουν οικονομικά, οι οποίοι παραμένουν άγνωστοι, να πιστέψουν πως υπάρχουν ελπίδες ότι ο Α. Τσίπρας άρχισε να «μιλάει» στο Κέντρο ή το Κέντρο άρχισε να πιστεύει ότι ο Α. Τσίπρας πιθανώς και να άλλαξε.
Απεναντίας, οι μέχρι στιγμής μετρήσεις των τάσεων της κοινής γνώμης δείχνουν ακόμα και ελαφρά οπισθοχώρηση από τα ποσοστά του καλοκαιριού και αντίστοιχη ελαφρά μείωση της απόστασης του ΠΑΣΟΚ από την ΕΛΑΣ στην κούρσα για την εξασφάλιση της δεύτερης θέσης, καθώς η πρώτη είναι… πιασμένη χωρίς καν υπόνοιες πιθανής αλλαγής.
Ολα αυτά, βεβαίως, προς το παρόν. Η εξήγηση που δίνουν κύκλοι προσκείμενοι στον Α. Τσίπρα είναι ότι πρόκειται για απολύτως προσωρινή κατάσταση η οποία οφείλεται σε δύο αρνητικές παραμέτρους.
Πρώτον, η σύμπτωση της εμφάνισης του Α. Τσίπρα στη ΔΕΘ με τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Μοιραία, λένε, το επικοινωνιακό αποτύπωμα της εμφάνισης του επικεφαλής της ΕΛΑΣ δέχθηκε τις συνέπειες του τραγικού συμβάντος που ήταν σχεδόν ανυπέρβλητο.
Δεύτερη ατυχή συγκυρία θεωρούν το γεγονός ότι οι συνεργάτες που έχει επιλέξει ο Α. Τσίπρας δεν διαθέτουν ακόμα την ανάλογη πολιτική εμπειρία και ικανότητα διαχείρισης, ερμηνείας και διάχυσης των μηνυμάτων του προέδρου τους. Ως εκ τούτου, λένε, η πραγματικότητα και η επικαιρότητα δεν ευνόησαν την ΕΛΑΣ.
Η αμφισβήτηση των στελεχών
Αυτό το επιχείρημα δεν είναι τόσο αφελές όσο μπορεί να φαίνεται. Διότι από τη μία πλευρά αθωώνει τον Α. Τσίπρα από την αρνητική κριτική περί «κόμματος ΙΧ», αφού αποδέχεται ότι η δημόσια εικόνα είναι δουλειά όλων.
Από την άλλη πλευρά ανοίγει και επισήμως τον κύκλο της αμφισβήτησης της αποτελεσματικότητας στελεχών που δεν είναι ψημένα στο συγκρουσιακό πεδίο της μάχης όπου ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ έχει «τη δική του ιστορία».
Δημιουργεί έτσι τις προϋποθέσεις για την ομαλή προσγείωση στον διάδρομο της Αμαλίας πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που αναζητούν τις επόμενες επαγγελματικές τους προοπτικές με όσο το δυνατόν μικρότερο το αποτύπωμα από τη στάμπα του καιροσκόπου.
Η τρίτη ερμηνεία, πάντως, φαίνεται να είναι και η πιο σίγουρη: Οτι πράγματι η ΕΛΑΣ μπορεί να επιδιώκει να φαίνεται κόμμα των πολλών, αλλά είναι κόμμα του ενός που ελπίζει στην επανάληψη του «θαύματος» του 2012, όταν πέταξε στα ουράνια με έναν αρχηγό, ένα σύνθημα και μια κοινωνία σε απόγνωση και γεμάτη θυμό.
Αυτό φαίνεται πως επιδιώκει και τώρα το «Ή εμείς ή κανείς» που δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από γνήσια τοξικότητα μεταμφιεσμένη σε επικοινωνιακή πολιτική που δηλώνει αρχηγική συμπεριφορά και τάση ηγεμονίας στην Κεντροαριστερά.
Στην παρούσα φάση, όμως, αυτό που υπάρχει είναι ένας πρώην πρωθυπουργός που προσπαθεί να πείσει ότι είναι καινούργιος επαναλαμβάνοντας τον παλιό εαυτό του μαζί με ανθρώπους που δεν τους γνωρίζει κανείς.
Οι ημερομηνίες της ανάκαμψης
Τα ίδια στελέχη που μάλλον ούτε αυτά θεωρούν τη μέχρι στιγμής δημοσκοπική πορεία της ΕΛΑΣ ικανή να εξασφαλίσει προοπτικές καταξίωσης του Α. Τσίπρα στην κοινή γνώμη ως αξιόπιστου και ελπιδοφόρου δεύτερου πόλου απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, τοποθετούν τη δική τους βελόνα στα μέσα του Οκτωβρίου.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι κάποιοι ευελπιστούν ότι τότε θα πρέπει να αρχίσουν να φαίνονται ανοδικές τάσεις, ενώ μια σημαντική μερίδα στελεχών που έρχονται ως μεταγραφές από τον ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι οι ελπίδες για εμφανή σημάδια ανάκαμψης τοποθετούνται γύρω στον Δεκέμβριο. Ετσι, το… κυνήγι του κόκκινου Οκτώβρη μπορεί να έχει και δίμηνη παράταση.
Σε αυτό το μονοπάτι των επιλογών φαίνεται πως εντάσσονται και ορισμένες φωνές που προωθούν μεταγραφικούς σχεδιασμούς από το ΠΑΣΟΚ προς την ΕΛΑΣ ή ακόμα και από τον αμιγώς συντηρητικό χώρο στην προσπάθεια να χτίσουν και να ενισχύσουν το υποτιθέμενο πολυσυλλεκτικό προφίλ που να αγγίζει ακόμα και την Κεντροδεξιά.
Ο εγκλωβισμός, όμως, στην εσωστρέφεια και η προσήλωση στην αρχή του ενός και μόνο Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος μάλιστα δεν φαίνεται να μπορεί να πείσει το κεντρώο ακροατήριο ότι πρόκειται για ανανεωμένη πολιτική εκδοχή της γνωστής και πολλάκις ηττημένης περσόνας του, δεν δημιουργεί αισιόδοξες προοπτικές σε όσους επενδύουν σε αυτόν.
