Ο Τσίπρας, που υποσχόταν το «νέο», ανακαλύπτει ξανά την αξία των… παλιών.
Τελικά το όνειρο δεν άντεξε πολύ. Πώς το έλεγε ο αείμνηστος «Μαζώ»; «Θέλω να γυρίσω στα παλιά». Ο πρόεδρος Αλέξης, λοιπόν, επιστρέφει στα δοκιμασμένα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, και γι’ αυτό άναψε το πράσινο φως να ξεκινήσει η διαδικασία για να κατέβουν από τον εξώστη στην πλατεία.
Τελικά, το μόνο νέο στην ΕΛΑΣ θα είναι η… αλλαγή περιβάλλοντος. Από την πασέ Κουμουνδούρου, το νέο κόμμα βλέπει πλέον τον Εθνικό Κήπο. Αλλος αέρας, τον οποίο βεβαίως απολαμβάνει πρώτος απ’ όλους ο «Γάτος» μας.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι είχε κουραστεί στη λαϊκή γειτονιά της Πειραιώς. Πόσες βραδιές ακόμα ανάμεσα σε καφασωτά τελάρα και μικροπωλητές;
Μετά την πρώτη φορά Αριστερά, βλέπετε, οι άνθρωποι (του ΣΥΡΙΖΑ) έμαθαν στα φώτα του Συντάγματος (της πλατείας όπου είχαν στήσει και κάτι χορούς) και είπαν να μετακομίσουν για τα καλά. Στο Κολωνάκι είδαν τις ομορφιές της ζωής και του καπιταλισμού.
Η μεγάλη επιστροφή
Το σενάριο είναι γνωστό, τα πρόσωπα τα ίδια, αλλάζει μόνο το σκηνικό.
Ο πρόεδρος Αλέξης, που κάποτε υποσχόταν να γκρεμίσει τα πάντα –κάτι σαν Γιώργος Παπανδρέου που ήθελε να τα αλλάξει όλα και μας άλλαξε τα φώτα– ανακαλύπτει τώρα ξανά την αξία των παλιών. Ονόματα όπως η Ολγα Γεροβασίλη –σταθερή αξία, πάντα «πολύ κοντά στον πρόεδρο»– μαζί με τον Αλέξανδρο Μεϊκόπουλο, τον Χάρη Μαμουλάκη, τον Κώστα Μπάρκα, τη Μαρίνα Κοντοτόλη, την Καλλιόπη Βέττα, τον Μίλτο Ζαμπάρα, την Πόπη Τσαπανίδου και τον Βασίλη Κόκκαλη, κυριαρχούν στη σχετική συζήτηση για τα ψηφοδέλτια της ΕΛΑΣ. Ως προπομπός αναφέρεται ο Συμεών Κεδίκογλου, ο οποίος έχει ήδη κάνει εμφανίσεις δίπλα στον παλιό ηγέτη που κάνει rebranding.
Σε αυτό το πλαίσιο, έχει σημασία να δούμε αν ο επικεφαλής της ΕΛΑΣ θα κρατήσει τα προσχήματα. Γιατί έλεγε ότι όποιος επιθυμεί να ενταχθεί στο νέο κόμμα θα πρέπει πρώτα να παραιτηθεί από την έδρα του. Μένει να το δούμε αυτό, γιατί ήδη… ψήνονται κάποιες κωλοτούμπες. Αυτό τουλάχιστον λένε στον «Κόκκινο Γάτο» οι κακές γλώσσες, τόσο στην παλιά γειτονιά όσο και στα νέα λημέρια.
Μετά ακολουθούν στελέχη που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνοντας στη Νέα Αριστερά. Εφυγαν επειδή διαφωνούσαν με τον τρόπο του προέδρου, αλλά τώρα ανακαλύπτουν ότι ο Εθνικός Κήπος έχει χώρο και γι’ αυτούς. Η Εφη Αχτσιόγλου, ο Νίκος Χαρίτσης και τα άλλα παιδιά της παρέας του, που κάποτε έφτιαξαν δικό τους πολιτικό σπίτι, μακριά από την αποπνικτική Κουμουνδούρου, τώρα φαίνεται να κοιτάζουν κι αυτοί προς την ΕΛΑΣ. Προφανώς δεν τους έφταιγαν οι πολιτικές, η θέα τούς ενοχλούσε.
