Τα ευρήματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες. Επιβεβαιώνουν μια σκληρή πολιτική πραγματικότητα: η χώρα πορεύεται χωρίς ουσιαστικό αντίλογο.
Πίσω από την αδιαμφισβήτητη πρωτιά του Κυριάκου Μητσοτάκη στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, όπως στην ομηρική «Οδύσσεια» ο πολυμήχανος Οδυσσέας χρησιμοποίησε το όνομα «Ούτις» (Κανένας) για να τυφλώσει και να γελοιοποιήσει τον Κύκλωπα Πολύφημο, έτσι και σήμερα, ο «Κανένας» κατατροπώνει τους ηγέτες της Κεντροαριστεράς.
Είναι αποκαλυπτικό όσο και θλιβερό ότι τόσο ο Αλέξης Τσίπρας όσο και ο Νίκος Ανδρουλάκης υπολείπονται χαρακτηριστικά από μια αφηρημένη έννοια, αδυνατώντας να εμπνεύσουν την εκλογική βάση των κομμάτων τους. Αυτή η δημοσκοπική καθίζηση δεν αποτελεί απλώς αποτυχία προσώπων· είναι η πλήρης χρεοκοπία της στρατηγικής τους. Όταν η κοινή γνώμη προτιμά το «τίποτα» από τις προτάσεις της ΕΛΑΣ και του ΠΑΣΟΚ, γίνεται σαφές ότι η στείρα άρνηση, ο λαϊκισμός και η εσωστρέφεια δεν πείθουν κανέναν.
Για τη Νέα Δημοκρατία, η κυριαρχία Μητσοτάκη αποτελεί εγγύηση σταθερότητας. Ωστόσο, η Δημοκρατία χρειάζεται σοβαρή αντιπολίτευση για να λειτουργεί ορθά. Όσο η Αριστερά και η Κεντροαριστερά αδυνατούν να παρουσιάσουν μια σοβαρή εναλλακτική πρόταση εξουσίας, η «αντιπολίτευση του Κανένα» θα παραμένει ο πιο πιστός χορηγός της Κεντροδεξιάς, αλλά και η πλέον ηχηρή ένδειξη για την ανάγκη συνεχούς αυτοβελτίωσης.
