Τα γεγονότα, όσο κι αν επιχειρεί κανείς να τα παραποιήσει, έχουν τη δική τους, ξεκάθαρη γλώσσα. Η ομιλία του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, με φόντο την Ακρόπολη, δεν ήταν μια ακόμα διπλωματική γεμάτη «κλισέ» ομιλία γραμμένη από διπλωματικούς συμβούλους.
Ήταν μια από τις σπάνιες στιγμές που ένας κορυφαίος αξιωματούχος της παγκόσμιας υπερδύναμης εξάρει με τέτοιο τρόπο την ελληνική εξωτερική πολιτική, συνδέοντας ευθέως τις αξίες της Αρχαίας Ελλάδας με τη Δημοκρατία και τον Πολιτισμό ολόκληρου του δυτικού κόσμου.
Την ώρα που τα μεγαλύτερα διεθνή ειδησεογραφικά δίκτυα διέκοπταν τη ροή του προγράμματός τους για να μεταδώσουν ζωντανά τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο από την Αθήνα, τα κόμματα της αντιπολίτευσης επέλεξαν για ακόμα μια φορά τον δρόμο της μικροπολιτικής μιζέριας.
Αντί για εθνική ικανοποίηση- έστω για τα μάτια του κόσμου που βλέπει- μπροστά σε μια εικόνα που αναβαθμίζει κατακόρυφα το γεωστρατηγικό κύρος της χώρας, παρακολουθήσαμε την γνωστή, οπισθοδρομική κομπανία των κομμάτων της μειοψηφίας να αναζητά προσχήματα για να μειώσει την επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Αναρωτιέται κανείς: τι άλλο θα έπρεπε να πει ο Μάρκο Ρούμπιο για να παραδεχθούν το αυτονόητο; Ότι τα εθνικά συμφέροντα υπηρετούνται σήμερα με τον πλέον υπεύθυνο, σοβαρό και αποτελεσματικό τρόπο από την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η Ελλάδα δεν είναι πια ο επαίτης της Ευρώπης ή ο «εντός, εκτός και επί τα αυτά» παίκτης της περιοχής. Είναι ένας ισχυρός, αξιόπιστος και απαραίτητος σύμμαχος στην Ανατολική Μεσόγειο, με λόγο και επιρροή που αναγνωρίζεται διεθνώς.
Η προσπάθεια της αντιπολίτευσης να υποβαθμίσει μια τέτοια εθνική επιτυχία προφανώς δεν πληγώνει την κυβέρνηση· εκθέτει την ίδια την ποιότητα της κριτικής τους.
Όταν η μικροψυχία δεν τους επιτρέπει να δουν το εθνικό συμφέρον μέσα από τη μεγάλη εικόνα, το πρόβλημα δεν το έχει η εικόνα, αλλά το βλέμμα εκείνων που εθελοτυφλούν.