Και όλα αυτά, βέβαια, στο όνομα της «ανανέωσης». Γιατί έτσι λέγεται πια στην πολιτική γλώσσα το να επιστρέφουν οι ίδιοι άνθρωποι με άλλη διεύθυνση γραφείων. Η ΕΛΑΣ υπόσχεται νέο πρόσωπο, αλλά όποιος κοιτάξει προσεκτικά τη λίστα θα δει τα ίδια ονόματα που υπηρέτησαν πιστά τον ΣΥΡΙΖΑ: σε κάθε καμπή, κάθε διάσπαση, κάθε συνέδριο.
Το μόνο πραγματικά καινούργιο είναι το τοπίο έξω από το παράθυρο: από τη θέα της πλατείας, στα δέντρα του κήπου. Η ΕΛΑΣ γεννήθηκε με την υπόσχεση ότι θα σπάσει τους παλιούς κύκλους και τώρα χτίζει έναν καινούργιο (κατά τη δήλωση του αξιόπιστου προέδρου της) ακριβώς στην περίμετρο του παλιού.
Οι στρατηγικοί σύμβουλοι του προέδρου Αλέξη θα το πουν «συσπείρωση δυνάμεων». Οι γνωρίζοντες το λένε αλλιώς: επιστροφή στην ασφάλεια, γιατί… έξω κάνει κρύο, και με 17% ταβάνι στις δημοσκοπήσεις ο χειμώνας θα είναι σκληρός.
Οπότε, για τον «Γάτο» μας το συμπέρασμα είναι απλό: Κωλοτούμπα again!
Γιατί «όχι» Κασιδιάρης
Οταν το βιογραφικό μιλάει από μόνο του –καταδίκη για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, ρητορική που κανονικοποιεί τον φασισμό και τον ρατσισμό, πολιτική καριέρα χτισμένη στην ένταση και όχι στην πρόταση– ειλικρινά είναι απορίας άξιο τι δεν καταλαβαίνουν ορισμένοι.
Και μην ακούμε για απογοητευμένους ψηφοφόρους ή αντίδραση στο σύστημα. Η ψήφος διαμαρτυρίας έχει νόημα όταν στοχεύει σε κάτι καλύτερο, όχι όταν επιβραβεύει τη χειρότερη δυνατή εναλλακτική.
Η οργή προς το πολιτικό σύστημα μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να είναι δικαιολογημένη, αλλά η επιβράβευση ατόμων που πολιτεύονται με τη βία δεν είναι σε καμία περίπτωση.
Αλλοθι για ψήφο στον φασισμό και στους ναζιστές δεν υπάρχει κανένα. Καθαρές κουβέντες από έναν «Γάτο» που έχει δει πολλά.
112: Προσοχή, κίνδυνος από ναζί
Κι ας μη γελιόμαστε: ο φασισμός δεν έλυσε ποτέ, πουθενά, κανένα πραγματικό κοινωνικό πρόβλημα. Αυτό που κάνει καλά είναι ένα πράγμα: να βρίσκει έναν ένοχο –τον μετανάστη, τον «άλλον», τον οποιονδήποτε βολεύει τη στιγμή– και να τον παρουσιάζει ως αιτία όλων των δεινών.
Η κοινωνία για αυτόν δεν είναι σκοπός, είναι εργαλείο, μέσο για να συσπειρώσει τον κόσμο γύρω από τον φόβο και την οργή, όχι για να λυθεί κάτι ουσιαστικό. Οποιος ψάχνει λύσεις, δεν τις βρίσκει εκεί. Βρίσκει μόνο κάποιον να κατηγορήσει.
Αν αυτό θέλετε, πρόβλημά σας. Αλλά να μη λέτε μετά ότι δεν έχετε προειδοποιηθεί. Το 112 έχει ηχήσει: Προσοχή, κίνδυνος από ναζί στην περιοχή σας!
Το παλιό ψαρεύει νέους
Με τις εκλογές να έχουν αρχίσει να αχνοφαίνονται στον ορίζοντα, ο Δημήτρης Κουτσούμπας εντείνει τις πολιτικές του παρουσίες. Στο κλασικό μοτίβο του ΚΚΕ: το ίδιο λεξιλόγιο, οι ίδιες φράσεις, για «μονοπωλιακούς ομίλους» και «λαϊκή εξουσία» που ακούγονται εδώ και δεκαετίες.
Τα συνθήματα επαναλαμβάνονται μονότονα, αλλά όχι για τους παλιούς νοσταλγούς, στόχος τους οι νέοι που βρίσκονται σε φάση αμφισβήτησης και αναζήτησης.
Στην περίπτωση του Περισσού, όμως, δεν είναι η νεολαία που ανανεώνει το κόμμα, είναι το κόμμα που δανείζεται τη φρεσκάδα της νεολαίας για να δείξει ότι παραμένει ζωντανό.
