Οι δημοσκοπήσεις δεν καταγράφουν απλά μια «κολλημένη βελόνα» αλλά πτώση και ο Τσίπρας ψάχνει να δει πού θα στρίψει…
Δεν χτύπησε απλά «ταβάνι» ο Αλέξης Τσίπρας με το νέο κόμμα του. Αλλά έκανε και γκελ και γυρίζει προς τα κάτω, με τις δημοσκοπήσεις να καταγράφουν απώλειες ως προς τα ποσοστά που κατέγραφαν πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές. Η… φόρα τελικά δεν ήρθε και ο κίνδυνος να μετατραπεί σε κατηφόρα είναι πλέον ορατός.
Στο πλαίσιο αυτό στην Αμαλίας αναζητούν λύσεις ως προς το πού πρέπει να στρίψει το… καράβι μήπως και βρει την πολυπόθητη «Ιθάκη». Αριστερά μάλλον βρήκε ξέρα και τώρα προσπαθούν να διαπιστώσουν αν πλέον μπορεί να ξαναστραφεί προς το κέντρο όπου πριν από τις καλοκαιρινές διακοπές έδειχνε να μην μπορεί να αποκτήσει πρόσβαση.
Το γεγονός ότι χάνει η ΕΛΑΣ και τσιμπά το ΠΑΣΟΚ προβληματίζει τον Αλέξη Τσίπρα και την παρέα του που είχαν επενδύσει πολλά στο κοινό της Αριστεράς με τα περί «πατριωτικών φόρων», «καρτέλ», «ελίτ» και όλα τα σχετικά που αφορούν το ταξικό πρόσημο που δίνουν όσοι θέλουν να πείσουν ένα αντισυστημικό κοινό.
Στην τελευταία συνέντευξή του επεδίωξε να έχει ένα πιο μετριοπαθές προφίλ. Και να απευθυνθεί στο κοινό του ΠΑΣΟΚ και στο κενό που θεωρούν όλοι ότι έχει αφήσει με την αριστερή στροφή του Νίκου Ανδρουλάκη και της ηγετικής ομάδας της Χαριλάου Τρικούπη.
Το λάθος που κάνουν και στην Αμαλίας είναι ότι πιστεύουν πως αυτό το κοινό που θεωρητικά βρίσκεται στον κενό χώρο είναι έτοιμο να ακολουθήσει έναν… μεσσία. Όποιον έχει μαγικό ραβδί για να λύσει σοβαρά προβλήματα εν μέσω διεθνών αναταράξεων και εξελίξεων που αλλάζουν σχεδόν ημέρα με την ημέρα. Δεν κατανοούν πως αυτό το κοινό απλά περιμένει να πεισθεί από έναν κομματικό σχηματισμό που έχει σχέδιο και πρόγραμμα με λύσεις που όμως δεν προκύπτουν από… θεϊκές παρεμβάσεις.
Είναι αυτό το κοινό που συμμετείχε ενεργά στις τελευταίες εκλογές προκειμένου να διαμορφωθεί το τελικό εκλογικό ποσοστό του πρώτου –δηλαδή της ΝΔ– κόμματος και των υπολοίπων με γνώμονα τη σταθερότητα, αλλά κυρίως την προοπτική και την ελπίδα. Είναι αλήθεια πως το νέο διεθνές πλήγμα με το Μεσανατολικό αναδιαμόρφωσε και το σκηνικό, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν συνυπολογίζονται όλες αυτές οι παράμετροι στις αποφάσεις που θα κληθούν να λάβουν την ημέρα των εκλογών.
Ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί ότι με μερικές ατάκες ή με δηλώσεις, όπως αυτές για το ΠΑΣΟΚ και τη χαρά που νιώθει όταν ανεβαίνουν τα ποσοστά του, θα πείσει τους ψηφοφόρους του κόμματος ότι είναι αυτός που έχει τη στόφα του ηγέτη. Το έχει επιχειρήσει πολλάκις στο παρελθόν, ουδέποτε είχε καλή κατάληξη αφού τα πεπραγμένα του τον ακολουθούν.
Η δε αναφορά στο «ή εμείς ή κανείς», αν και προμελετημένη για να λειτουργήσει προσθετικά στο ηγετικό προφίλ που επιδιώκει να διαμορφώσει, τελικά έγινε μπούμερανγκ μεταφραζόμενο ως αλαζονεία και όχι μόνο. Το γεγονός ότι ανακάλυψε πως είναι όμοροι χώροι το κόμμα του με το ΠΑΣΟΚ μόνο ως προσπάθεια ξεπλύματος της αριστερίστικης νοοτροπίας μπορεί να θεωρηθεί. Σε κάθε περίπτωση, αφορά τον ίδιο και το ΠΑΣΟΚ, όχι το σύνολο και τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών.
Οι κινήσεις Τσίπρα μετά τη ΔΕΘ καταγράφουν περισσότερο την αγωνία για το πολιτικό μέλλον του και λιγότερο μια προοπτική διακυβέρνησης. Πολύ περισσότερο όταν ο ίδιος δηλώνει ότι είναι αυτός που διέσωσε ως πρωθυπουργός τη χώρα, αλλά ταυτόχρονα έχει βάλει στον εξώστη όλους όσοι βρέθηκαν δίπλα του σε εκείνες τις κυβερνήσεις που υποτίθεται ότι μας έβγαλαν από τα μνημόνια. Ακραία παράδοξη λογική.
